شما، پیش از این "سردار دل" ها "شهید والا مقام" حاج قاسم سلیمانی را منفجر کردید. و بعدها و پس از وی تعدادی دیگر از "متخصصان در قابلمه" را به هوا فرستادید. دیری نگذشت که دوباره بازگشتید و "ماشالله" گویان، یکی دیگر، و سپس یکی دیگر..! که هم ماشالله دارد و هم ای والله! بعد هم کارتان به جایی رسید که رهبر معظم بی بدیل و بی نظیر انقلاب را به آنان متصل نمودید. تا اینجای کار که من دقت کردم، شما عمل غیر خلاف و غیر اخلاقی مرتکب نشده اید. چون همه اینان هم عاقل و بالغ بودند و هم هیچکدامشان تازه گی ها یتیم نشده بودند. اما این جوانک به تازه گی یتیم شده است. و فکر می کنم دست اندرکار فراهم ساختن مراسم "اربعین" پدر بزرگوار باشد. احترام به مرده گان را که باید متوجه باشید. فکر کنم در همه فرهنگ ها احترام به عناصر "مرتحل" واجب باشد.

القصه، خواهش من از شما این است که پیش از هر اقدامی، به این اصل اخلاقی در فرهنگ ایرانیان، احترام و علاقه نشان دهید. در ایران ما، هنگامی که کسی پدر و مادر خود را از دست می دهد، "یتیم" تلقی می گردد. و بیشتر مردم بر اساس اخلاق انسانی و اصول جوانمردی تا مدتی او را می نوازند، به او دلداری می دهند و مقدماتی را برایش فراهم می آورند تا از غم و غصه اش کاسته شود.

این آقا مجتبای بیچاره علاوه بر این که به تازه گی "محبوب " قلب ها، و "فاتح دل ها" شده و خیل بی شماران امت همیشه در صحنه برای بیعت با ایشان به صف ایستاده اند، به همین تازه گی ها هم به لطف خود شما یتیم شده است. او هم پدر، و هم مادر خود را از دست داده است. و یتیمی عزادار است! پس شما هم کمی به فرهنگ ما ایرانیان احترام بگذارید و سنت یتیم نوازی ما را در نظر بگیرید! و به این تازه یتیم بیچاره آزار و اذیت نرسانید. و به او فرصت دهید تا چند روزی به مراسم عزا و کفن و دفن پدر و مادر بپردازد. چرا که به احتمال قوی، به زودی مردم ایران، خود، وی را به نحو احسن دلداری خواهند داد!

با ارادت؛ یکی از یتیم نوازان اخلاق گرای ایرانی