Thursday, Jan 15, 2026

صفحه نخست » قتل سه عضو یک خانواده در تیراندازی ماموران حکومت، آقای عراقچی شرم بر تو

araqchi.jpgبه گزارش ایران‌اینترنشنال، سه عضو یک خانواده چهار نفره در پی تیراندازی مأموران حکومتی در شهر کرج جان خود را از دست دادند. این حادثه ۱۹ دی‌ماه رخ داد.

قربانیان این تیراندازی بیژن مصطفوی، زهرا بنی‌عامریان (همسر او) و دانیال مصطفوی، فرزند ۱۹ ساله آن‌ها بودند. اعضای خانواده در زمان وقوع حادثه داخل خودروی شخصی خود حضور داشتند که خودروی آن‌ها در جریان اعتراضات، به رگبار گلوله مأموران حکومتی بسته شد.

در نتیجه این تیراندازی، سه نفر از سرنشینان خودرو کشته شدند.

بیژن مصطفوی، ۵۵ ساله، بازنشسته آموزش و پرورش بود. زهرا بنی‌عامریان، ۴۸ سال داشت و از کارکنان بازنشسته سازمان تأمین اجتماعی کرج به شمار می‌رفت. دانیال مصطفوی نیز دانشجوی رشته کامپیوتر بود. بر اساس اطلاعات دریافتی، داود مصطفوی، پسر بزرگ‌تر خانواده، نیز هنگام تیراندازی در خودرو حضور داشته و با وجود اصابت گلوله، زنده مانده است. تاکنون جزییاتی درباره میزان و شدت جراحات او منتشر نشده است.

آقای عراقچی شرم بر تو

خبرنامه گویا - این کشتار در حالی رخ می‌دهد که عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، تنها یک روز پیش مدعی شد تمامی معترضان کشته‌شده «تروریست» بوده‌اند، روایت‌سازی که بطور آشکار برای توجیه کشتار غیرنظامیان است؛ ادعایی که تقریباً بدون هیچ چالش جدی از سوی رسانه‌های جریان اصلی غرب بازتاب یافت. سکوتی که نه از سر بی‌اطلاعی، بلکه نتیجه عادی‌سازی روایت حکومت ایران است.

در همین حال، فعالان غیرایرانیِ حامی فلسطین، بسیاری از مدافعان حقوق ال‌جی‌بی‌تی و بخش قابل توجهی از لیبرال‌ها و چپ افراطی غرب نیز ترجیح داده‌اند سکوت کنند؛ گویی سرکوب، اعدام و تیراندازی به شهروندان غیرمسلح، تنها زمانی مسئله است که با چارچوب‌های ایدئولوژیک آن‌ها هم‌خوانی داشته باشد.

واقعیتی که این جریان‌ها از درک آن ناتوان مانده‌اند این است که اگر خود در غزه، ایران یا افغانستان زندگی می‌کردند، هویت، گرایش جنسی یا باورهایشان نه تنها به رسمیت شناخته نمی‌شد، بلکه می‌توانست به حکم مرگ آن‌ها تبدیل شود.

نظام‌هایی که امروز از آن‌ها دفاع یا در برابرشان سکوت می‌کنند، فردا هیچ تفاوتی میان «فعال»، «اقلیت» یا «حامی» قائل نخواهند شد.

پرسش اینجاست: آیا این جریان‌ها روزی درک خواهند کرد که دوگانه‌سازی ساده‌انگارانهٔ «ستمگر و ستمدیده» و سیاست‌های هویتیِ ایدئولوژیک، در برابر واقعیت حکومت‌های سرکوبگر فرو می‌ریزد؟

یا آن‌گونه که تاریخ بارها نشان داده، تنها زمانی بیدار خواهند شد که دیگر خیلی دیر شده باشد؟



Copyright© 1998 - 2026 Gooya.com - سردبیر خبرنامه: [email protected] تبلیغات: [email protected] Cookie & Privacy Policy