راهزن، زنده به گور است، به اوستا سوگند

ریشِ ملا، به تنور است ، به مزدا سوگند

دل چرا بندی، به خاموشی قبل از توفان

صبح ،در حال ظهور است، به صهبا سوگند

نعشِ چهل ساله، مگر لایقِ گورستان نیست؟

این وطن ، سنگِ صبور است ، به غوغا سوگند !

این خیابان که به نوروزِ رهایی،وصل است

خانهء شادی و شور است، به آوا سوگند

٭٭٭

زن ستیزی و خونریزی و روبه صفتی

ذاتِ آین شیخِ شروراست ، به مهسا سوگند

همه جا میلهءزندان، همه جا اعدامی:

پاک، پرونده، قطور است، به حاشا سوگند

گورکن ، پا به فرار است ،ولی گنجشک گفت:

بسته، هر راه عبور است،به فردا سوگند!