این شعر سال‌ها پیش در اوج درخشش پرویز قلیچ‌خانی سروده شده و در مجموعه «سنجاب‌های خوشبخت» به او تقدیم شده بود. اکنون، با توجه به شرایط سلامتی او، بازنشر این قطعه تلاشی است برای یادآوری جایگاه یکی از پرافتخارترین و اثرگذارترین چهره‌های تاریخ فوتبال ایران نامی که برای نسل امروز نیز باید دوباره شنیده شود.

برترین مرد دنیای توپ

ای قهرمان دلیر وطن
که بر هر لبی از تو باشد سخن

درود فراوان نثارت باد
خوش و شادمان روزگارت باد

تویی اختر ورزش این دیار
که بر سرت هاله‌ای از افتخار

تویی برترین مرد دنیای توپ
یکتای میدان و دریای توپ

به میدان چو با صلابت روی
قوی‌پا، خردمند و آگاه تویی

حریف، ارچه چابک و نیرومند
به میدان تو را بود سر به بند

چو در قلب میدان تو جولان دهی
کجا فرصتی بر حریفان دهی؟

به بازی، حضورت دل‌انگیز و گرم
به تکنیک و تدبیر، بی‌همتا و نرم

گه حمله، چون شیرِ ژیان شوی
به وقت دفاع، سدی استوار شوی

تو را «سردار» نام نهاده‌اند
چه نامی سزاوار داده‌اند

ز اهل فن و اهل دانش، به‌حق
«قلیچِ کبیر»ت خوانده‌اند مطلق

تویی رهبری کاردان در زمین
که در می‌نوردی چپ و راست و میم

به هر گوشه میدان، نشان از توست
کسی را در این جمع، توانِ هم‌تو نیست

به هر جای بازی که پا می‌نهی
هزاران هنر را تو بنمایی

همه چشم‌ها خیره بر بازی‌ات
که شوری دگر هست در بازی‌ات

تو را اوصافی است بس ارجمند
که هر نام نیکو بر تو پسند

نه تنها در ایران ستوده شوی
ز بیگانه نیز آفرین بشنوی

جهان، خواستارِ هنرهای توست
وطن، مفتخر از شکوه توست

چو دارد وطن بر وجودت نیاز
بزن توپ در قلب میدان، باز

تو را بر دل و جان ملالی مباد
به میدان، تو را جای خالی مباد

-- ناصر وحیدیوسفی