مادرم ایران، ترا ای نازنین در غم نبینم
در غم فرزندها، در سوگ و در ماتم نبینم

مادرم ایران، نبینم گیسوانت را پریشان
چهر شاداب ترا پژمرده و درهم نبینم

روی ماهت رشک اغیار و رقیبان بود و هرگز
مهربانو، زلف تو در دست نامحرم نبینم

مام جمشید و فریدونی و سام و زال و رستم
تاب و نیروی تو، ای شیر توانا، کم نبینم

دردها دیدی ز خویش و زخم‌ها از تیغ دشمن
درد تو بر جان من، زخم تو بی مرهم نبینم

بار تاریخی کهن بر دوش داری در هزاران
قد و بالای کهن سال ترا من خم نبینم

خاتم مُلک جهان بودی و مهد مِهر و دانش
مُلک گیتی هیچگه بی مهر و بی خاتم نبینم

گر به چشم بد ترا بیند کسی، چشمش مبیناد
فرّۀ نام ترا جز زیر یک پرچم نبینم

آرزو دارم که روزی در دل خاکت بمیرم
خاک پاکت بر سرم، چشم ترا در نم نبینم

جز ترا شادان نبینم، جز ترا خندان نبینم
هر زمان بینم ترا، جز دلخوش و خرّم نبینم

ع. رفیع