نیویورک تایمز: پنتاگون در حال ۲ برابر کردن هواپیماهای تهاجمی «ای ۱۰» در خاورمیانه است
به گزارش نیویورک تایمز، پنتاگون در حال دو برابر کردن تعداد هواپیماهای تهاجمی «ای ۱۰» در خاورمیانه است. ویژه خبرنامه گویا - افزایش در حال انجام تعداد هواپیماهای تهاجمی «ای-۱۰» در خاورمیانه احتمالاً صرفاً یک جابهجایی معمول نظامی نیست، بلکه باید آن را در چارچوب یک «شکاف احتمالی» میان روایتهای سیاسی و ارزیابیهای واقعی نظامی تحلیل کرد. در حالی که دونالد ترامپ از پایان جنگ در بازهای دو تا سه هفتهای سخن میگوید، این نوع تقویت مشخصاً به ابزارهایی مربوط است که معمولاً برای «پایان سریع جنگ» به کار نمیروند، بلکه برای مدیریت مرحلهای فرسایشی و مبهم پس از ضربات اولیه طراحی شدهاند. هواپیمای «ای-۱۰» اساساً برای پشتیبانی نزدیک از نیروهای زمینی، هدف قرار دادن اهداف متحرک، خودروها، قایقهای تندرو، و گروههای شبهنظامی پراکنده ساخته شده است.به بیان ساده، اگر قرار بود جنگ همانجا و در فاز حملات سنگین و تعیینکننده به پایان برسد، افزایش چنین هواپیماهایی در اولویت قرار نمیگرفت. برعکس، این هواپیما زمانی اهمیت پیدا میکند که تهدیدها پراکنده، مداوم و کمهزینه باشند دقیقاً همان نوع تهدیدی که از سوی نیروهای نیابتی، مسیرهای قاچاق، یا تحرکات دریایی در مناطقی مانند تنگه هرمز انتظار میرود.
از این زاویه، یک سناریوی محتمل این است که پنتاگون عملاً وارد «فاز پس از ضربه» شده است؛ مرحلهای که در آن هدف، نه فروپاشی فوری، بلکه مهار، فرسایش و کنترل محیط عملیاتی است. اگر چنین باشد، افزایش ای-۱۰ها نشان میدهد که واشینگتن انتظار دارد حتی پس از اعلام پایان رسمی عملیات، درگیری در سطحی پایینتر اما پایدار ادامه پیدا کند چه در قالب حملات پراکنده، چه تهدید خطوط کشتیرانی، و چه واکنشهای نیابتی.
سناریوی دوم، کمتر خوشبینانه است: این اقدام میتواند نشانهای از تردید در خودِ برآورد زمانی کاخ سفید باشد. ارتشها معمولاً منابع تخصصی را دو برابر نمیکنند مگر اینکه برای تداوم عملیات آماده شوند. به بیان ساده، ممکن است فرماندهان نظامی خود را برای حالتی آماده کنند که جنگ، برخلاف روایت سیاسی، طولانیتر و پیچیدهتر شود. این لزوماً به معنای «اشتباه بودن» ادعای ترامپ نیست، اما نشان میدهد که ساختار نظامی به آن اطمینان کامل ندارد.
با این حال، مهمترین «اگر» در این میان به ماهیت خود این هواپیما برمیگردد: ای-۱۰ زمانی بیشترین کارایی را دارد که نیروهای زمینی خواه آمریکایی، خواه متحدان نیاز به پوشش نزدیک داشته باشند. حضور پررنگتر آن میتواند نشاندهنده نگرانی از سناریوهایی باشد که در آن تماس نزدیکتر با دشمن اجتنابناپذیر میشود.
به بیان دیگر، حتی اگر جنگ در سطح کلان طی چند هفته جمعبندی شود، نشانهها حاکی از آن است که پیامدهای نظامی آن در قالب درگیریهای پراکنده، مهار منطقهای و حضور مستمر میتواند بسیار طولانیتر از آنچه اعلام میشود ادامه یابد.
حسن روحانی وارد میدان شد
