دو روز پیش در خبرها آمده بود که ژان نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، با حمایت از قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست گروههای تروریستی گفت نباید برای «جنایتهای ارتکابیافته» مصونیت وجود داشته باشد.او تاکید کرد این تصمیم همچنین فراخوانی از سوی فرانسه به مقامهای ایرانی است تا زندانیانی را که به تعداد هزاران نفر به زندانهای حکومت انداخته شدهاند، آزاد کنند. وزیر خارجه فرانسه افزود که مقامهای ایران باید به اعدامهایی که «خشنترین سرکوب در تاریخ معاصر ایران را تداوم میبخشد»، پایان دهند.
من دو روز صبر کردم تا کمی از میزان خشم ام کاسته شود تا بتوانم خطاب به این وزیرک چیزی بنویسم که امروز مودبانه ترین حرفی که توانستم خطاب به او بزنم این بود که بگویم:
جناب وزیر! لطفا Tais toi!
اگر می خواستم حرف دل ام را بزنم کلمات ام این گونه می شد:
آقاهه! Ta gueule! یا به اختصار tg!
حتما ملاحظه کرده اید که این روزها مودب ترین نویسندگان و هموطنان من از شدت خشم همه دهان به ناسزا گشوده اند. مگر شوخی ست تو قتل دستکم ۳۶۵۰۰ زن و مرد ایرانی را ببینی و خونسرد بنشینی و لب به ناسزا باز نکنی؟
حکومت نکبت آمار رسمی را عدد تکراری مورد علاقه اش یعنی ۳۱۱۷ اعلام کرده و گفته که ۲۴۲۷ نفر این تعداد شهید (یعنی از آدمکشان حکومت) بوده اند و یک نفر هم نیست به آن ها بگوید این چه نیروی قهار «تروریستی» (!) بوده که توانسته دوهزار و خرده ای از سگان درنده و مسلح و آماده ی جمهوری نکبت اسلامی را به دَرَک واصل کند و با آن همه تجهیزات و آمادگی فقط ششصد و خرده ای از تروریست ها را بکشد؟! اسلحه به کنار، این عده «تروریست» به حال آماده باش کامل بوده اند که وقتی بازاری ها به خیابان آمدند طی دو روز به خیابان ها بیایند و ۲۴۲۷ نفر از شما ها را در خیابان بکشند؟! :)
حالا این ها را رها کنیم و به حرف اصلی مان خطاب به وزیر خارجه فرانسه بپردازیم.
کشتار دو روز دی انگار به اندازه ی کافی دردناک نیست که خارجی ها هم برای زجر ملت نمک روی این زخم عمیق می پاشند. از پرزیدنت ترامپ گرفته که همین طور مشغول شعار دادن در باره ی «ناوگان زیبا»ی خود است تا همین وزیر خارجه فرانسه که لطف کرده فرموده موافق تروریستی اعلام شدن تشکیلات سپاه است. بابا ایول! دست تان درست! خسته نباشید! دیدم یک نویسنده ی ایرانیِ فرانسه زده که قیافه اش هم شبیه به جادوگرهاست، با شادی و خوشحالی نوشته ما خیلی زحمت کشیدیم فرانسه این را پذیرفت!
بله. اتفاقا این بازیِ «تروریستی دانستن» سپاه، یک بازی وقت تلف کن بود که در خیزش های دیگر هم توی بوق و کرنا می شد تا اگر عملی شد، مردم ایران با حیرت و شگفتی بگویند: آه! چه عالی! خارج نشین ها بالاخره توانستند سپاه را به عنوان تروریست در اروپا جا بیندازند و بر مال و منال و فاند و باند و غیره شان بیفزایند!
مسخره ها! سپاه تروریستی معرفی شود که چه بشود؟ هیچی! پنج تا آدم که سر تا ته شان دو زار نمی ارزد و هرگز به خارج نمی آیند محروم السفر شوند؟ یا حساب های بانکی یی که اصلا به اسم شان نیست بسته شود؟ یا دو تا سفارت نیمه تعطیل،،، تعطیل کامل شود و پرسنل آن ها برای استراحت به کشورهای خودشان بازگردند؟ ما را مسخره کرده اید؟!
ولی نه! من مطمئن هستم این کار اثر بسیار خواهد داشت روی ایرانیان عادی! ایرانیِ بدبختی که دنبال ویزا برای دیدن خانواده اش است یا برای معالجه یا برای کارهای تجاری یا هر چیز دیگر. البته این ها هم به دَرَک! ولی این سخنان جناب وزیر را که می شنویم و یاد معامله های تجاری و گروگانی فرانسه با جمهوری نکبت می افتیم با این یادها و خاطره ها چه کنیم و آن ها را کجای دل مان بگذاریم؟! هنوز قاطعیت رییس جمهور فرانسه یادمان نرفته که وقتی از او پرسیدند شما بر سر گروگان ها با جمهوری اسلامی معامله خواهید کرد، او قاطعانه فرمود: ژَمِه! (هرگز) و دو روز بعد گروگان ها در راه فرانسه بودند!
نه آقای وزیر! ما خر مان از کره گی دم نداشته است. شما زیپ دهان ات را بکش و بگذار ما به درد خودمان بسوزیم و بسازیم. شما ایرانیان عادی را به دردسر نینداز باقی الطافت پیشکش!
