امانپور: من نمیدونم چه اتفاقی خواهد افتاد چرا که نمیدانم چه مدت زمان خواهد برد تا ایرانیان تصمیم بگیرند دیگر به ایرانیان شلیک نکنند! (امانپور قتل‌عام مردم ایران توسط رژیم را به شنونده مشکل ایرانیان با ایرانیان القا میکند)

پس از بیان این اظهارات توسط کریستیان امانپور، چند فعال ایرانی حاضر در جلسه به او به‌صورت لفظی اعتراض کرده و حمله کلامی کردند.

در همین زمینه:

«مو حیدری» در شبکه اکس خطاب به کریستیان امانپور نوشت:

(ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا)

مشکل شما چیست؟

معلم سیاسی من پدر شما را می‌شناخت. دهه‌ها پیش، زمانی که با قاتلان جمهوری اسلامی مصاحبه کردید، با تعجب به من گفت که چرا با وجود آن‌که یک روزنامه‌نگار خارجی بودید و آزادی کامل برای به چالش کشیدن آن‌ها داشتید، تا این اندازه با آن‌ها نرم و ملایم برخورد کردید.

بیش از دو دهه گذشته، اما شما همچنان در همان مسیر حرکت می‌کنید.

اظهار نظر شما در این ویدئو مسئولیت را از جمهوری اسلامی در ایران اشغال‌شده سلب کرده و آن را متوجه شهروندانی کرده که کشته و شکنجه شده اند.

برخلاف ادعای شما، ایرانیان عادی به سوی یکدیگر شلیک نمی‌کنند. واقعیت این است که در یک‌سو مردمی غیرمسلح هستند و در سوی دیگر، یک دستگاه امنیتی ایدئولوژیک و متمرکز که با دلارهای نفتی آموزش دیده و تجهیز شده و مأموریت دارد به روی مردم آتش بگشاید.

این نه خشونت طایفه‌ای است، نه جنگ داخلی، و نه نزاع قبیله‌ای. این انحصار خشونت از سوی یک رژیم علیه ملتی در اسارت است.

شما به‌خوبی می‌دانید که بسیج و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی «ایرانیان عادی» گرفتار در یک تراژدی مشترک نیستند؛ آن‌ها ابزارهای نهادی‌اند که بقایشان به سرکوب اکثریت ملت وابسته است.

وقتی سرکوب تنها سازوکار بقای یک رژیم خشن و افسارگسیخته است، جامعه نمی‌تواند بنشیند و درباره پایان آن به‌صورت جمعی تصمیم‌گیری کند.

صورت‌بندی وضعیت به‌عنوان «ایرانیانی که به هم‌وطنان خود شلیک می‌کنند» در عمل به تطهیر جمهوری اسلامی در ایران اشغال‌شده می‌انجامد.

واقعیت ساده‌تر و تلخ‌تر است: مردم غیرمسلح به خیابان آمدند و نام رهبر ملی خود، رضا پهلوی را فریاد زدند؛ و رژیم با کشتار و قتل‌عام پاسخ داد.

در ضمن، برخلاف آنچه در کنفرانس امنیتی مونیخ درباره ما گفتید، من یک انسان واقعی هستم، نه «ربات»ی که شما ادعا کردید.