اروپا به‌تنهایی قادر به مقابله نیست

به‌جای آنکه در پشت صحنه برای یافتن مسیر درست و رویکرد مناسب با همپیمانان خود تلاش کنیم چیزی که زمانی «دیپلماسی» نامیده می‌شد در حال برگزاری درگیری‌های نمایشی در عرصه عمومی هستیم.

چنین ادبیات غیرضروریِ گلایه‌آمیز، بهایی سنگین خواهد داشت؛ ادبیاتی که بیش از هر چیز تنها برای جلب رضایت و تشویق داخلی به کار می‌رود. دولت‌های آینده آمریکا نیز این عقب‌نشینی از همبستگی را به خاطر خواهند سپرد. وقتی در آینده مجبور شویم به‌تنهایی هم با اسلام‌گرایی هدایت‌شده از تهران مقابله کنیم و هم با تهاجم برخاسته از مسکو، اروپا از پا درخواهد آمد.

جامعه فراآتلانتیکِ مبتنی بر منافع مشترک، به مدت ۸۰ سال ما را حفظ و حمایت کرده است صرف‌نظر از اینکه دولت‌های آمریکا تا چه حد پیچیده، پرتنش یا دشوار بوده‌اند. در لحظات سرنوشت‌ساز، همیشه «ما» پیروز بوده‌ایم.

اما اکنون اروپا می‌گوید: «من» (نه "ما"). یا دقیق‌تر: «من نه». رهبران اروپا ترجیح می‌دهند با سخنرانی‌های علنی، شریک خود را بیش از پیش دور کنند. این به سود "ما" نیست.

بیش از چهار دهه و نیم است که سپاه پاسداران جهان آزاد را به وحشت انداخته است. هدف آن‌ها فقط نابودی اسرائیل و یهودیان نیست، بلکه نابودی جامعه باز است همان دموکراسی لیبرالی که آن را «بی‌خدا» و «فاسد» می‌دانند، درست به این دلیل که آزاد است. شیوه زندگی ما. امنیت ما. منافع ما.

برای دهه‌ها، ملاها نه‌تنها زنانی را که «بی‌حجاب» می‌دانند کشته‌اند، بلکه همجنس‌گرایان را نیز اعدام کرده‌اند. آن‌ها به‌طور سیستماتیک مردم خود را هر زمان که صدایشان را بلند کنند، به قتل می‌رسانند؛ مخالفان را سرکوب می‌کنند و به‌تازگی، ظاهراً هزاران نفر را در عرض چند روز کشته‌اند. با همان بی‌رحمی و کارآمدی، رژیم تهران خشونت را در سطح بین‌المللی سازمان‌دهی می‌کند.

همراه با شبکه‌های تروریستی خود، از حماس تا حزب‌الله هوثی ها، دیکتاتوری ملاها شاید یکی از مؤثرترین و بی‌رحم‌ترین منابع ترور در جهان باشد. آن‌ها به‌ویژه در جوامع اروپایی فعال‌اند و به‌طور هدفمند نفرت و خشونت را گسترش می‌دهند، به‌گونه‌ای که نظم لیبرال و قانون اساسی ما را تضعیف کرده و جریان‌های افراطی را تقویت می‌کند.

برای چهار دهه و نیم، سیاستمداران غربی در اتخاذ اقدامات مؤثر علیه این دولت تروریستی که هم مردم خود را می‌کشد و هم جوامع آزاد را بی‌ثبات می‌کند تردید داشته‌اند. اقدام مشترک آمریکا و اسرائیل برای تضعیف رژیم، در راستای منافع اروپا و جهان دموکراتیک بوده است. اینکه هدف نهایی چیست تغییر رژیم، حذف ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده، تضعیف شبکه چندسرِ، تسریع فروپاشی از طریق قیام مردمی، یا ترکیبی از همه این‌ها قضاوت با من نیست. برخی می‌گویند یک هدف مهم اولیه همین حالا هم محقق شده است: جمهوری اسلامی چندین سال به عقب رانده شده است. دست‌کم یک چیز به دست آورده‌ایم: زمان.