در واقع هم این خود عربها بودند بخصوص بنی امیه که که با اهانت به ایرانی‌ها؛ ایرانی را به عنوان عجم، موالی و غیره خواندن، نهضت شعوبیه را علیه ایرانی‌ها به راه انداختند. آنگاه ایرانیان واکنش نشان دادند. این واکنش، ایرانیان را به چنان اوج علمی و فرهنگی رسانید که شاهنامه فردوسی تنها اوج ادبی و حماسی آن است.

سده های سوم و پنجم هجری را نباید به آسانی از آن گذشت، به غیر از رنسانس اروپا هیچ جامعه ای نتوانسته چنین نو زایی به وجود بیاورد. آن چیزی که به نام فرهنگ و تمدن اسلامی شهرت یافته است هشتاد درصدش ایرانی است و متعلق به همان سه سده می باشد.

ما نه تنها در تمام رشته های علوم ، بدون استثنا بزرگترین دانشمندان جهان آنروز را پرورانده ایم، در علوم دینی، کلام، فقه و تفسیر پایه گذار بودیم. بلکه غیر از شیعه، پایه گذار دو مذهب سنی ء حنبلی و حنفی ( احمد ابن حنبل و ابو حنیفه و نیز امام محمد غزالی) ایرانی هستند. در علم تفسیر قرآن بزرگترین هایی که حتی سنیان قبول دارند مجموعا هفت تن که ۵ تن آن ایرانی اند و دو تن دیگر مصری. بگذریم از اینکه دستور زبان عربها را هم ایرانیان برای اعراب نوشته اند !

این خود یک مسئله جامعه شناسی است که چرا ایرانیان اینقدر به طرف حدیث سازی و تفسیر کتاب مقدس اسلام، قرآن رفته اند؟ چرا خود عربها با قرآن مسئله ای ندارند ؟ ولی ایرانیان همیشه داشته اند و دارند. و از اینرو به ایرانیان می گفتند " باطنی" . تمام مذاهب غیر سنی ( شیعه، اسماعیلیه، قرامطه و...) معتقد بودند که قرآن باطنی دارد که با سخنان ظاهری اش متفاوت است. می دانیم که تمام این نهضت ها و از جمله شورش های فراوان خوارج در بیشتر نقاط ایران ( سیستان و...)، غلات شیعه، قرامطه و ابن قداح در بحرین و... همه ساختهء ایرانی‌ ها بوده ا ست.

این شد که فرهنگ و رنسانس عجیب و عظیمی بوجود آمد.

هجوم قبایل بیگانه و بیابان گرد جلوی این رشد عظیم را گرفت و تقریبا همزمان با حمله مغول، جنگهای صلیبی هم باعث شد که بهره اصلی از این دانش و فرهنگ را اروپایی‌ها ببرند و این دانش به اروپا منتقل شود ( نگاه کنید به نوشته های زنده یاد پروفسور آرتور اوپام پوپ ایران شناس مشهور آمریکایی).

مذاهب ففهی شیعه و شاخه های آن
مذاهب فقهی شیعه عبارات اند از :

● شیعه دوازده‌امامی: که به آن شیعه امامیه یا شیعه جعفری نیز گفته می شود، بزرگترین شاخه شیعه است که باورمند به دوازده امام پس از پیامبر اسلام هستند (از حضرت علی امام اول تا امام دوازدهم مهدی صاحب الزمان که به او امام ناپیدا می گویند).

اکثریت جمعیت شیعه در ایران، یمن، عراق و جمهوری آذربایجان و اقلیت جمعیت شیعه در بحرین، لبنان، کانادا، ایالات متحدآمریکا، بریتانیا، ترکیه، سوریه، مصر، هند، پاکستان، افغانستان، عربستان سعودی، بنگلادش، کویت، عمان، امارات، قطر، نیجریه، چاد، و تانزانیا ساکن هستند.

مذهب شیعه تنها در کشور ایران دین رسمی است و از سال ۱۳۵۷ شمسی دوبار بعد از صفویه قدرت در دست حکومت دینی است که تمامی اصول و عقاید شیعه را به اجراء درآورده است.

● شیعه اسماعیلیه: پس از امام ششم صادق، امامت را به فرزندش اسماعیل نسبت داده و او را امام هفتم می‌دانند. اسماعیلی‌ها در زمان سامانیان سربرآوردند و سده‌ها با توان بسیار به پراکندن اندیشه خویش پرداختند. جمعیت اندکی در ایران و اکثر جمعیت ۱۵ میلیونی در افغانستان، تاجیکستان، هند، تانزانیا، کنیا و سایر کشورها ساکن هستند.

فرقه‌های مشهور اسماعیلیه عبارتند از قرمطیان، فاطمیان ، دروزیان و نزاری ( نام آقاخان، عنوانی است موروثی در قبیله نزاریه که اولین بار توسط فتح‌علی شاه قاجار به حسن‌علی شاه (آقاخان اول) داده شد، رهبر کنونی پس از درگذشت کریم آقاخان در فوریه ۲۰۲۵، پرنس رحیم آقاخان به عنوان امام پنجاهم از شیعه اسماعیلیه شناخته می‌شود. مرکزیت این امامت اسماعیلی اکنون در لیسبون، پرتغال است.

