کدام احزاب و نیروهای سیاسی را می توان «تجزیه طلب» نامید و با چه معیاری می توان آن را مشخص کرد؟

حنیف حیدرنژاد- در فرهنگ سیاسی ایران در ارتباط با برخی احزاب و نیروهای سیاسی از واژه «تجزیه طلب» استفاده می شود. در سال های اخیر استفاده از این واژه در شبکه های اجتماعی بسیار گسترده شده و به راحتی و به سادگی بکار گرفته می شود. به نحوی که این واژه بیشتر از آنکه بیان یک واقعیت یا توصیف یک ماهیت باشد، به یک اتهام یا یک برچسب تبدیل شده است.

این نوشته تلاش دارد تا بطور مختصر به این پرسش پاسخ دهد که:

1- تجزیه طلبی یعنی چه، نمونه های موفق یا ناموفق تلاش برای جدائی کدامند؟

2- چه حزب یا نیروی سیاسی را می توان تجزیه طلب نامید و بر اساس چه معیاری؟

3- اطلاق «تجزیه طلب» در مورد احزاب و نیروهای سیاسی کُرد تا کجا دقیق است؟

4- داوری نهائی در این مورد با چه نهادی می باشد؟

***

در یک نظام مبتنی بر حاکمیت قانون، نمی‌توان بدون طی روندهای حقوقی به فرد یا گروهی اتهام وارد کرد یا برچسب سیاسی زد. اگر فرد، حزب یا گروهی متهم به نقض قانون باشد، رسیدگی به این موضوع باید از مسیرهای قانونی و در مراجع صالح قضایی انجام شود. تا زمانی که یک دادگاه ذی‌صلاح بر اساس قانون اساسی و معیارهای حقوقی، حکم مشخصی صادر نکرده باشد، نسبت دادن اتهاماتی مانند «تجزیه‌طلبی» به یک حزب یا جریان سیاسی از نظر حقوقی محل تردید است.