خبر آمد که گروهی از اصلاح طلبان به شیوه های مختلف بازداشت شده اند. بی بی سی خواست این خبر را مثل بمب خبری بترکاند، ولی چاشنی بمب نه تنها خیس و فاسد بود و جرقه هم نزد بلکه خودِ بمب هم به بمب های باقی مانده از جنگ دوم جهانی می مانست که همه چیزش فاسد و بی خاصیت شده است.
حقیقت این است که در سیاست، نفرت فردی و سیاسی صِرف معنی ندارد. اگر کسی در جهت پیشبرد اهداف سیاسی شما قدم بردارد اگر منفور ترین موجود روی زمین هم باشد باید از او استفاده کرد.
اما اصلاح طلبان حکومتی و نو اندیشان دینی طی سال ها برای شخص من چنان موجودات چندش آور و دل به هم زنی شده اند که دیدن ریخت شان هم باعث غثیان من می شود طوری که اصل سیاسی کلا از یادم می رود و مثل داغدیدگان سالخورده فقط به سر و سینه ی خود می کوبم و آرزوی به جهنم رفتن شان را می کنم.
نمی دانم تا حالا با این دار و دسته حضورا برخورد داشته اید یا خیر. دیدن قیافه ی این ها، شنیدن حرف زدن شان از موضع بالا و صرفا حرف حرف من است و شما مورچه ای خرد بیش نیستید و بدتر از همه لبخند و خنده شان مُدل مخصوص به خودشان است و حال آدم را به هم می زند.
امیدوارم شما خوانندگان عزیز مثل من انسانیت تان را از دست نداده باشید و نسبت به هیچ موجودی از جمله اصلاح طلب و نو اندیش چنین حالتی بهتان دست ندهد ولی برای من متاسفانه این طور شده است و چون اهل نقش بازی کردن نیستم از بیان آن ابایی ندارم.
حالا حکومت دوباره سراغ این ها رفته است. قدیم که بود و من هم انسان که بودم هم برای این ها دل می سوزاندم هم تلاش می کردم از بند برهند و قدم یا قدمکی در جهت بهتر شدن (گیرم به اندازه ی یک اپسیلون) وضعیت مردم و جوانان بردارند اما دیدم نه. این ها فقط به فکر به قدرت رسیدن خودهاشان هستند،،، و اتفاقا مانع همان یک ریزه اصلاحی هم که فکر می کردم می توانند در نظام حیوانی - اسلامی ایجاد کنند. حقیقتا امید داشتن به این ها، خوشخیالی و هپروتی بودن محض بود. بعد هم، بر اساس مثل معروف واسه کسی بمیر که دستکم برات تب کنه، دیدم این ها تب که نمی کنند هیچ همچین تو را خوار و خفیف می بینند که دستکم تندروها با دشمن خواندن و اسراییلی دانستن آدم و برخورد دشمنانه با آدم احساس ارزشمند بودن را از آدم نمی گیرند.
حالا که برای چندمین بار این آدم های از دماغ فیل افتاده گرفتار شده اند عرض می کنم که به دَرَک که بازداشت شده اند و حتی اگر بر طناب دار هم کشیده شوند، از طرف من یکی، سری به علامت افسوس هم تکان داده نخواهد شد و شاید به حماقت ذاتی شان لبخندکی هم بزنم.

عقب نشینی حشدالشعبی
