● شیعه زیدیه : زیدیه نامشان را از زید بن علی گرفته‌اند. زیدیان برخلاف دوازده‌امامی‌ها، زید بن علی را به‌جای برادرش امام محمد باقر ، امام پنجم شیعیان می‌دانند. یحیی بن زید دیگر امام معروف زیدیه است.
اکثریت (۴۵٪) جعیت شیعه زیدیان در کشور یمن است.

از جمله فرقه‌های زیدیه: جارودیه، سلیمانیه، نعیمیه، یعقوبیه و...حوثی ها اما یک جنبش سیاسی نظامی شیعه زیدیه است.

● شیعه علویان (ترکیه و سوریه): گروهی که اعتقادات خاص خود را داشته و اغلب با شیعه امامیه نزدیکی دارند.

در گذشته فرقه‌های دیگری مانند کیسانیه (پیروان محمد حنفیه احتمالا ترکمنان در ایران)، غالیان و دیگران نیز وجود داشتند که امروزه منقرض شده‌اند.

برایند

با مطالعه آثار و عملکرد مذهب شیعه، می توان به اختصار به این نتیجه رسید که در اندیشه سیاسی معاصر شیعه در مورد مسأله " قدرت و ماهیت حکومت " اختلافات بزرگی وجود دارد. یک دیدگاه سنتی فقه انتظار سیاسی را ا صل می داند. ســـابقه این دیدگاه به زمان پیدایش شیعه دوازده امامی مربوط می شود تا جاییکه امام محمد غزالی فقیه شافعی ( مذهب سنی) از آنان به عنوان " انتظارگرایان " یاد می کند. و در زمانی، شـــیعیان زیدیه و اسماعیلیه، شـــیعیان سیاســـی بودند. البته در برخی دوره های تاریخ چندی از شخصیت های شیعی تلاش کردند که " قدرت " را در اختیار بگیرند اما این اقدامات را در پوشش و به نام " دین و مذهب " انجام نمی دادند.

در دوره صفویان، حکومت کوشش كرد از مذهب شیعه

" استفاده سیاسی " کرده و علمای دینی را در دربار گرد آورند تا از یک سو اقدامات شاهان را توجیه کنند و از ســـویی دیگر " مشروعیت حکومت " را در مقابل عثمانیان که دشمن خارجی بودند و قزلباشان ( سپاه امروزی؟) که دشمنان داخلی بودند، تقویت نمایند.

گفتنی اســـت که مردم برای در امان ماندن از ظلم و ســـتم حکومت، همواره به روحانیت ( علمای دینی ) پناه می بردند ( روحانیت هم مردم را ولینعمت خود می دانستند!) اما بعد از اینکه روحانیت عهده دار ( حکومت و قدرت) شـــدند، این رابطهء سنتی ( صادقانه؟) بین مردم و روحانیت نیز تمام شد و به باد هوا رفت. پوشیده نیست که روحانیت فعلی اسیر رانت حکومت ولی فقیه و مزدور قدرت وی شده اند. همه در لاک خود فرو رفته و تقیه را بهانه!

گروه دیگری قرائت دینی را در انحصار خود گرفته و به دیگر اندیشه ها و قرائت ها فرصتی نمی دهد. به باور این عده، ولی فقیه ایران نه تنها بر ایرانیان بلکه بر تمام شـــیعیان جهان ولایت مطلقـــه دارد (مذهب شیعه اصولا تمام حکومت های جهان را غاصب دانسته و حکومت را حق امام زمان ناپیدا می داند. و در غیاب او اما خود را نماینده و جانشین رسمی او جا زده و حکومت و قدرت را حق خود می دانند) .

شیعیانی که اکنون " حکومت و قدرت " را در ایران در اختیار خود گرفته اند، از نفوذ ( اقتصادی، نظامی و سیاســـی ) همه جانبه و غیر قابل کنترل برخور دارند و صاحب اختیار تمام امکانات کشور شده اند. خود را فقط در برابر الله و پیامبراسلام مسؤل و پاسخگو، آنهم در روز قیامت و در ناکجا آباد می داند!

نباید از نظر دورداشـــت کـــه " ولایتمداران " نه تنها در ایران فضای سیاســـی بســـته و استبداد دینی را ایجاد کرده اند بلکه در جهان _ عراق، لبنان، سوریه، یمن و سایر کشورها _ نیز با سیاست صدور انقلاب شیعی، ناامنی و تخم وحشت می کارند، پر واضح که این گونه سیاست های نامردمی و ستمگری بزودی منجر به فروپاشی " مذهب شیعه و پایان حکومت ملایان " در ایران خواهد شد.

پاینده بماند ایران