جمهوری اسلامی با مطالبات دیپلماتیک تازه و اقدامات تحریکآمیز، خود را در معرض خشم ترامپ قرار میدهد
اکسیوس - ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا
در آستانه مذاکرات برنامهریزیشده با امریکا، جمهوری اسلامی با طرح درخواستهای جدید درباره محل و شکل گفتوگوها و همزمان با اقدامات نظامی تحریکآمیز در خلیج فارس، مسیر دیپلماسی را با خطر جدی روبهرو کرده است.
به گفتهٔ دو منبع آگاه، تهران خواستار تغییر محل مذاکرات از استانبول به عمان و برگزاری گفتوگوها بهصورت دوجانبه و بدون حضور کشورهای عربی و اسلامی بهعنوان ناظر شده است. این در حالی است که پیشتر برای مشارکت چند کشور منطقهای دعوتنامه ارسال شده بود و به نظر میرسد ایران از توافقهای اولیه روزهای گذشته عقبنشینی کرده است.
یک منبع مطلع میگوید دلیل این تغییر موضع آن است که جمهوری اسلامی میخواهد مذاکرات صرفاً به پروندهٔ هستهای محدود شود و موضوعاتی مانند برنامهٔ موشکی و شبکه نیروهای نیابتی ـ که برای کشورهای منطقه اولویت دارد ـ از دستور کار خارج بماند.
همزمان با این تحرکات دیپلماتیک، ارتش ایران طی شش ساعت دو اقدام «بسیار تهاجمی» علیه شناورهای آمریکا انجام داده است. در نخستین مورد، قایقهای تندروی سپاه پاسداران تلاش کردند به یک کشتی تجاری با پرچم آمریکا در نزدیکی تنگهٔ هرمز نزدیک شوند، اما با ورود یک ناوشکن آمریکایی و پشتیبانی نیروی هوایی عقبنشینی کردند. در این حادثه تیراندازی صورت نگرفت.
در حادثهای دیگر، یک پهپاد ایرانی با «نیت نامشخص» به ناو هواپیمابر یواساس لینکلن نزدیک شد و بنا بر اعلام فرماندهی مرکزی آمریکا، توسط جنگندهٔ اف-۳۵ سرنگون شد. مقامهای نظامی آمریکا این دو اقدام را نشانهٔ افزایش خطر درگیری، خطای محاسباتی و بیثباتی منطقهای دانستهاند.
کاخ سفید اعلام کرده که با وجود این تنشها، مذاکرات فعلاً لغو نشده است. سخنگوی کاخ سفید تأکید کرده که دونالد ترامپ همچنان دیپلماسی را گزینهٔ نخست میداند، اما «همهٔ گزینهها روی میز است» و ادامهٔ گفتوگوها به رفتار طرف مقابل بستگی دارد.
قرار است ریاست هیأتهای مذاکرهکننده را استیو ویتکاف از سوی آمریکا و عباس عراقچی از طرف جمهوری اسلامی بر عهده داشته باشند. عراقچی همزمان با افزایش تنشها با مقامهای عمان، ترکیه و قطر گفتوگو کرده و در سوی دیگر، ویتکاف در اسرائیل با بنیامین نتانیاهو و شماری از فرماندهان ارشد نظامی و اطلاعاتی این کشور دربارهٔ ایران دیدار داشته است.

یکی بود، پنجاه هزار نفر نبود!















