هفدهم دیماه سالروز یکی از مهمترین روزهای تاریخ ایران در ارتباط با زنان است. روزی که به غلط «کشف حجاب» خوانده می شود، در حالی که رسمی شدن یکی از اساسی ترین حقوق زنان است که به همت رضاشاه بزرگ در ایران به رسمیت شناخته شد.
متاسفانه سال هاست برخی از زنان که خودشان را فمنیست هم می نامند وقتی می خواهند رضاشاه را در ارتباط با زنان نفی کنند فقط به «زور» بودن برداشتن چادر از سوی او می پردازند. آنها نمی دانند و یا خودشان را به ندانستن می زنند که رضاشاه بزرگ به زور چادر از سر زنان برنداشت، بلکه به زور درخانه های قفل شده به روی زنان را گشود و به آنها گفت: بیرون آیید. ازاین پس حق بشری شماست که چه بپوشید، چه نپوشید، حق بشری شماست که به مدرسه و دانشگاه بروید، و حق بشری شماست که برای گذران زندگی خود و خانواده خود هر شغلی را که می خواهید انتخاب کنید.
بله او به «زور» همه ی این حقوق بشری را به زنان داد، آن هم حدود ۱۲سال قبل از صدور اعلامیه جهانی حقوق بشر.
بله رضاشاه به زور با عقب ماندگی جنگید، زیرا اکثریت جامعه شعور درک این آزادی ها را نداشت. علاوه بر آن ایران آنروز، حتی پس از انقلاب مشروطیت زیر نفود و قدرت پدران خلف خمینی و خامنه ای بود. کسانی که چند دهه بعد، دوباره از گور عقب ماندگی بیرون آمدند تا ۴۷ سال دیگر مردمان، به ویژه زنان را از فرهنگ خردمدارو سکولار خود دور کنند
اکنون و امسال چه زیباست که این روز همزمان شده با برخاستن ایرانیان و صدا کردن مداوم نام ر ضاشاه بزرگ، و نام نوه او شاهزاده رضا پهلوی برای رهبری آخرین نبرد و به قصد نجات وطن برای همیشه از چنگال تاریکی و واپسگرایی
هفدهم دی خجسته باد
شکوه میرزادگی

پاسخی به آقای کنگرلو، حمید فرخنده
















