در تاریخ ملتها لحظاتی فرا میرسد که ادامهی مسیر گذشته نه ممکن است و نه عقلانی. لحظاتی که در آن عقلانیت سیاسی ایجاب میکند بازیگران قدرت پیش از آنکه تحولات از کنترل خارج شوند خود ابتکار عمل را در دست بگیرند و مسیر گذار مسالمتآمیز را هموار سازند. بهنظر میرسد پس از کشته شدن خامنه ای چنین لحظهای برای ایران فرا رسیده باشد؛ لحظهای که میتواند بهجای فروپاشی پرهزینه به یک آشتی ملی تاریخی منجر شود.
کسانی که در نبود خامنه ای تصمیمات اساسی را اتخاذ می کنند اگر از حداقلی از عقلانیت سیاسی برخوردار باشند باید پروژهی آشتی ملی را نه بهعنوان یک امتیاز به مخالفان، بلکه بهمثابه یک ضرورت برای بقا و بازسازی کشور در دستور کار قرار دهند.
آشتی ملی صرفاً با اقدامات نمادین تحقق نخواهد یافت و مستلزم گامهای عملی زیر است.
١- آزادی تمامی زندانیان سیاسی بهعنوان نخستین گام اعتمادساز در مسیر عبور از فضای امنیتی گذشته.
٢- پایان دادن به حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد.
٣- درخواست آتشبس از ایالات متحده و اسرائیل.
٤- انحلال مجلس فعلی شورای اسلامی تا اطلاع ثانوی بهمنظور فراهمسازی بستر شکلگیری نهاد نمایندگی واقعی.
٥- انحلال شورای نگهبان بهعنوان گامی ضروری در جهت رفع موانع نظارت استصوابی.
٦- تعلیق فعالیتهای قوهی قضائیه ـ جز در حوزهی دعاوی مدنی ـ در دورهی گذار.
٧- اعلام برگزاری رفراندوم دربارهی قانون اساسی ظرف یک ماه تحت نظارت مجامع بینالمللی.
٨ - برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان جهت تدوین قانون اساسی جدید حداکثر ظرف دو ماه در صورت عدم رأی اعتماد عمومی به قانون اساسی فعلی.
٩ - ادغام ارتش و سپاه در یک ساختار واحد ملی به منظور پایان دادن به دوگانگیهای نظامی.
١٠-انحلال وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه.
١١- تضمین تشکیل آزادانهی احزاب سیاسی و فعالیت قانونی تمامی جریانها.
١٢- فراهمسازی امکان ورود بدون محدودیت ایرانیان خارج از کشور و تضمین حق فعالیت سیاسی و نشر افکار برای آنان.
١٣- طرح آشتی ملی با مشارکت تمامی نیروهای سیاسی ـ از جمله سازمان مجاهدین خلق و نیز شخصیتهایی چون رضا پهلوی ـ در تهران مورد مذاکره و توافق قرار گیرد.
چنین فرآیندی میتواند مشروعیتی نوین و برخاسته از ارادهی عمومی برای نظم سیاسی آیندهی ایران ایجاد کند مشروعیتی که تنها از مسیر سازوکارهای دموکراتیک حاصل میشود نه از محبوبیتهای مقطعی.
آشتی ملی اگر امروز آغاز نشود ممکن است فردا دیگر امکانپذیر نباشد. تاریخ فرصتهای از دسترفته را هرگز تکرار نمیکند.
درویش رنجبر
سخنی با سازمان مجاهدین، رضا فرمند
ما آزاد نیستیم! زهرا شمس
