ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا
روزنامە فرانسوی لوموند - در حالی که حملات آمریکا و اسرائیل به مواضع جمهوری اسلامی ادامه دارد، نگاهها بیش از پیش به گروههای کرد ایرانی معطوف شده است. برخی تحلیلگران معتقدند این گروهها میتوانند به یک «جبهه داخلی» علیه حکومت تهران تبدیل شوند. با این حال، سابقه پیچیده روابط و تجربههای تلخ گذشته باعث شده امیدها در کنار احتیاط و تردید شکل بگیرد.
صبح پنجشنبه گزارشها، شایعات و تکذیبها درباره تحولات مناطق کردنشین غرب ایران همچنان ادامه داشت. برخی رسانههای آمریکایی و اسرائیلی پیشتر مدعی شده بودند نیروهای مسلح کرد از اقلیم کردستان عراق وارد خاک ایران شدهاند، اما گروههای کردی این ادعاها را رد کردند و تأکید کردند که هنوز هیچ عملیات نظامی را آغاز نکردهاند.
این گروهها که عمدتاً در اقلیم کردستان عراق مستقر هستند، خود را نماینده بخشی از جمعیت کرد ایران میدانند؛ اقلیتی که حدود ۱۰ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهد. در میان نیروهای مخالف جمهوری اسلامی، بسیاری از تحلیلگران این گروهها را تنها نیروی سازمانیافته مسلح میدانند که میتواند در صورت بروز شرایط مناسب به چالش جدی برای حکومت تبدیل شود.
در روزهای گذشته، گزارشهایی نیز درباره احتمال حمایت خارجی از این گروهها منتشر شد. وبسایت Axios از احتمال تأمین مالی و تسلیحاتی جنبشهای کرد توسط سازمان سیا برای کنترل بخشهایی از کردستان ایران خبر داده بود؛ گزارشی که سپس توسط برخی رسانههای آمریکایی و اسرائیلی بازتاب یافت، اما واکنش محتاطانه و حتی ناراحتی برخی گروههای کردی را نیز به همراه داشت.
نقشه بمبارانهای اخیر در غرب ایران، از جنوب ارومیه تا کرمانشاه، به گفته برخی تحلیلگران شبیه محدودهای است که میتواند در آینده به منطقه عملیات نظامی تبدیل شود. با این حال، فضای اطلاعاتی همچنان مبهم است و هیچ نشانه قطعی از آغاز عملیات زمینی در مناطق کردنشین وجود ندارد.
با وجود این ابهامات، شش گروه اصلی کرد ایرانی در ۲۲ فوریه از تشکیل یک ائتلاف مشترک خبر دادند. این اتحاد در حالی شکل گرفته که این گروهها در گذشته بارها دچار اختلافات داخلی و درگیریهای شدید بودهاند. با این حال رهبران این احزاب میگویند فشارهای اخیر ممکن است آنها را به همکاری نزدیکتر سوق دهد.
برخی رهبران کرد هشدار دادهاند بدون حمایت هوایی، هرگونه عملیات نظامی علیه جمهوری اسلامی میتواند به فاجعه تبدیل شود. در عین حال، آنان تأکید کردهاند که تشکیل یک مرکز فرماندهی مشترک هنوز در حال انجام است و تصمیم نهایی برای آغاز عملیات به شرایط میدانی و تضعیف واقعی توان سرکوب حکومت بستگی دارد.
در میان کردها امید و نگرانی همزمان وجود دارد. برخی این وضعیت را فرصتی تاریخی میدانند، اما بسیاری نیز از تکرار تجربههای گذشته بیم دارند؛ تجربههایی که در آن قدرتهای خارجی از جنبشهای کرد حمایت کرده اما در نهایت آنها را تنها گذاشتهاند. در داخل ایران نیز نگاه به جنبش کردی دوگانه است؛ برخی آن را بخشی از مبارزه علیه جمهوری اسلامی میدانند، در حالی که برخی دیگر از تقویت تنشهای قومی و ملیگرایی در صورت آغاز یک عملیات مسلحانه گسترده نگرانند.

تهدید به کشتار مردم از سوی یک عضو کمیسیون امنیت ملی

مهدی یحیینژاد: کنترل جنگ به دست قالیباف افتاده است















