۴۱۶ نفر نه؛ شما بگو ۴۱۶۰ نفر! یا اصلا ۴۱۶۰۰ نفر! فرقی نمی کند چون اساس اش یک چیز است: قد علم کردن در مقابل و شاخ شدن برای شاهزاده رضا پهلوی و انعکاس وحشت از تاثیر مثبت او بر جامعه ی ایران. جامعه ای که طی دو روز با حضور خیابانی میلیونی چنان همه را حیران کرد که حالا به دست و پا افتاده اند!
اعتراض دی، چند ویژگی داشت که در نوع خودش استثنایی بود:
-یک سمبل ملی داشت به نام پرچم شیر و خورشید.
-یک و فقط یک هدف داشت به نام ایران.
-یک سمبل انسانی برای رهبری داشت به نام پهلوی.

همه ی این ها هم موجود است یعنی عینیت دارد؛ فرضی و خیالی نیست!
پرچم شیر و خورشید سابقه اش بر می گردد به دوران باستان و چیزی ساختگی شبیه به پرچم خرچنگ نشان و چه می دانم پرچم علی یف و قلی یف و قاضی فلان و بهمان نیست.
«ایران» هم سابقه اش بر می گردد به دوران باستان که طی قرن ها ایران خواران تکه هایی از آن را جدا کردند ولی اساس اش همین یک میلیون و ششصد و چهل و هشت هزار و صد و نود پنج کیلومتر مربع است با دو دریای مازندران و خلیج فارس نه ذره ای کمتر.
شاهزاده رضا پهلوی یک سمبل است که سابقه ی خانوادگی و شاهزادگی اش بر می گردد به اول سال ۱۳۰۰ و مردم ایران پدر و پدر بزرگ و مادر با فرهنگ اش را چند نسل است که می شناسند و خدمات غیر قابل انکار آن ها را به چشم دیده اند. یعنی کسی نیست که از پشت کوه یکهو یا از وسط جنگل مثل تارزان نعره زنان جلوی چشم ما ظاهر شده باشد و سابقه و ریشه ای نداشته باشد و حریص قدرت و ثروت و مقام باشد چون هر چه بخواهد همین الان هم دارد (که امیدوارم مراقب نفوذی های اطراف اش باشد که مردم «اعتماد»شان را به او به خاطر عمل این نفوذی ها از دست ندهند).