Monday, Jan 26, 2026

صفحه نخست » موارد تخلف مقامات جمهوری اسلامی در محاکم بین المللی و راهکارهای اجرایی جهت پیگیری آنها، ابراهیم روشندل

roshandel.jpgجمهوری اسلامی ایران امروزه با انبوهی از بحرانهای پیچیده روبروست که همگی مؤید بروز علائم فروپاشی ساختاری در نظام سیاسی آن است. اقتصاد فروپاشیده ، سرکوب شدید مردم توسط رهبر نظام دیکتاتوری ، بی اعتمادی عمومی، بحران محیط زیست وغیره کاملا نشان میدهد که مشروعیت این نظام سیاسی در داخل کاملا از بین رفته است از سوی دیگر سیاستهای نابخرانه این رژیم در پی افزایش تهدیدات نظامی در هر سه سطح ملی (علیه شهروندان خود) ، منطقه ای و بین المللی علائم بروز مجدد جنگ در منطقه را افزایش داده است. درک شهروندان ایران بر ضرورت رهایی از وضعیت فعلی و تغییر نظام سیاسی ایران و جایگزینی یک نظام دمکراتیک بمنظور نمایندگی حقوق ملت ایران در جهان آزاد است. رهبران جمهوری اسلامی ایران با نقض آشکار قوانین ومققرات بین المللی وافزایش سرکوب های وحشیانه شهروندان وقتل عام گروهی انسانهای مدافع حقوق قانونی خود، با ارائه تفسیر غلط از "اعمال حاکمیت ملی" تلاش کرده است تا با قطع اینترنت مانع افشای جنایات سازمان یافته توسط قاتلان وجنایتکاران حکومتی باشد که در رأس آنها علی خامنه ای (رهبر مستبد رژیم) ، علی لاریجانی (دبیر شورای عالی امنیت ملی) ، محسنی اژه ای (رئیس قوره قضائیه) و احمد وحید (معاون فرمانده کنونی سپاه ) که همگی بعنوان طراحان اصلی برنامه سرکوب شدید و قتل عام شهروندان در اعتراضات اخیر بوده اند.

بدون تردید، اهتمام گروههای سیاسی در خارج از کشور برای تحت پیگرد قراردادن جنایتکاران رژیم جمهوری اسلامی یک اولویت اساسی است ولی این اقدامات در سایه همکاری جدی همه نیروهای سیاسی تحت یک "ائتلاف ملی " است که بتواند بارقه امید را دوباره به مردم سرخورده از نزاع های سیاسی بازگرداند. این مقاله با تمرکز بر مقررات حقوق بین الملل تلاش دارد تا ضمن تاکید بر موارد تخلف مقامات ج.ا ، روشهای مسئولیت پذیر کردن مقامات جمهوری اسلامی را با توصیه به استفاده از ساز وکارهای حقوق بین الملل مورد توصیه قرار دهد و ضمن دعوت از همه گروههای سیاسی دغدغه مند به مسایل کشور ، از این ساز وکارها برای دعوت به همسویی وهمکاری همگانی ذیل اصل "ضرورت نجات کشور" از این وضعیت کنونی استفاده نماید. با اغتنام از فرصت پیش آمده نسبت به جلوگیری از تداوم این جنایات سازمان یافته رژیم ، موارد زیر بعنوان موارد فاحش نقض حقوق بشر توسط این رژیم جهت اطلاع همه گروههای سیاسی توصیه به انجام اقدام مقتضی معرفی می شوند. بدیهی است تشکیل کارگروه حقوقی توسط نیروهای آشنا به موازین حقوق بین الملل در شرایط کنونی یک ضرورت غیر قابل انکار بشمار می آید:

تخلف اول: استفاده رژیم جمهوری اسلامی از نیروهای دفاع ملی در سرکوب علنی اعتراضات قانونی مردم ایران و قتل عام آنها در خیابانها نقض آشکار :

- کنوانسیون 1949 ژنو.

- قواعد آمره بین‌المللی.

- بند های 1 و2 منشور ملل متحد: ( هدف سازمان ملل: حفظ صلح، کرامت انسانی و حقوق بشراست و دولت‌ها موظف‌اند از زور علیه مردم خود به‌نحوی که ناقض حقوق بنیادین باشد خودداری کنند.)

-

- اعلامیه جهانی حقوق بشر( مواد 3: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی، 5: ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی و 20: حق تجمع مسالمت‌آمیز).

- میثاق حقوق مدنی و سیاسی (مواد : 6: حق ذاتی حیات (غیرقابل تعلیق حتی در وضعیت اضطراری)، ماده 7: ممنوعیت شکنجه و رفتار بی‌رحمانه و ماده 21 یعنی حق تجمع مسالمت‌آمیزتوسط شهروندان).

- اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی (بر اساس اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی (رم - 1998): ماده 7 مصرح میدارد ، اگر قتل مردم: گسترده یا سیستماتیک باشد ، علیه جمعیت غیرنظامی ، با آگاهی و دستور مقامات باشد ، مصداق روشن جنایت علیه بشریت است.

- نقض حقوق بشردوستانه بین‌المللی (در صورت درگیری داخلی)

اگر وضعیت به سطح درگیری مسلحانه غیر‌دولتی برسد:ماده 3 مشترک کنوانسیون‌های ژنومصرح میدارد :قتل، شکنجه، رفتار غیرانسانی با غیرنظامیان بطور کل ممنوع است.

