خبرنامه گویا - تیترهایی مانند «موج جدید حملات متقابل اسرائیل و ایران» که در پوشش زنده بی‌بی‌سی فارسی تکرار می‌شود، از نظر لفظی درست است اما از نظر واقعیت میدانی صادقانه نیست. این نوع تیترها این تصور را ایجاد می‌کند که جنگ به شکل متوازن پیش می‌رود، در حالی‌که از آغاز درگیری در ۲۸ فوریه تا امروز، روند گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد وزن واقعی ضربات دو طرف برابر نبوده و دست بالا در اختیار آمریکا و اسرائیل بوده است. جمهوری اسلامی توانسته پاسخ بدهد و خسارت وارد کند، اما در مقابل، زیرساخت نظامی و توان عملیاتی‌اش به‌صورت پیوسته فرسوده شده است.

در روزهای نخست جنگ، حجم شلیک‌های ایران بالا بود و همین باعث شد برخی رسانه‌ها از «توازن» حرف بزنند. اما داده‌های بعدی نشان داد این شدت پایدار نماند. گزارش‌های نظامی و تحلیلی غربی می‌گویند تعداد موشک‌ها و پهپادهای شلیک‌شده از سوی ایران نسبت به روزهای اول بیش از ٪۹۰ کاهش یافته و بخش بزرگی از سامانه‌های پرتاب و پدافند آن هدف قرار گرفته شده اند. کاهش محسوس تعداد حملات معمولاً نشانه محدود شدن توان عملیاتی است.

در مقابل، الگوی حملات آمریکا و اسرائیل نه تنها کاهش نیافته بلکه مرحله‌به‌مرحله عمیق‌تر شده است. گزارش‌ها از صدها هدف نظامی، مراکز فرماندهی و سایت‌های موشکی خبر می‌دهند؛ یعنی حملات طرف مقابل صرفاً برای نمایش قدرت نبوده، بلکه مستقیماً توان ادامه جنگ را هدف گرفته است.

جمهوری اسلامی البته بی‌اثر نبوده است. حملات موشکی و پهپادی توانسته در اسرائیل تلفات ایجاد کند و در منطقه نیز ناامنی اقتصادی به‌وجود آورد. اما این اقدامات بیشتر از جنس ایجاد هزینه و اختلال بوده، نه از کار انداختن ساختار نظامی طرف مقابل.

گزارش‌ها می‌گویند تاکنون بیش از ۲,۰۰۰ نفر در ایران کشته شده‌اند، در حالی که در اسرائیل تنها ۱۵ نفر کشته شده‌اند. هم‌زمان ایران توانسته برای آمریکا نیز هزینه ایجاد کند؛ پنتاگون تعداد کشته شدگان را ۱۳ تن عنوان کرده‌ است. این یعنی تا اینجا ۹۸٫۶٪ از تلفات مربوط به طرف ایرانی است.

در نتیجه، نقد اصلی به تیترهایی از جنس «موج جدید حملات متقابل اسرائیل و ایران» این است که «تقابل» را به‌جای «توازن» جا می‌زنند. بله، دو طرف به هم حمله می‌کنند؛ اما نه با یک کارآمدی، نه با یک عمق، و نه با یک توان بازتولید ضربه. جمهوری اسلامی هنوز می‌تواند بکشد، بترساند و بازار انرژی و حمل‌ونقل را بلرزاند. اما روند جنگ تا این لحظه نشان می‌دهد طرف اسرائیلی-آمریکایی در تخریب توان نظامی و امنیتی ایران موفق‌تر، منظم‌تر و مؤثرتر بوده، در حالی که جمهوری اسلامی بیشتر به تولید هزینه و اختلال روی آورده است. بنابراین اگر کسی بخواهد صادقانه جنگ را خلاصه کند، باید بگوید: «تبادل آتش ادامه دارد، اما اثر ضربات برابر نیست.»