فرستاد هدهد پیامی ز قاف
زمانت سرآمد تو ای فرشباف
*
دگر نیست فرصت که لوله کُنی
دلاری به خویشان حواله کنی
*
ندیدی که حیدر چه بیچاره شد؟
چو آمد ز چاهش دو صد پاره شد
*
مبادا فریبت دهد اردشیر
سپاهی نگردد ز کشتار سیر
*
ز سردارِ قدسی نگویم بسی
که پایان او را نتابد کسی
*
سلامی که استاد ویروس بود
خشابش مسلح به واکسن نبود
*
ز تندیسِ قاسم غباری نماند
چه باکی که حیدر به عرشش نشاند
*
کمینگاهِ ایمن نیابی، نَگَرد
بگیرند خِفتت، بپیچی ز درد
*
اگر از شرف بُرده ای بهره ای
چرا چون خمینی تو خونخواره ای؟
*
چو سیمرغ گوید که تسلیم شو
سپهدارِ این جنگِ ننگین مشو
*
