🔹حادثه بَس مَهیب بود و هنوز هست. هجومِ تمام‌قدِّ دو قانون و رحم‌نشناسِ حرامی، تمام‌خواه. همراهِ خیلِ لشگر و تجهیزات. تحتِ حمایتِ ریّای همسایه. برپایۀ دروغ و نیرنگِ صهیونی. با نیّتِ فروپاشی تمام و کمالِ ما. تحقیر تام و تمامِ هیبَتِ ایران. برگشت‌دادنِ تمدنی بزرگ و بی‌مانند به عصرِ حَجر، به تاریکی. کشتارِ خیلِ کودکانِ مظلومِ مدرسه. نابودیِ هرآنچه بود و هست. و چه و چه...

🔹همه را به تقریب همه می‌دانیم. اما از سنگ صدا درآمد از ما نه. منظور چهره‌های هرازگاهِ جلدِمجلات، فضاهای مَسخِ مجازی. از ما بهتران. تافته‌های جدا‌بافته. اخم و لبخندهای گران‌بهای سَردَرها. اهلِ بروبیا، بِرَند و تبلیغات. پای ثابتِ حراج‌ها. نام‌آشنایانِ صحنه‌های پرفروغِ موسیقی. دخیلان در نمایش‌های پرشکوهِ نام و نان‌آور، و...

🔹میانِ وانفسا، بزرگ‌ستارگانِ هالیوود فریادها زدند. کنارِ هشت‌میلیون معترض، اعتراض‌ها کردند. همراهِ نام‌آورانِ موسیقیِ ملّت‌ها. شُهره‌های رنگ و نقاشی. زنان و مردانِ اهلِ‌قلم، پژوهش و تاریخ. از چهارسوی جهان. اهلِ ورزش، نامداران، دانشگاهیان، فرهیختگان و اهلِ سیاستِ با مروّت ‌و انصاف... و هنوز و هر روز فریاد می‌زنند.

🔹شما کجا بودید؟ کُنجِ عافیّت؟ بی‌طرف بودید؟ کدام بی‌طرفی؟! طرفِ بی‌طرفِ تردید و ترس و ملاحظه و خودجدابینی، کدام طرف است؟ از اتفاق وقتِ وزش باد، بی‌طرفی معانیِ عَیان دارد. تنها بزدلان در بزنگاهِ طوفانِ دهر بی‌طرف‌اند.

🔹رفقا، بَد رفوزه شدید این‌بار، خیلی بد!