ریچارد گلدبرگ - ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا

چند نکته برای شکستن روایت‌های مه‌آلود این روزهای جنگ و دیدن تصویر واضحتر:

۱) آنچه از رژیم باقی مانده به‌خوبی می‌داند که توان تهاجمی‌اش رو به کاهش است. لفاظی، تهدید و پست‌های نمایشی در شبکه‌های اجتماعی نمی‌تواند این واقعیت را تغییر دهد.

۲) بقایای حکومت می‌بینند که آمریکا بر اساس جدول زمانی نظامیِ خود در حال بازگشایی مسیر تردد نفتکش‌هاست؛ و این اتفاق بسیار زودتر از آن چیزی رخ خواهد داد که تهران سعی دارد القا کند.

تلاش برای معامله و توافق، می‌تواند تلاشی باشد برای باز کردن مسیر کشتیرانی بر اساس شروط جمهوری اسلامی، پیش از آنکه آمریکا این کار را بر اساس شرایط خودش انجام دهد. نشانه‌ها حاکی از آن است که کنترل اوضاع ممکن است همین الان هم در حال تغییر باشد.

۳) ترامپ اهرم فشار کافی دارد تا در هر آتش‌بس احتمالی، مهم‌ترین امتیازها را از همان ابتدا مطالبه کند به‌ویژه در موضوع هسته‌ای.

۴) نرسیدن به توافق در اولین دیدار به معنی شکست مذاکرات نیست. بارها دیده‌ایم که جمهوری اسلامی برای مشورت عقب می‌کشد و چند روز بعد بازمی‌گردد.

۵) گاهی لازم است برای تغییر معادله، سریع عمل کرد و یکی از ابزارهای چانه‌زنی را از روی میز برداشت. در چنین شرایطی، اولویت‌ها هم تغییر می‌کنند. در این جنگ، غافلگیری چیز عجیبی نیست.

۶) وقتی فکر می‌کنید همه‌چیز قابل پیش‌بینی است، دقیقاً همان لحظه باید منتظر اتفاق غیرمنتظره باشید. نتیجه مذاکرات به این بستگی ندارد که ترامپ چه کسی را به پاکستان می‌فرستد؛ بلکه به ارزیابی‌های نظامی فرماندهان و تصمیم نهایی کاخ سفید درباره مرحله بعد بستگی دارد.