شیر با خودش میگوید: اگر روشنایی کمی بیشتر میبود آن مرد ساده لوح روستایی حتما با دیدن من زهره ترک میشد :

گفت شیر ار روشنی افزون شدی
زهره‌اش بدریدی و دل خون شدی
این چنین گستاخ زان می‌خاردم
کو درین شب گاو می‌پنداردم

آدم وقتی این داستان را می خواند بیاد حال و روز اکنونی ما ایرانیان می افتد ، بدین معنا که حکومت خشمگین درنده زورمندی آمده است هر آنچه را که طی دهه ها با خون دل ساخته و پرداخته بوده ایم به باد فنا داده است آنوقت ما مردمان در تاریکی نشسته از نابودی هر آنچه داشته و نداشته ایم شادمانی میکنیم و نفهمیده ایم شیری آمده است گاو مان را دریده و خورده است
وای اگر روزنه ای از حقیقت بروی ما گشوده شود که با دیدن هیئت و هیبت شیر از دست و‌پای خواهیم مرد :

گفت شیر : ار روشنی افزون شدی
زهره اش بدریدی و دلخون شدی

گیله مرد ( حسن رجب نژاد )