مادر وطن فرزندان خلف خود را به نبردی سرنوشتساز فرا میخواند
ابوالفضل محققی - خبرنامه گویا
با کسانی که سالها برای رهایی از جور و ستم جمهوری اسلامی سخن گفته و برای رسیدن به آزادی مبارزه کردهایم.
حال آن زمان فرا رسیده است! تودههای مردم در میداناند و آزادی را فریاد میزنند؛ فریادی که سالها در انتظار آن بودیم. جوانی دادهایم، رنج سالها غربت کشیدهایم با امید رسیدن به چنین روزی. مام وطن ما را میخواند:
«چه کردهاید در تمامی این سالها؟ حال چه میتوانی بر این جنبش آغاز شده هدیه نمایی؟»
پیام مادر وطن را دریابیم!
پیامی که از ما مسئولیت طلب میکند. بار دیگر ملت در گسترهای فراگیر از بازاریان، اقشار مختلف جامعه، از دانشجویان تا کارگران، از صنعتگران تا هنرمندان و ورزشکاران به میدان آمدهاند. نقد جان در میان نهادهاند تا از حریت و زندگی انسانی خود که سخت در تنگنای حاصل از حکومت مشتی دزد، غارتگر، رانتخوار، جانیان قانونی گرفتار شدهاند دفاع نمایند. دزدانی وقیح که حتی از ربودن نان ساده سفره فرزندان آنها نیز ابایی ندارند!
به میدان آمدهاند تا از حقوق شهروندی و انسانی خود در سرزمینی که ثروت بیکران دارد اما در فقر و بیچارگی حاصل از حکومت مردی ابله، مستبد، خودشیفته و متوهم گرفتار آمده است دفاع کنند.
به میدان آمدهاند تا از حقوق خود که چهل سال و اندی است توسط این حکومت فاسد پایمال میگردد دفاع نمایند.
مبارزهای افتخارآفرین که در همین چند روز نخست نگاههای جهانی را به خود جلب کرده است؛ خیزشی که میرود فراگیر شود.
خیزشی مجدد با امید برای ساختن یک زندگی ساده و شادیبخش در آیندهای نه چندان دور.
آیندهای که دوری و نزدیکی آن را تلاش هر فردِ فردِ ما رقم میزند!
برای ما راندهشدگان از سرزمین محبوب مادری، هیچ وظیفه و مسئولیتی بزرگتر از تلاش برای ایجاد یک اتحاد گسترده از تمامی ایرانیان آزادیخواهی که غم امروز و فردای این سرزمین را دارند وجود ندارد.
لحظات تاریخسازی که اگر به خواست جنبش داخل جواب نگوییم، دست دراز شده برای همیاری و مودت با رزمندگان داخل را نفشاریم، از صمیم قلب با تمام نیرو برای ایجاد یک جبهه متحد و گسترده حرکت نکنیم، شرمسار در برابر این نسل، در برابر تمامی کشتهشدگان جوان آن خواهیم بود؛ شرمسار در برابر
در برابر پسرک کوچکی که جهان را با خدای رنگینکمانش زیبا میساخت؛ در برابر عیار مردی که پای چوبه دار شادی برای همگان آرزو میکرد.
همه ما مسئولیم که از هر قدم برداشتهشده برای ایجاد یک اتحاد وطنی حمایت کنیم. اگر در این جنبش مردمی آغاز شده، عمده شعاردهندگان از بازگشت پهلوی سخن میگویند و امید بازگشت شاهزاده رضا پهلوی را دارند، این خواست آن بخش از مردم است؛ خواستی مربوط به خود که نمیتواند مانع از آن گردد که جریانهای جمهوریخواه که سالهاست از سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی سخن میگویند و در اشتیاق یک جامعه سکولار، دموکراتیک که باید از دل یک انتخابات آزاد برآمد کند میسوزند، حال که جنبش از آستانه گذشته و به کف خیابانها آمده است و نیاز به حمایت همگانی دارد، از وظیفه خود سر باز زنند.
هیچ جریانی، هیچ شخصی نمیتواند به بهانه این که بخش بزرگی از مردم بازگشت پهلوی را فریاد میزنند و رهبری شاهزاده رضا پهلوی را طلب میکنند، از مسئولیت اصلی خود که مبارزه در جهت سرنگونی جمهوری اسلامی است سر باز زند. چنین موضعگیری در چنین موقعیت زمانی معنایی جز قوت بخشیدن به جبهه خامنهای و حکومت اسلامی ندارد.
هرگونه پا پس کشیدن از مبارزه با جمهوری اسلامی تحت عنوان این که گویا شرکت و حمایت از این جنبش میتواند به بازگشت سلطنت یاری برساند، معنایی جز تضعیف مبارزه مردم در برابر حکومتی که مستولی است و جنایت میکند و مستقیم در برابر مردم ایستاده و به صورتشان شلیک میکند ندارد.
چنین موضعگیری یعنی تقویت نیروی سرکوبی که مستقیم بر مردم شلیک میکند!
بهصراحت مینویسم، میگویم و میپرسم:
چگونه است که از این حکومتی که این همه جنایت میکند نمیترسید، اما از شخص رضا پهلوی که شکلگیری حکومت آینده را در گرو انتخاباتی آزاد میداند واهمه دارید؟
از عملکرد مخرب و فحاشی تعدادی عناصر افراطی سلطنتطلب که مطمئناً بخشی گماشتگان نفوذی رژیم هستند و برخوردشان مورد تقبیح شاهزاده رضا پهلوی است آنچنان برافروخته میگردید که تداوم این حکومت را بر عملکرد قلیل این نابخردان ترجیح میدهید!
کوتاه سخن:
برای تداوم مبارزه در روزهای آتی و نشان دادن غمخواری و همراهی با مردمی که به میدان آمدهاند، هیچ راهی جز قرار گرفتن تمام نیروهای مخالف حکومت در یک صف وجود ندارد؛ چه طرفداران سلطنت، چه طرفداران جمهوری، اقلیتهای مذهبی، اقوام گوناگون این سرزمین تاریخی و احزابی که از نمایندگی این اقوام که سالها در کنار هم زیستهاند و فرهنگی به عظمت فرهنگ ایران را ساختهاند سخن میگویند.
امروز که مادر وطن با قلبی دردمند دستهای خود را به سوی فرزندان خلف خود گشوده و حمایت هر تکتک ما را طلب میکند، بایستی در صفی مشترک که اساس آن را تلاش برای سرنگونی جمهوری اسلامی تشکیل میدهد گرد آمده، مبارزه کنیم. آزادگان را جز غم آزادی ملت خود نیست.
پیام این لحظه تاریخی را دریابیم!
ابوالفضل محققی

















