دفترچه کوچک استراتژی من ۲رامین احمدی - خبرنامه گویا
آیندهٔ ایران نمیتواند بر پایهٔ ترس، سرکوب سیاسی، یا تقدیس هیچ دستگاه امنیتیِ گذشته یا حال بنا شود. بسیاری از ایرانیان زخمهای عمیقی در حافظهٔ خود دارند چه از ساواک، چه از نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، اطلاعات و اطلاعات سپاه، چه از زندانها، اعدامها، و دههها خشونت سیاسی. یک گذار دموکراتیک نیازمند آن است که این دردها با صداقت به رسمیت شناخته شوند، نه اینکه علیه یکدیگر به ابزار سیاسی تبدیل شوند.
رهبر موفق دوران گذار باید بتواند صریح و بی پرده بگوید من درک میکنم که برخی از هواداران، از نمادهای تاریخی برای بیان خشم خود نسبت به حکومت فعلی یا حس نوستالژی نسبت به ثبات گذشته استفاده میکنند. اما اجازه دهید کاملاً روشن بگویم: جنبش ما برای بازگرداندن سرکوب با نامی دیگر نیست. هدف ما ایجاد یک دولت سکولار و دموکراتیک است که بر پایهٔ حاکمیت قانون، حقوق بشر، و رضایت مردم اداره شود.
هیچ جریان سیاسی نباید خود را مصون از نقد بداند نه دوران پهلوی، نه اپوزیسیون، و نه هیچ دولتی در آینده. تاریخ باید بهصورت آزادانه توسط تاریخنگاران، روزنامهنگاران، و شهروندان مستقل و آزاد بررسی شود، نه اینکه از طریق تبلیغات یا سانسور دیکته شود.
رهبر موفق گذار باید بگوید ایرانی که ما به دنبال آن هستیم پلیس سیاسیِ فراتر از قانون نخواهد داشت، شکنجه و مجازات اعدام نخواهد داشت، زندانی سیاسی و دیکتاتوری ایدئولوژیک نخواهد داشت و در دستگاه دولتی هم هیچکس در برابر سوءاستفاده از قدرت مصونیت نخواهد داشت.
مسئولیت ما در دوران گذار، تصفیه حساب با گذشته نیست؛ بلکه ساختن نهادهایی است که آنقدر قدرتمند باشند که هیچ ایرانی صرفنظر از عقیدهٔ سیاسی، قومیت، مذهب، یا باور شخصی هرگز دوباره از حکومت خود نترسد. حکومت خود را خدمتکار مردم بداند و در صورت اشتباه و یا ناکارآمدی و یا شکست برنامه های وعده داده شده با رای مردم تغییر کند. آیندهٔ ایران از طریق انتخابات آزاد و نهادهای دموکراتیک تعیین خواهد شد، نه از طریق نوستالژی، انتقام، یا زور.
رامین احمدی
