Saturday, Mar 14, 2026

صفحه نخست » پایان این جنگ با بمب نیست؛ با یک در، در دل کوه است

tahlil.jpgشناکا آنسلم پریرا*

ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا

پایان این جنگ با یک بمب رقم نمی‌خورد؛ با باز شدن دری در دل یک کوه رقم می‌خورد

حدود ۲۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده با خلوص ۶۰ درصد که تنها هفت روز تا رسیدن به درجه تسلیحاتی فاصله دارد و می‌تواند برای ساخت هفت تا یازده سلاح هسته‌ای کافی باشد در اعماق کوهی موسوم به «پیک‌اکس» در نزدیکی نطنز نگهداری می‌شود. این تاسیسات در حدود ۱۰۰ متر زیر سطح زمین و در دل سنگ گرانیت، حدود یک مایل در جنوب نطنز قرار دارد.

تصاویر ماهواره‌ای ماه فوریه نشان می‌دهد که این مجموعه به‌شدت از نظر دفاعی تقویت شده است:
پوشش‌های بتنی ضخیم بر ورودی تونل‌ها، استتار با خاک و شن، دیوارهای امنیتی و انباشت خاک حاصل از حفاری که نشان می‌دهد فضای داخلی از زمان حملات سال ۲۰۲۵ به‌سرعت گسترش یافته است.

به‌نظر می‌رسد جمهوری اسلامی از محدودیت‌های بمب سنگرشکن آمریکایی GBU-57 درس گرفته است.

این بمب می‌تواند تا حدود ۶۰ متر در زمین نفوذ کند، اما محل نگهداری اورانیوم در عمق حدود ۱۰۰ متری قرار دارد. این فاصله حدود ۴۰ متری همان شکافی است که میان توانایی حمله هوایی و نابودی کامل این ذخایر ایجاد شده است.

در نتیجه، مسئله دیگر این نیست که چه چیزی می‌توان بر سر این تاسیسات انداخت؛ بلکه این است که چه چیزی باید از آنجا بیرون آورده شود.

گزارش‌ها درباره طرح عملیات زمینی

شبکه فاکس نیوز در ۱۱ مارس به نقل از منابع اطلاعاتی آمریکا گزارش داد که این ذخیره اورانیوم به محل فعلی منتقل شده است.

روزنامه گادین نیز نوشت که فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا در حال آماده‌سازی سناریوی احتمالی عملیات نیروهای ویژه است.

در همین حال، وال‌استریت‌جورنال خبر داد که تفنگداران دریایی آمریکا همراه با ناو USS Tripoli برای پشتیبانی از این مأموریت به منطقه اعزام شده‌اند.

به این ترتیب، تمرکز جنگ از حمله هوایی به سمت عملیات زیرزمینی تغییر کرده است.

تمرین برای جنگ در زیر زمین

دکترین ارتش آمریکا برای عملیات در تونل‌ها در سند TC 3-20.50 تعریف شده است.

واحدهای نخبه‌ای مانند دلتا فورس و تیم سیل برای چنین سناریویی در یک مجموعه شبیه‌سازی‌شده از پناهگاه‌های هسته‌ای مستحکم تمرین می‌کنند؛ مجموعه‌ای که با هزینه ۱۴.۴ میلیون دلار به درخواست فرماندهی عملیات ویژه مشترک ساخته شده است.

در کنار آنها، تیم‌های تخصصی خنثی‌سازی مواد هسته‌ای از فرماندهی 20th CBRNE نیز تمرین می‌کنند.

در این تمرین‌ها، نیروها حرکت در تونل‌ها به شکل تک‌نفره پشت سر هم، ارتباط با ضربه و لمس به‌دلیل قطع شدن امواج رادیویی در سنگ گرانیت، استفاده از شارژهای حرارتی برای شکستن بتن، انفجارهای شکل‌دهی‌شده برای درهای ضدانفجار و مدیریت اکسیژن در تونل‌های بدون تهویه را تمرین می‌کنند.

سناریوی احتمالی عملیات

بر اساس الگوی مأموریت مطرح‌شده در این گزارش‌ها:

  • بالگردهای MH-47 Chinook نیروها را تحت پوشش جنگ الکترونیک به منطقه منتقل می‌کنند.

  • نیروهای دلتا ورودی بتنی تونل را منفجر می‌کنند.

  • تیم‌ها با سرعتی آهسته در تونل‌های گرانیتی پیشروی کرده و با سلاح‌های صداخفه‌کن و دید حرارتی مسیر را پاکسازی می‌کنند.

  • پس از آن، تیم‌های خنثی‌سازی هسته‌ای با تجهیزات اندازه‌گیری تشعشع وارد می‌شوند.

در محل ذخیره اورانیوم، مواد هسته‌ای در کانتینرهای زرهی ویژه بسته‌بندی می‌شود؛ کانتینرهایی که مطابق استانداردهای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طراحی شده و ظرفیت ۵۰۰ کیلوگرم مواد را دارند.

پس از آن نیروها با پشتیبانی واحد واکنش سریع تفنگداران دریایی از منطقه خارج می‌شوند.

حلقه بیرونی و حلقه درونی

گزارش‌ها می‌گویند حدود ۵۰۰۰ تفنگدار دریایی که اخیراً برای منطقه تأیید شده‌اند، صرفاً برای گشت‌زنی در تنگه هرمز نیستند.

آنها حلقه بیرونی امنیتی چنین عملیاتی خواهند بود.

اما حلقه درونی ممکن است کمتر از ۵۰ نیروی ویژه باشد؛ افرادی که باید وارد دل کوه شوند و ماده‌ای را که جرقه این جنگ بوده است، به‌صورت فیزیکی خارج کنند.

مأموریتی دشوارتر از عملیات بن‌لادن

عملیات معروف ابوت‌آباد که به کشته شدن اسامه بن‌لادن انجامید، هدفی واحد در یک مجتمع مسکونی بود.

اما در اینجا موضوع شبکه‌ای از تونل‌ها در زیر ۱۰۰ متر سنگ است؛ در کشوری که واحدهای سپاه پاسداران بر اساس دکترینکی طراحی شده‌اند تا حتی بدون فرماندهی مرکزی نیز بجنگند.

در چنین شرایطی، نیروهایی که وارد این تونل‌ها می‌شوند با سلاح‌های صداخفه‌کن، مواد انفجاری حرارتی، دوزیمترهای تشعشع و مخازن اکسیژن حرکت خواهند کرد.

آنها باید تک‌به‌تک در تونل‌هایی پیش بروند که حتی برای حرکت دو نفر در کنار هم نیز تنگ هستند.

در انتهای این تونل‌ها، کانتینرهایی قرار دارد که درون آنها ماده‌ای ذخیره شده است که تنها یک هفته تا تبدیل شدن به یازده سلاح هسته‌ای فاصله دارد.

بازرسان اجازه دسترسی ندارند.

و رهبر جمهوری اسلامی نیز حاضر به باز کردن آن نیست.

کوه مذاکره نمی‌کند.

اگر قرار باشد این تهدید به‌طور کامل از میان برداشته شود، کسی باید از آن در عبور کند.

:::

*شناکا آنسلم پریرا، استراتژیست و تحلیل‌گری است که در حوزه‌های ژئوپلیتیک، هوش مصنوعی و اقتصاد به بررسی تاب‌آوری و آینده جوامع می‌پردازد

***



Copyright© 1998 - 2026 Gooya.com - سردبیر خبرنامه: [email protected] تبلیغات: [email protected] Cookie & Privacy Policy