خبرنامه گویا (دیدگاه)

آوریل ۱۹۴۴ - روزولت رئیس‌جمهور امریکا همچنان جنگی را پیش می‌برد که ایالات متحده برای ورود به آن آمادگی کافی نداشت. با وجود برخی موفقیت‌های نظامی قابل توجه، به‌ویژه در شمال آفریقا، نیروهای آمریکایی در جبههٔ اقیانوس آرام درگیر نبردهایی فرسایشی و پرهزینه شده‌اند و در مناطقی که از نظر راهبردی چندان تعیین‌کننده به نظر نمی‌رسند، مانند نبرد دریایی با ژاپن در گوادالکانال، تلفات سنگینی متحمل شده‌اند.

کارزار ایتالیا عملاً در بن‌بست قرار گرفته و شمار کشته‌ها و مجروحان آمریکایی به شکل نگران‌کننده‌ای رو به افزایش است؛ تلفاتى که احتمال می‌رود با حمله‌ای شتاب‌زده و پرریسک به فرانسه، عملیاتی که بسیاری آن را از پیش محکوم به شکست می‌دانند بیش از پیش افزایش یابد.

در همین حال، مردم بی‌گناه ژاپن و آلمان همچنان در رنج و ویرانی زندگی می‌کنند. خسارتی که به این کشورها وارد شده و تأثیری که این جنگ بر اقتصاد جهانی گذاشته، غیرقابل محاسبه است.

چشم‌انداز دستیابی به یک توافق مذاکره‌شده بیش از هر زمان دیگری دور از دسترس به نظر می‌رسد.

و همهٔ اینها، به این دلیل که روزولتِ زودباور فریب آن سیاستمدار زیرک، چرچیل، را خورد و وارد جنگی شد که شاید هرگز نباید آغاز می‌شد.