حسینی نقشه‌هایی از شبکه برق تاسیسات نطنز و اطلاعاتی درباره میزان برق مصرفی سانتریفیوژها در اختیار آمریکایی‌ها قرار داد؛ داده‌هایی که می‌توانست برای تخمین ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم ایران اهمیت داشته باشد. او بعدها اطلاعات بیشتری درباره شبکه برق و نقاط حساس زیرساختی جمع‌آوری کرد؛ نقاطی که به گفته خودش در صورت حمله یا خرابکاری می‌توانستند خاموشی‌های گسترده ایجاد کنند.

در یکی از ملاقات‌ها، ماموران سیا یک سیستم ارتباطی مخفی را به او معرفی کردند؛ وب‌سایتی ظاهرا عادی درباره فوتبال که درون آن پنجره‌ای مخفی برای ارسال پیام وجود داشت. حسینی می‌گوید در آن مقطع احساس می‌کرد دیگر فقط یک منبع اطلاعاتی نیست، بلکه بخشی از تیم سیا شده است.

اما کارشناسان امنیت سایبری که رویترز با آن‌ها گفت‌وگو کرده، می‌گویند این سیستم به‌شدت ابتدایی و ناامن بوده است. تنها با مشاهده کدهای سایت می‌شد متوجه وجود بخش مخفی پیام‌رسان شد. به گفته آن‌ها، سیا صدها وب‌سایت مشابه برای منابع خود در کشورهای مختلف ساخته بود؛ سایت‌هایی با ساختارهای تقریبا یکسان که شناسایی یکی از آن‌ها می‌توانست کل شبکه را آشکار کند.

رویترز می‌نویسد این ضعف امنیتی احتمالا به شناسایی ده‌ها منبع سیا در ایران و کشورهای دیگر کمک کرده است. مقام‌های پیشین اطلاعاتی آمریکا نیز تایید کرده‌اند که این سیستم تا سال ۲۰۱۳ کاملا لو رفته بود و بسیاری از منابع سیا یکی پس از دیگری ناپدید می شدند.

در بخش دیگری از گزارش، محمد آقایی، عضو سابق بسیج، می‌گوید پس از سرخوردگی از جمهوری اسلامی به کنسولگری آمریکا در استانبول رفت تا با سیا تماس بگیرد. او می‌گوید ماموران آمریکایی بدون آموزش امنیتی از او خواستند درباره نیروی قدس و نهادهای امنیتی ایران اطلاعات جمع‌آوری کند. مدتی بعد، هنگام بازگشت به ایران بازداشت شد و نزدیک به شش سال در زندان اوین ماند.

گزارش همچنین به روشی اشاره می‌کند که در آن برخی متقاضیان ویزای آمریکا، هنگام مراجعه به سفارتخانه‌های آمریکا در امارات یا ترکیه، به‌تدریج وارد گفتگوهای اطلاعاتی می‌شدند؛ بدون آن‌که در ابتدا بدانند طرف مقابل مامور اطلاعاتی است. یکی از این افراد، صاحب یک آژانس مسافرتی، پس از بازگشت به ایران بازداشت و به زندان محکوم شد. همسرش به رویترز گفت: «احساس می‌کنیم هر دو طرف با زندگی ما بازی کردند.»

رویترز می‌نویسد سیا برای منابع خود نوعی ساختار طبقاتی قائل است. منابع بسیار مهم از آموزش، حفاظت و حتی امکان انتقال به آمریکا برخوردار می‌شوند، اما منابع کم‌اهمیت‌تر اغلب با حداقل امکانات و بدون تضمین نجات فعالیت می‌کنند. یکی از مقام‌های پیشین سیا گفته بود این سیستم‌های ارتباطی ساده معمولا برای افرادی استفاده می‌شد که «ارزش سرمایه‌گذاری بیشتر» نداشتند.

حسینی نزدیک به ده سال را در زندان اوین گذراند؛ زندانی که به گفته او با شکنجه، انفرادی و بازجویی‌های طولانی همراه بود. پس از آزادی، زندگی سابقش فروپاشیده بود. بسیاری از دوستانش از او فاصله گرفتند، شغلش را از دست داد و اکنون با درآمدی ناچیز زندگی می‌کند. او می‌گوید هنوز هم بسیاری از صبح‌ها با اضطراب بازداشت دوباره از خواب بیدار می‌شود.

از شش منبع ایرانی مورد گفت‌وگوی رویترز، چهار نفر همچنان در ایران زندگی می‌کنند و دو نفر دیگر به‌عنوان پناهجو در ترکیه و سوئیس سرگردان‌اند. همه آن‌ها می‌گویند پس از بازداشت و آزادی، دیگر هیچ کمک موثری از سوی آمریکا دریافت نکردند.

*هشدار؛ برخی ناظران معتقدند انتشار و در دسترس قرار گرفتن چنین روایت‌هایی، از سوی چهار منبعی که همچنان در ایران زندگی می‌کنند، بعید است بدون نظارت و آگاهی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ممکن بوده باشد. این روایت‌ها در عمل می‌توانند به نفع عملیات روانی و ضد‌اطلاعاتی حکومت عمل کند.