آمیت سگال - ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا
در حالی که جنگ و تنش میان ایران و آمریکا ادامه دارد، دونالد ترامپ فاش کرد که جمهوری اسلامی برای او هدیهای فرستاده است؛ هدیهای که به گفته او «ارزش مالی زیادی دارد» و به حوزه نفت و گاز مربوط میشود. همین جمله کافی بود تا گمانهزنیها درباره معنای این اقدام آغاز شود.
ترامپ گفت این هدیه به او نشان داده که با «افرادی درست» در جمهوری اسلامی در حال گفتوگوست. همین تعبیر باعث شده برخی تحلیلگران این اقدام را نشانهای از تلاش تهران برای باز کردن کانال سیاسی با شخص ترامپ بدانند، نه صرفاً یک حرکت تشریفاتی.
اینکه یک حکومت در بحبوحه جنگ برای رئیسجمهور آمریکا هدیه بفرستد، معمولاً بهعنوان یک پیام سیاسی تفسیر میشود. چنین هدیهای میتواند به معنای تلاش برای نرمتر کردن موضع طرف مقابل، ایجاد رابطه شخصی، یا حتی گره زدن منافع اقتصادی به تصمیمات سیاسی باشد.
برخی حدس میزنند هدیه ممکن است به شکل امتیازهای اقتصادی، قراردادهای آینده، یا پیشنهادهایی در حوزه انرژی باشد؛ اقدامی که میتواند ترامپ را به این فکر بیندازد که نابود کردن کامل طرف مقابل، به ضرر منافع احتمالی آینده خواهد بود. اما هیچکس دقیقاً نمیداند داخل این جعبه چه بوده است.
آنچه روشن است این است که فرستادن هدیه در چنین شرایطی نشانهای از تلاش برای تأثیرگذاری بر تصمیمگیرنده اصلی در واشینگتن است. تهران بهخوبی میداند که ترامپ به روابط شخصی و معاملات مستقیم اهمیت زیادی میدهد، و ممکن است چنین حرکتهایی بخشی از یک بازی بزرگتر برای کشاندن مذاکرات به مسیر دلخواه خود باشد.
در عین حال، همزمان گزارش شده که ایران در مذاکرات غیرمستقیم شروط بسیار سنگینی مطرح کرده است؛ از جمله پایان تحریمها، محدود نشدن برنامه موشکی و تغییر ترتیبات امنیتی در خلیج فارس. این ترکیبِ «هدیه فرستادن» و «مطالبات سخت» نشان میدهد تهران همزمان از دو ابزار استفاده میکند: فشار و معامله.
