ایندیپندنت فارسی - گزارشها حاکی از آن است که ردیاب ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن که گفته میشود در مسیر آبهای خلیج فارس قطع شده است. ویون نیوز در مطلبی به دلایل و مفهوم این وضعیت «خاموشی ارتباطی» میپردازد.
۱. قرنطینه «ریور سیتی ۱»
دلیل اصلی این قطع ارتباط وضعیتی موسوم به «ریور سیتی»، بالاترین سطح کنترل دیجیتال در نیروی دریایی آمریکا، است. با فعال شدن سطح «۱»، تمام کانالهای ارتباطی غیرضروری برای ماموریت بهطور فیزیکی قطع میشوند. این نقص فنی نیست، کلیدی تاکتیکی است که به دستور دریاسالار زده میشود. این اقدام تضمین میکند که هیچگونه انتشار دیجیتال ناخواسته، از یک اپلیکیشن بهروزرسانی خودکار گرفته تا یک پیامک یا ایمیل غیرمجاز، نتواند موقعیت یا نیت عملیاتی کشتی را به سازمان اطلاعات جمهوری اسلامی لو بدهد.
۲. تهدید «فیتبیت»: پنهانسازی ردپای دیجیتال
در سال ۲۰۲۶، ناو هواپیمابر نه تنها با رادار بلکه با «اگزوز دیجیتال» خدمه ردیابی میشود.
خطر: حدود ۶۰۰۰ ساعت هوشمند، فیتبیت و گوشی هوشمند یک توده عظیم الکترونیکی ایجاد میکنند که از فضا قابل مشاهده است. تحلیلگران اطلاعاتی میتوانند صرفا با دیدن خوشهای از سیگنالهای جیپیاس که با سرعت ۳۰ گره دریایی در میانه اقیانوس حرکت میکند کشتی را دنبال کنند.
مطالب بیشتر در سایت ایندیپندنت فارسی
راهحل: با قطع وایفای و دستور قرار دادن دستگاهها در «حالت پرواز» (یا جمعآوری دستگاهها)، آبراهام لینکلن عملا «چراغها را خاموش میکند» و این کشتی عظیم از بازار دادههای تجاری، که جمهوری اسلامی برای هدفگیری از آن استفاده میکند، ناپدید میشود.
۳. «دهانلقی کشتی را غرق میکند» (نمونه مدرن)
قطع ارتباط نهایت حفاظت در برابر درز اطلاعات است. در عصر رسانههای اجتماعی، یک پست ساده یک ملوان که مثلا «داریم برای یک شب شلوغ آماده میشویم!» در اینستاگرام میتواند ساعتها پیش از پرواز اولین جنگنده، سپاه پاسداران را از نزدیک بودن حمله باخبر کند. وضعیت «ریور سیتی» این متغیر را حذف میکند. با قطع اینترنت، فرماندهی تضمین میکند فقط اطلاعاتی از کشتی خارج میشود که میخواهند دشمن بداند، و عنصر غافلگیری «روز اول» حفظ میشود.
۴. پهنای باند برای «حالت هیولا»
جنگ در سال ۲۰۲۶ دادهمحور است. جنگندههای افـ۳۵سی لایتنیگ ۲ و ئیای-۱۸جی گراولر برای بهاشتراکگذاری دادههای هدفگیری، دانلود نقشههای ماموریت، و هماهنگی با پنتاگون، به حجم عظیمی از پهنای باند ماهوارهای نیاز دارند.
اولویت: گیرندههای ماهوارهای کشتی محدود است. با قطع نتفلیکس، فیستایم و یوتیوب خدمه، کشتی ۱۰۰ درصد پهنای باند را به «زنجیره کشندگی» (Kill Chain) اختصاص میدهد. هر بیت داده اکنون برای یافتن و انهدام اهداف در تهران ذخیره میشود تا سامانههای رزمی بدون تاخیر عمل کنند.
۵. «حباب جنگ» روانی
این خاموشی یک هدف روانی سختگیرانه هم دارد: خدمه را وادار به تمرکز کامل کند.
اثر: وقتی وایفای خاموش میشود، حواسپرتیهای دنیای بیرون ناپدید میشود. نه قبضی برای پرداخت هست، نه تنشهای خانوادگی، و نه تیترهای هولناک خبری. خدمه وارد «حباب جنگ» میشوند، جایی که تمام واقعیت جهانشان به کشتی، همرزمان و ماموریت محدود میشود. این سطح بالای هوشیاری برای شیفتهای خطرناک «۱۲ ساعت کار، ۱۲ ساعت استراحت» ضروری برای حفظ «روز ۱۰۰۰ نقطه هدف» حیاتی است.
۶. جلوگیری از جاسوسی «کتفیش»
اطلاعات سایبری جمهوری اسلامی معمولا ملوانان را در فضای آنلاین هدف میگیرد. عوامل اطلاعاتی اغلب در رسانههای اجتماعی خود را زنان جذاب یا روزنامهنگار جا میزنند تا ملوانان تنها را فریب دهند و اطلاعاتی درباره برنامه حرکت یا وضعیت کشتی به دست آورند. با قطع اتصال، نیروی دریایی فورا این مسیر جاسوسی را خنثی میکند. وقتی هدف نتواند آنلاین شود، «تله عاطفی» هم کارایی ندارد.
۷. پیام «خاموش» به تهران
در نهایت، سکوت سلاح است. وقتی گروه ضربت ناو هواپیمابر آمریکا «خاموشی ارتباطی» را آغاز میکند، این پیامی است که جهان میشناسد. این پیام به رهبری جمهوری اسلامی میگوید زمان دیپلماسی و مانورهای نمایشی تمام شده و زمان اقدام واقعی آغاز شده است. افت ناگهانی نویز الکترونیکی از شمال دریای عرب اغلب برای فرمانده نظامی رقیب از هر تهدید علنی ترسناکتر است؛ زیرا نشان میدهد ناوگروه وارد وضعیت تهاجمی نهایی شده است.
