بر انتخاب مردم ارزشی نمی‌نهید! چرا که مانند شما عقل کل نیستند و قادر به تجزیه‌وتحلیل؛ «پنجاه سال است که این تحقیق ادامه دارد».

شما به‌جای یاری‌رساندن به این جنبش بزرگ ملی، بار دیگر از سر گشاد شیپور ضد‌امپریالیستی و میهن‌پرستی دروغین جمهوری اسلامی دمیدید و در کنار او ایستادید.

میهن‌پرستی دروغین و گزینشی که چشم بر حضور شیاطین عراقی، لبنانی، سوری و... که امروز در خیابان‌های ایران می‌گردند و هر فرد معترض را به گلوله می‌بندند، می‌بندد. هم‌سو با خواست و شعار رژیم، مسئولیت این کشتار را بر دوش شاهزاده رضا پهلوی می‌اندازد.

در عجبم از این کینه شتری که پنجاه سال است این همه جنایت رژیم جمهوری اسلامی را می‌بیند، اما هنوز دل‌خوش به تغییر رفتار رهبر جنایت‌کار بسته است! چرا که ترس از بازگشت دودمان پهلوی برایش سخت‌تر از ایستادن در کنار جنایتکاری است که این روزها شاهد ابعاد جنایت صورت‌گرفته توسط آن هستیم.

این روزها خواهد گذشت! مردمی که پای در میدان نهادند، شعار آزادی سر دادند و بهای آن نیز به نقد ده‌ها هزار جان عزیز پرداختند، سرانجام پای بر گلوی جنایت‌کارترین حکمران تاریخ ایران که از زبان خدا سخن می‌گوید خواهند نهاد!

اعتقاد راسخ دارم که روزی همین نسل که شما هرگز نه نامی از آن‌ها بردید و نه مبارزه آن‌ها را جدی گرفتید، عظمت و بزرگی گذشته را احیا خواهند کرد! حکومتی سکولار و دموکراتیک، برآمده از دل این مبارزه را در انتخاباتی آزاد ثبت تاریخ خواهند کرد.

امری که گریز از آن ممکن نیست. اما چه کسانی تاریخ این روزها و جانبازی‌ها را خواهند نگاشت؟ چگونه به عدالت در مورد نقش افراد و مبارزه یک ملت قضاوت خواهند کرد؟

تاریخ نوین ایران که با فراخوان شخص شاهزاده رضا پهلوی آغاز شد و اگرچه به دلیل سبعیت غیرقابل تصور جمهوری اسلامی به خون ده‌ها هزار، عمدتاً جوان برومند ایرانی آغشته شد، اما سرآغازی است افتخارآفرین که ایران شکوهمند فردا از دل آن برخواهد خاست.

هر کس نسبت به نقشی که در این جنبش بزرگ ملی ایفا کرده است، با غرور سر خود را بالا خواهد گرفت و خواهد گفت در کدام سوی این تاریخ که در روزهای هفدهم و هجدهم دی‌ماه هزار و چهارصد و چهار به اوج خود رسید ایستاده بود؟

فریادش که آمیخته با درد و اندوه بود، بازتاب‌دهنده خواست و صدای کدام طرف این مبارزه آزادی‌خواهانه بود؟

ابوالفضل محققی