ویژه خبرنامه گویا

یک هم‌میهن گرامی یادآور شده بود که چنین درخواستی با وتوی شورای امنیت از سوی روسیه و چین روبرو خواهد شد.

ضمن سپاس از این هم‌میهن، من نیز ازاین امر آگاه بوده و می‌دانم که اجرای بند هفتم در احتیار شورای امنیت سازمان ملل با 15 عضو خود که پنج عضو آن دارای حق وتو است ولی به دو نکته در این باره نیز باید توجه داشت:

*ارسال هزاران نامه از سوی ایرانیان دست‌کم می‌تواند مدیرکل سازمان ملل را مجبور به واکنش بنماید چون وظیفه‌اش است وشاید به در میان گذاشتن موضوع در شورای امنیت کشیده شود. اگر چنین شود، به خودی خود یک کامیابی است.

** فراموش نباید کرد که تصمیم حمله به عراق و لیبی در شورای امنیت گرفته شد در حالی که این دو کشور پیوندِ خوبی با دست‌کم روسیه داشتند. کسی چون پوتین هرگز روی اسب لنگ شرط بندی نمی‌کند و چین هم اکنون چنان سودی در کشورهای خاورمیانه دارد که حکومت اسلامی را چون یک مزاحم می‌بیند اگر چه بیان نمی‌کند چون دارد نفت ایران را می‌دوشد. اکنون مباد له وسرمایه گذاری چین با امارات و عربستان هیچ با رابطه تجاری/اقتصادی با حکومت اسلامی قابل برابری و سنجش نیست و اگر بنا برگزینش شود حکومت اسلامی نقش همان اسب لنگ را برای چین هم خواهد داشت. کشتار دهشتناک در ایران که بی تردید جنایت برعلیه بشریت است نیز یک فاکتور نیرومند است که شاید این دو کشور را نیز زیر فشار همبستگی جهانی با مردم ایران قرار دهد که با اجرای فصل هفتم منشور موافقت کنند. حتا اگر چنین هم نشود، ما به یاد همه جان‌باختگان جاویدان راه آزادی ایران، کوششی اندک انجام داده‌ایم.

در آخر بیافزایم و یک‌بار دیگر به هم‌میهنان گرامی تأکید کنم که نوشتن دو خط نامه اگر هزاران ایرانی دست به چنین کاری بزنند، بی تآثیر نخواهد بود.