خبرنامه گویا - فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، روز دوشنبه اعلام کرد که رهبری رژیم ایران در جریان بنبست مذاکرات، ایالات متحده را «تحقیر» کرده است. او گفت تهران با کشاندن مقامهای آمریکایی به پاکستان و بازگرداندن آنها بدون هیچ نتیجهای، عملاً واشینگتن را در موقعیتی ضعیف قرار داده است؛ اظهاراتی که بهطور کمسابقهای صریح و تند بیان شده است.
مرتس همچنین تأکید کرد که نمیتواند تشخیص دهد استراتژی خروج آمریکا از جنگ با رژیم ایران چیست؛ موضوعی که نشاندهنده شکاف عمیق میان واشینگتن و متحدان اروپایی آن در ناتو است. اختلافاتی که پیشتر بر سر اوکراین و مسائل دیگر نیز وجود داشته است. او در سخنرانی خود برای دانشجویان در شهر مارسبرگ گفت: «ایرانیها آشکارا در مذاکره مهارت دارند یا بهتر بگویم در مذاکره نکردن؛ آنها آمریکاییها را به اسلامآباد میکشانند و بدون هیچ نتیجهای بازمیگردانند.»
Germany's Merz on Iran:
-- Clash Report (@clashreport) April 27, 2026
This whole affair is, to say the least, ill-considered.
At the moment, I cannot see what strategic exit the Americans are opting for.
The Iranians are negotiating very skillfully--or rather, very skillfully not negotiating.
An entire nation (the U.S.)... pic.twitter.com/hii7IznEha
او افزود: «یک ملت کامل توسط رهبری رژیم ایران تحقیر میشود، بهویژه توسط آنچه "سپاه پاسداران" نامیده میشود. امیدوارم این وضعیت هرچه سریعتر پایان یابد.» این اظهارات در ایالت نوردراین-وستفالن مطرح شد.
مرتس همچنین تأکید کرد که آلمان و سایر کشورهای اروپایی پیش از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی در ۲۸ فوریه، در جریان قرار نگرفته بودند و او تردیدهای خود را مستقیماً به ترامپ منتقل کرده است. او گفت: «اگر میدانستم این وضعیت پنج یا شش هفته ادامه پیدا میکند و بدتر میشود، مخالفت خود را بسیار قاطعتر بیان میکردم» و این شرایط را با جنگهای پیشین آمریکا در عراق و افغانستان مقایسه کرد.
اینهمه تأکید بر «گفتوگو به هر قیمت»، اگر با درک واقعیتِ طرف مقابل همراه نباشد، بیشتر به توهم شبیه است تا دیپلماسی. تجربههای مکرر نشان دادهاند که سیاستهای مماشات و امید بستن به تغییر رفتار از مسیر مذاکره، در برابر رهبران ایدئولوژیک و افراطی که از کشدادن زمان و فرسایش طرف مقابل بهعنوان ابزار استفاده میکنند، نهتنها نتیجهبخش نیست بلکه هزینهها را افزایش میدهد. اروپا اگر همچنان تصور کند همه بحرانها با زبان نرم و نشستهای بیپایان حل میشوند، در عمل فقط زمان و اهرمهای خود را از دست میدهد و این دقیقاً همان چیزی است که طرف مقابل به آن نیاز دارد.

















