Saturday, Jan 17, 2026

صفحه نخست » چند کلمه با مخاطب خارج نشین؛ ف. م. سخن

IMG_3534.pngاین چند کلمه را به خواست یکی از خوانندگان ام خطاب به عزیزان خارج نشین می نویسم.
من خودم هم خارج نشین هستم و توانایی های واقعی و فرضی خودمان را خوب می شناسم.

سی چهل سال پیش که «فعالیت سیاسی» می کردم در جمع های مخالفان حکومت در خارج حضور می یافتم به امید این که بتوانم کاری بکنم و به سهم خودم در مقابله ی ایرانیان با حکومت نکبت نقشی عملی داشته باشم ولی هر چه بود اختلاف نظر بود و دعواهای مسخره و صرف وقت برای کاهش تنش هایی که میان خودی ها حتی از یک فکر و خط سیاسی وجود داشت.

با وجود این که میان ایران و اروپا در حال رفت و آمد بودم و این گونه حضورهای علنی در مجامع سیاسی برایم بسیار خطرناک بود ولی این خطر را به جان می خریدم به امید تاثیر گذاری مثبت برای انجام عملی مثبت ولی هر چه جلوتر می رفتم ناامید تر و دلزده تر می شدم لذا در مرحله ای از زندگی سیاسی ام تصمیم گرفتم زمانی که در ایران هستم هم عمل سیاسی انجام دهم -مثلا در سازماندهی تظاهرات یا حضور در آن ها-، و هم نویسنده سیاسی باشم که نوشته هایم را در دوران اینترنت به طرق مختلف و از طریق چند واسطه در خارج به «خبرنامه گویا» و بعدها و کم تر برای سایت «خودنویس» می فرستادم ولی راضی نبودم. در خودم توانایی بیش از این ها می دیدم و از این که نیرویم را به این شیوه به هدر بدهم ناراحت و افسرده بودم.

باری امروز هم به عنوان نویسنده سیاسی در خارج از ایران سعی می کنم در خدمت هموطنان ام باشم.

اما امروز غیر از خودم عزیزان خارج نشین را به شکل جدّی،،، اثرگذار می بینم که با کارهایی که می توانند بکنند و به قول خواننده ی گرامی ام کارهای «استراتژیک» است تاثیر مثبت بر روند اعتراضات کنونی کشورمان بگذارند که یکی از آن ها که قابل دسترس ترین است و بدون خطر است و سریعا قابل اجراست، «نامه نوشتن به دفتر رییس جمهور امریکا» «نخست وزیر اسراییل» و سران کشورهای اروپایی ست آن هم نه به صورت امضا زیر یک نامه یا امضا ی پتیشن بدون اسم و رسم و با امضای مستعار که دولت ها به هیچ می گیرند بلکه نوشتن نامه به هر زبان که بلد هستیم حتی فارسی یا نامه ی فارسی یی که به وسیله ی مترجم های اینترنتی -گیرم به زبان ابتدایی یا پر غلط دستوری ولی به شکل فردی نوشته شده- و از وضعیت اختناق و سرکوب وحشتناک در ایران و بی خبری و قطع ارتباطات یا در خواست کمک و کمک نظامی یا درخواست نابود کردن رهبران ایران یا سپاه آدمخور پاسداران اسلام یا هر چیز دیگری که بیانگر حقایق فعلی و خواست ما مردم ایران است بنویسیم و با ای میل یا نامه ی کاغذی یا هر وسیله ی دیگری که موجود است به دست مسوولان کشورها برسانیم.

مهم این نیست که این نوشته های خوانده شود یا مورد توجه قرار گیرد مهم این است که تعداد این نامه های شخصی زیاد باشد و بر ذهن مسوولان کشورها گیرم به اندازه ی یک اپسیلون اثر بگذارد و به نظر من این کاری ست که اینجا از ما ساخته است و به اندازه ی راهپیمایی در خارج یا اجتماع مقابل سفارت های جمهوری نکبت یا نهادهای حقوق بشری موثر است.

آیا این کار را می توانید انجام دهید؟ اگر آری همین الان این کار را بکنید شده است با زبان الکن و در دو خط و برای چند جا نوشته تان را بفرستید و نسخه ای از آن را هم نگه دارید تا به وقت اش به صورت جزوه یا کتاب منتشر کنیم. موفق باشید.



Copyright© 1998 - 2026 Gooya.com - سردبیر خبرنامه: [email protected] تبلیغات: [email protected] Cookie & Privacy Policy