کمپین بزرگی تحت عنوان نه به جنگ بخش بزرگی از فضای مجازی را به خود اختصاص داده است، بدون پاسخ و راهکار عملی برای برونرفت از این بحران در حد شعر و شعار باقی خواهد ماند. جمهوری اسلامی هیچگاه به این اندازه ضعیف و ذلیل نبوده است و این بهترین فرصت برای مخالفان برای سود بردن از وضعیت موجود است.
این رژیم ابتدا سرمایهها و امکانات زیادی در اختیار داشت و ۴۷ سال فرصت داشت تا پتانسیل غیرقابل تصور مردم را در مسیر پیشرفت و اعتلا سوق دهد. ولی متأسفانه تمامی آن سرمایههای مادی و انسانی فدای باورهای آخرالزمانی دو رهبر دیوانه آن شد و مردم ایران در همه زمینههای مادی زندگی پسرفت داشتند.
تنها قمار هستهای مبلغی حدود دو تریلیون دلار هزینه برداشت، که میتوانست چندین بار زیرساختهای فرسوده کشور را بهروز کند و ایران را در همه زمینهها به کشوری مدرن و پیشرو تبدیل کند. ولی اصرار دیوانهوار خامنهای که خود را در قامت ناجی محرومان دنیای اسلام میدید، با توهم پیامبر آزادیبخش فلسطینیان، دیوانهوار ایران را به پرتگاه سقوط سوق داد.
متأسفانه ایران در شرایط خطرناکی قرار دارد و سناریوهای محتمل پیش رو دل هر آزادهای را به درد میآورد.
گزینههای خوبی روی میز نیست، ولی بههرحال باید از این فصل پررنج و درد عبور کرد.
هفته گذشته شورای حقوق بشر ایران را موظف به پرداخت غرامت کرد، همچنین تکتک کشورهایی که زیرساختهایشان مورد تهاجم جمهوری اسلامی قرار گرفته و تعدادشان به ۱۴ میرسد از ایران تقاضای غرامت خواهند کرد و ایران سالهای سال درگیر پرداختی آنان خواهد بود. در حقیقت هیچ آیندهای با وجود جمهوری اسلامی برای ایران متصور نخواهد بود.
جنگ که تمام شد ما میمانیم با یک کشور ورشکسته با مشتی سگهای هار که علناً در تلویزیون سراسری ایرانیان را به سرکوب و کشتار تهدید میکنند.
هزینهها و خساراتی که این رژیم طی ۴۷ سال بر ایران تحمیل کرده بیشمار است. جمهوری اسلامی شر مطلق است و باید از جغرافیای ایران زدوده شود، بود آن برابر با نبود مدنیت ایران است.
اکنون جنگ به نقطهای رسیده که هیچ تحلیلگری آن را پیشبینی نکرده بود. جمهوری اسلامی که هیچ ارزشی برای جان انسانها و سرمایههای ملی قائل نیست از پذیرش تسلیم در برابر خواست و اراده مردم خودداری میکند. پذیرش تسلیم و حفظ جانهای بیگناه حداقلی شرف و شجاعت میخواهد، که جمهوری اسلامی فاقد آن است.
زدن زیرساختها و بردن ایران به عصر حجر به نفع هیچکسی نیست و تنها کسی که از واقعه سود میبرد جمهوری ظلم و جنایت است. این تخریبها سازندگی ایران پسارژیم را با اشکال جدی روبهرو میکند. آمریکا و اسرائیل راهکارهای زیادی را برای خاتمه جنگ و رژیم بررسی میکنند. آمریکا روزانه یک میلیارد دلار برای جنگ هزینه میکند، همچنین رقابتهای انتخاباتی پیش رو تأثیر مستقیم بر چگونگی جنگ خواهد بود.
یکی از راههایی که میتواند روند جنگ را کوتاهتر کند تغییر استراتژی و تمرکز بر تضعیف مراکز سرکوب و فرماندهی، بهجای تخریب گسترده زیرساختهای حیاتی کشور است. چنین رویکردی میتواند فشار را بر ساختار قدرت افزایش دهد، بدون آنکه آسیب بلندمدت به زیرساختهای ملی وارد شود.
بعد از ۴۷ سال آسیب و هزینه و خون دل خوردن، ملت ایران بقای جمهوری اسلامی را هرگز برنخواهند تافت.

