- نقض اصل تفکیک قوا و مسئولیت فرماندهی: بر اساس حقوق بین‌الملل کیفری:

  • فرماندهان نظامی و سیاسی
  • حتی اگر مستقیماً شلیک نکرده باشند
  • در صورت صدور دستور، تسهیل، یا عدم جلوگیری مسئولیت کیفری دارند (Doctrine of Command Responsibility)

تخلف دوم: اقدام رهبران جمهوری اسلامی در بحران سازی های مداوم علیه شهروندان در سه حوزه اقتصادی (بدلیل اختلاس ، رشوه و شبکه وسیع فساد مقامات حکومتی) ، سرکوب آزادی بیان وهر گونه فعالیت مسالمت آمیز سیاسی و در نهایت بحران محیط زیستی که عامل شیوع بیماری های بسیاری در ابعاد انسانی ونابودی محیط زیست است.

تخلف سوم : افزایش تهدیدات منطقه ای علیه همسایگان ومداخله در امور کشورهای دیگر از طریق سرمایه گذاری در توسعه تروریسم سازمان یافته ، افزایش امکانات نظامی و تهدید به کاربرد آن علیه کشورهای منطقه ، اختصاص دادن تمام منابع کشور به ترویج تروریسم و استخدام مزدوران خارجی تحت عنوان نیروهای نیابتی ، ترویج نظام پولشویی گسترده در راستای رسیدن به اهداف رهبران این رژیم وبسیاری موارد دیگر.

تخلف چهارم: استخدام و بکارگیری نیروهای جنایتکار وتروریست از برخی کشورهای همسایه تحت عنوان : گروه حشد الشعبی (از عراق) ، گروه تروریستی حزب اله لبنان ،گروه فاطمیون (افغانستان) و گروه زینبیون (از جمهوری آذربایجان) و برخی گروهای دیگر بمنظور قتل عام شهروندان ایرانی در اعتراضات مدنی که گزارشات مستند از آنها توسط شهروندان تهیه و توزیع شده است.

تخلف پنجم : اقدام به بستن همه امکانات ارتباطی بویژه اینترنت توسط رژیم با هدف تسهیل قتل عام مردم ایران و مخالفان حکومت.

تخلف ششم : پرونده سازی برای شهروندان معترض وحتی افراد بیگناه ، ربایش شهروندان از منازل ، دستگیری بدون دلیل واعتراف گیری های دروغین بنام جاسوسی علیه حکومت جمهوری اسلامی و در نهایت اعدام بدون دلیل ومستندات ، خودداری از تحویل پیکیر قربانیان به خانواده های آنها و استفاده های مالی وباج گیری شنیع از خانواده های آنها جهت تحویل اجساد قربانیان برای دفن آنها .

با عنایت به مندرجات قوانیت الزام آور در حقوق بین الملل ، توصیه می شود توجه همه هموطنان نسبت به توافق روی اتخاذ تدابیر لازم جهت مجازات عاملان این جنایات دولتی بعنوان یک وظیفه ملی متمرکز شود. آنچه ذکر آن بسیار ضروری است اینکه ابعاد این فجایع ضد انسانی از طرف جمهوری اسلامی اولاً رو به افزایش دارد و دوم اینکه جنایتکارانی که در قتل فرزندان بیگناه سرزمینمان دست داشته اند ، بدون تردید در محاکم داخلی وبین المللی مجازات خواهند شد. از اینرو به محض تشکیل "کمیته پیگیری جنایات سازمان سافته توسط عوامل ج.ا " (با همکاری فعالین امور اجرایی در بین نیروهای سیاسی ) موارد زیر بعنوان گامهای پیشنهادی جدی در دفاع از حقوق قانونی مردم ایران پیشنهاد می شود:

1- فعال سازی محاکم قانونی وحقوق بشری در شورای امنیت سازمان ملل و کمیته های اجرایی نهادهای حقوق بشری در محکومیت شدید جنایات فوق از طرف مردم ایران.

2- اتخاذ تدابیر عملی از طرف شورای امنیت و دیوان کیفری بین المللی جهت صدور حکم جلب عاملان جنایات فوق (غیر از 4 جنایتکار مطرح شده) و در صورت لزوم ورود الزام آور به دستگیری فوری جنایتکارانی که طبق مستندات اعلام شده توسط مردم (بویژه خانواده قربانیان) ، گزارش این جنایات در شورای حقوق بشر وسایر محاکم مضبوط است.

3- اقدام به تشکیل دادگاه بین المللی مشابه آنچه که در محاکمه سران جنایتکار دولت نازی آلمان در نورنبرگ اتفاق افتاد.

4- تعیین کمیته های تخصصی برای نظارت بر فعالیت آزاد شهروندان ایرانی در "تعیین حق سرنوشت" خود برای برپایی اعتراضات قانونی جهت گذار از این نظام جنایتکار و رسیدن به یک انتخابات ملی یا رفراندوم .

5- دعوت از برخی فعالین سیاسی جهت حضور در مجامع جهانی وشرکت در فرآیند تصمیم گیری علیه جمهوری اسلامی (نه فقط بعنوان شاهد بلکه عضو اثرگذار در تصمیماتی که مطالبات مردم ایران را تبیین می کنند).

ابراهیم روشندل

دیپلمات سابق ، دکترای امنیت ملی و دکترای مطالعات خاورمیانه ،متخصص در امور انقلابها.



Copyright© 1998 - 2026 Gooya.com - سردبیر خبرنامه: [email protected] تبلیغات: [email protected] Cookie & Privacy Policy