رسانه، قدرت یا رکن چهارم دموکراسی

رسانه‌ها (مطبوعات، تلویزیون، رادیو، روزنامه‌نگاری آنلاین) اغلب به عنوان «قوه چهارم» یا «ستون چهارم» شناخته می‌شوند، زیرا آن‌ها بر «دولت» نظارت دارند.

سه رکن دیگر -- تفکیک قوا به معنای کلاسیک -- عبارتند از:
قوه مقننه: پارلمان
قوه مجریه: دولت و ادارات که قوانین را اجرا می‌کنند
قوه قضائیه: دادگاه‌ها و قضات که بر رعایت قوانین نظارت و عدالت را اجرا می‌کنند

حقوق و تعهدات رسانه‌ها به عنوان رکن چهارم در دموکراسی

رسانه‌ها در یک دموکراسی، در کنار قوای مقننه، مجریه و قضاییه، وظیفه حیاتی نظارت و انتشار اطلاعات را طبق قوانین آن کشور بر عهده دارند. آن‌ها شهروندان را قادر می‌سازند تا نظرات خود را شکل دهند و صاحبان قدرت را پاسخگو نگه دارند، بدون اینکه خودشان قدرت دولتی داشته باشند. نقش آن‌ها توسط حقوق محافظت می‌شود، اما همچنین توسط تعهدات اخلاقی و قانونی محدود می‌شود. آزادی رسانه‌ها با احترام به حقوق شخصی، حفاظت از آبرو و حیثیت دیگران و حق پاسخ افرادی که تحت تأثیر یک گزارش خبری قرار گرفته‌اند.

این حقوق و تعهدات رسانه دارای محدودیت‌هایی نیز هستند، از جمله: آزادی مطبوعات زمانی پایان می‌یابد که با سایر قوانین، مانند انتشار سخنان نفرت‌پراکنانه، افترا یا تحریک به خشونت، در تضاد باشد. بنابراین «قوه چهارم» یک عامل کنترل و توازن است که خود را از طریق رعایت استانداردهای روزنامه‌نگاری (مانند قانون مطبوعات) مشروعیت می‌بخشد.

نتیجه

با استناد به مطالب فوق می‌توان به عیان نتیجه گرفت که پندار، گفتار و کردار همراه با ژست‌های... این خبرنگاران از دید حقوقی، به‌خصوص اخلاقی، بی‌ادبانه، مغرضانه، طرفدارانه و غیرحرفه‌ای بوده است؛ نقدی برای نقدینه‌ای؟

شاهزاده پهلوی صاحب هیچ‌گونه پست و مقام دولتی و اجرایی نیست و نبوده که خانم و آقای خبرنگار دموکرات! بخواهند به عنوان قدرت چهارم دموکراسی وی را پاسخگو، کنترل و یا «سین‌جین» کنند! هواداران میلیونی شاهزاده را با کمال غیرحرفه‌ای نادیده بگیرند و جعل خبرپراکنی پراکنده کنند. وانگهی مگر چند درصد مردم خود انگلیس و آمریکا موافق حکومت‌شان هستند؟ ۴۰ درصد؟ شاهزاده اما صد درصد... تردید بر نور خورشید نکن!

شاهزاده شخصیتی است حقوقی، آزادانه بیش از چهل سال است که مستند یک چیز را می‌گوید؛ می‌خواهم فقط به هموطنانم در ایران کمک و یاری برسانم تا «حق انتخاب آزاد» خود را زیر نظر سازمان‌های بین‌المللی به‌دست بیاورند، همین... خب، پس چرا حسب وظیفه خبررسانی نمی‌کنید، چه کسانی از انتخابات آزاد در ایران به وحشت افتاده‌اند؟ احتمالاً بنگاه‌های جعل خبر انگلیس و آمریکا، به عنوان قدرت چهارم دموکراسی.

براستی این نادانان قدرت‌طلب که در ایران جیغ «مرگ بر شاه... دیو چو بیرون رود فرشته درآید» را می‌زدند، چرا بعد از ماجرا و رسیدن به هدف، تذکره انگلیسی گرفتند و راهی بارگاه دولت فخیمه فرشتگان شدند؟ بعله من هم از جیغ‌کشان بودم... بچه موش، تپه زایید؟!

تو گویی که از زمزم باد و برگ
به گوشم رسد نغمه مرگ مرگ
از این همهمه بند دل بگسلد
همه رشته زندگی بر درد
نیوشم از این زمزمه مرگ خویش
هم آسیب ایران و روز پریش!

پاینده بماند ایران

عسگر آقا