اما این ادعا در خیابان‌های ایران، زیر بار اجساد فرو می‌ریزد

شاهدان عینی از صحنه‌هایی سخن می‌گویند که از مرز تصور فراتر است: پیکرهای برهنه رهاشده در جوی‌های آب، باران گلوله و ساچمه از هر سو، مجروحانی که از ترس بازداشت یا تیر خلاص جرأت مراجعه به مراکز درمانی را ندارند. درمانگاه‌ها مملو از زخمی‌ها بود. خانواده‌ها برای یافتن عزیزان‌شان ناچار بودند از روی اجساد عبور کنند. در سردخانه کهریزک، به گفته شاهدان، «دو تپه جنازه» انباشته شده بود؛ برخی هنوز نفس می‌کشیدند، در حالی که نیروهای نظامی اجساد را روی هم می‌ریختند. گزارش‌هایی معتبر از شلیک تیر خلاص به مجروحان در بیمارستان‌ها نیز منتشر شده است

این تغییر رفتار نیست؛ این کشتار سازمان‌یافته است

در حالی که دونالد ترامپ مدعی «لغو اعدام‌ها» در ایران است، واقعیت دقیقاً خلاف آن را نشان می‌دهد. تنها امروز ۱۴ نفر اعدام شدند. در هفته گذشته، بنا بر گزارش‌های میدانی، ده‌ها هزار نفر کشته و هزاران نفر بازداشت شده‌اند و مقامات رژیم به‌طور علنی از اجرای اعدام‌های گسترده سخن می‌گویند. گزارش‌ها همچنین از به‌کارگیری نیروهای خارجی از عراق، پاکستان و افغانستان برای سرکوب شهروندان ایرانی حکایت دارد رژیمی که آن‌چنان از مردم خود وحشت دارد که برای سرکوب آنان نیروی وارداتی به کار می‌گیرد

این اظهارات قرار است چه کسی را آرام کند؟ مردمی که در درمانگاه‌ها روی اجساد قدم می‌زنند؟ والدینی که سردخانه‌ها را برای یافتن فرزندان‌شان زیر و رو می‌کنند؟ مجروحانی که در خانه پنهان شده‌اند تا با گلوله‌ای در سر روبه‌رو نشوند؟ یا سیاست‌مدارانی که ترجیح می‌دهند به بیانیه‌های مطبوعاتی دل خوش کنند تا واقعیت میدانی؟

کلمات، اجساد را پاک نمی‌کنند. ادبیات دیپلماتیک، جوخه‌های اعدام را متوقف نمی‌کند. و شمردن بیانیه‌ها در حالی که پیکرها روی هم انباشته می‌شوند، بی‌طرفی نیست همدستی است

جمهوری اسلامی بارها و بارها، بدون ابهام، ماهیت واقعی خود را به جهان نشان داده است. تنها پرسش باقی‌مانده این است که آیا جهان حاضر است دست از وانمود کردن بردارد -- و سرانجام در کنار مردم ایران بایستد، نه در کنار رژیمی که آن‌ها را می‌کشد