تایمز بریتانیا - ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا
پرونده مونیکا ویت، افسر سابق ضدجاسوسی نیروی هوایی آمریکا که به ایران پناهنده شد، بار دیگر همزمان با افزایش تنش میان تهران و واشینگتن مورد توجه قرار گرفته است. کارشناسان امنیتی میگویند او به دلیل دسترسی به اطلاعات محرمانه میتواند همچنان برای جمهوری اسلامی یک «سلاح پنهان» باشد.
مونیکا ویت در سال ۲۰۱۳ پس از ماهها ارتباط با افرادی مرتبط با سپاه پاسداران، موفق شد ویزای ایران را دریافت کند و به تهران سفر کند. او در پیامی به رابط خود نوشت: «دارم میآیم خانه»، عبارتی که بعدها به عنوان نشانهای از تغییر کامل وفاداری او مورد توجه قرار گرفت. مقامهای آمریکایی معتقدند او پس از جذب شدن توسط شبکههای وابسته به سپاه، به جاسوسی برای ایران روی آورد.
فرار ویت یکی از مهمترین خیانتهای اطلاعاتی سالهای اخیر در آمریکا توصیف شده است. او در دوران خدمت خود به اطلاعات بسیار حساس دسترسی داشت، از جمله هویت برخی منابع اطلاعاتی آمریکا در ایران و روشهای شنود و رهگیری ارتباطات. به گفته مقامهای پیشین اطلاعاتی، چنین دانشی میتواند حتی سالها بعد نیز برای تهران ارزش عملیاتی داشته باشد.
با افزایش درگیریهای نظامی میان ایران و آمریکا و اسرائیل، برخی کارشناسان امنیتی میگویند احتمال دارد اطلاعاتی که ویت در اختیار جمهوری اسلامی قرار داده، در طراحی عملیات سایبری یا نظامی مورد استفاده قرار گرفته باشد. یکی از مقامهای سابق دولت آمریکا گفته است نام او هنوز در ذهن مسئولان FBI و CIA وجود دارد، زیرا میزان خسارتی که میتواند ایجاد کند همچنان نامشخص است.
مونیکا ویت متولد ۱۹۷۹ در تگزاس است و در ۱۸ سالگی به نیروی هوایی آمریکا پیوست. او به عنوان تحلیلگر زبان و متخصص شنود الکترونیک در واحدهای نظارتی خدمت میکرد و چندین مدال نظامی دریافت کرد. او مدتی زبان فارسی آموخت و در مأموریتهایی در عربستان و عراق حضور داشت؛ دورهای که به گفته نزدیکانش آغاز تغییرات فکری او بود.
او در سال ۲۰۰۸ از ارتش خارج شد و بعد از مدتی به عنوان پیمانکار امنیتی برای نهادهای دولتی کار کرد. در همان دوران در دانشگاه جورج واشینگتن در رشته مطالعات خاورمیانه تحصیل میکرد. همکلاسیهایش میگویند او از جنگ در عراق به شدت سرخورده شده بود و گاهی از آنچه «جنایات جنگی» مینامید صحبت میکرد و به تدریج دیدگاههایی نزدیک به تبلیغات رسمی ایران پیدا کرده بود.
در سال ۲۰۱۲ او به کنفرانسی در تهران دعوت شد؛ نشستی که بعدها مشخص شد توسط نهادی مرتبط با سپاه پاسداران برگزار شده بود. در آنجا با افرادی که به عنوان جذبکننده نیرو برای جمهوری اسلامی شناخته میشوند آشنا شد و پس از بازگشت، ارتباط خود را با آنها ادامه داد. او حتی در پیامهایی نوشته بود که میخواهد از آموزشهای نظامی خود «برای هدفی درست» استفاده کند.
در سال ۲۰۱۳ پس از دریافت ویزا، به دوبی و سپس به تهران رفت و دیگر بازنگشت. دادستانهای آمریکا بعداً اعلام کردند دولت ایران برای او محل اقامت و تجهیزات فراهم کرده تا بتواند در اختیار حکومت کار کند. طبق کیفرخواست، او تا سالها دارای مجوز دسترسی به اطلاعات فوقمحرمانه بوده و انتقال این اطلاعات میتوانست امنیت ملی آمریکا را به خطر بیندازد.
گزارشها حاکی است که او احتمالاً در بازجویی از نظامیان آمریکایی که در سال ۲۰۱۶ در خلیج فارس بازداشت شده بودند نقش داشته است. برخی تحلیلگران میگویند آشنایی او با ساختار اطلاعاتی آمریکا میتواند به ایران کمک کند تا نقاط ضعف عملیاتهای واشینگتن را بهتر تشخیص دهد، هرچند عدهای معتقدند آمریکا در سالهای گذشته تلاش کرده خسارت ناشی از خیانت او را کاهش دهد.
پرونده مونیکا ویت همچنین نمونهای از تلاشهای طولانیمدت جمهوری اسلامی برای جذب شهروندان غربی به عنوان منبع اطلاعاتی دانسته میشود. به گفته کارشناسان، سپاه پاسداران بارها از کنفرانسها، برنامههای فرهنگی و ارتباطات دانشگاهی برای شناسایی افراد مستعد استفاده کرده است. هرچند هنوز مشخص نیست ویت امروز چه نقشی دارد، اما حضور او در ایران همچنان برای نهادهای امنیتی آمریکا یک نگرانی جدی محسوب میشود.
تغییر موازنه دریایی؛ جنگ تنگه هرمز
