October 2026 Archives

خبرنامه گویا - علی جوانمردی، مسئول پیشین بخش فارسی صدای آمریکا، در واکنش به گزارشی درباره ورود مأموران وزارت امنیت داخلی ایالات متحده به دفتر سابق او در ساختمان صدای آمریکا، این ادعا را به‌شدت رد کرد و آن را «چرت‌وپرت مطلق» خواند.

پایگاه خبری «امروز نما» به نقل از چهار منبع ناشناس مدعی شده است که روز جمعه ۱۰ مهر (۲ اکتبر)، پنج یا شش مأمور وزارت امنیت داخلی آمریکا وارد ساختمان صدای آمریکا شده و پس از شکستن قفل دفتر جوانمردی، آن را بازرسی کرده‌اند. در این گزارش همچنین ادعا شده که مأموران در جست‌وجوی شیئی نامشخص بوده‌اند و پس از یافتن آن، محل را ترک کرده‌اند.

خبرنامه گویا برای بررسی صحت این ادعا مستقیماً با علی جوانمردی تماس گرفت و از او خواست درباره حضور احتمالی مأموران و شکستن قفل دفتر سابقش توضیح دهد.

جوانمردی در پاسخ اختصاصی به خبرنامه گویا نوشت: «چرت و پرت مطلق که ارزش توضیح نداره! فیلم جمیزباندی هست احتمالا! دلت خواست منتشر کن اسباب خنده است.»

گزارش «امروز نما» همچنین شامل ادعاهایی درباره استفاده مأموران از تجهیزات شنود دیوارها و جست‌وجو برای یافتن وسیله‌ای نامشخص است، اما هیچ مدرک مستقلی برای تأیید این جزئیات ارائه نشده است.

تا زمان انتشار این خبر، خبرنامه گویا نتوانسته است ادعای حضور مأموران وزارت امنیت داخلی آمریکا، شکستن قفل دفتر یا کشف وسیله‌ای در محل را به‌طور مستقل تأیید کند. همچنین هیچ توضیح رسمی از سوی وزارت امنیت داخلی آمریکا یا مدیریت صدای آمریکا درباره وقوع چنین رویدادی در دست نیست.

توانا - کشته‌شدن فرید مکاری در بازداشت؛ گزارش‌ها از شکنجه پس از ادرار بر مزار خامنه‌ای حکایت دارد فرید مکاری، حدوداً ۳۷ساله و اهل زاهدشهر از توابع شهرستان فسا، پس از بازداشت در مشهد جان باخت.

یک منبع مطلع و یک خبرنگار همشهری فرد کشته‌شده می‌گویند او در بازداشت نیروهای سازمان اطلاعات سپاه مشهد تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفته است.

به گفته این دو منبع، مکاری چندی پیش مادرش را برای زیارت به مشهد برده بود. او در سفری دیگر به مشهد، با حضور بر مزار رهبر پیشین جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، بر آن ادرار کرد و پس از آن بازداشت شد.

این منابع می‌گویند مکاری در بازداشت به‌شدت شکنجه شده و استخوان‌های بدنش شکسته بود. به گفته آنان، آثار صدها ضربه با جسمی تیز، از جمله قمه یا چاقو، نیز بر بدن او دیده می‌شد. پیکر او پس از حدود دو هفته به خانواده‌اش تحویل داده شد. به گفته منابع مطلع، مقام‌های جمهوری اسلامی از خانواده خواسته‌اند علت مرگ را «سانحه تصادف» اعلام کنند؛ با این حال، روایت کشته‌شدن او در زاهدشهر پیچیده است. فرید مکاری روز دوشنبه ۱۳ مهر در آرامستان زاهدشهر به خاک سپرده شد.

همشهری‌های آو در شبکه‌های اجتماعی از خصلت‌های خوب او می‌نویسند. جوانی که نتوانست خشمش نسبت به دیکتاتور پیشین و عامل کشتار. هزاران ایرانی و فلاکت کشور پنهان کند.

فیلم جدید جان سینا با حضور کوتاه گلشیفته فراهانی

Matchbox: The Movie 2026

اعتراض به تجمع مقابل منزل حسن روحانی؛ چرا مقابل خانه سعید جلیلی تجمع نکنیم؟

در پی برگزاری تجمع مقابل منزل حسن روحانی، رئیس‌جمهور پیشین جمهوری اسلامی، کامبیز مهدیزاده با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی اکس، از غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه، خواست به آنچه «بی‌قانونی» در برگزاری این تجمع‌ها خواند، رسیدگی کند.

مهدیزاده خطاب به اژه‌ای نوشت: «یا با درایت، بساط این بی‌قانونی را جمع کنید، یا صریح اعلام کنید این تجمع‌ها و شعارها قانونی است!» او سپس پرسید: «اگر قانون برای همه یکسان است، چرا ما نتوانیم از فردا مقابل منزل سعید جلیلی تجمع کنیم و خواستار محاکمه او شویم؟» مهدیزاده تأکید کرد: «قانون یا برای همه است یا برای هیچ‌کس!»

تاریخ باستان ابزار سیاست جمهوری اسلامی

سولماز ایکدر - ایران وایر | بازنویسی و تلخیص توسط خبرنامه گویا

سخنان مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، درباره حمله خشایارشا به یونان، موجی از واکنش‌ها را در میان مقام‌های جمهوری اسلامی برانگیخته است. چهره‌های حکومتی برای پاسخ به او به افتخارات ایران باستان، از کوروش هخامنشی تا شاپور ساسانی، متوسل شده‌اند؛ همان پادشاهانی که رهبران جمهوری اسلامی سال‌ها آن‌ها را «طاغوت» می‌خواندند و افتخار به حکومت‌هایشان را نکوهش می‌کردند.

روبیو در سخنرانی خود در آتن، با اشاره به حمله سپاهیان خشایارشا در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، از غارت معابد و ویرانی آکروپولیس سخن گفت و مقاومت یونانیان را بخشی از میراث تمدن غرب توصیف کرد. این اظهارات با واکنش تند مقام‌های جمهوری اسلامی روبه‌رو شد؛ محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، با یادآوری شکست والرین، امپراتور روم، در برابر شاپور ساسانی هشدار داد: «زانو خواهید زد.» علی‌اکبر صالحی، وزیر خارجه پیشین، نیز از ایران به‌عنوان «سرزمین کوروش بزرگ» یاد کرد؛ پادشاهی که به گفته او اسیران را آزاد می‌کرد و به باورهای دیگران احترام می‌گذاشت.

اما این دفاع از پادشاهان ایران باستان با مواضع تاریخی رهبران جمهوری اسلامی تضادی آشکار دارد. علی خامنه‌ای در سال ۱۳۹۱ لشکرکشی خشایارشا به یونان را از «افتخارات تاریخی طاغوت» خوانده بود. او در سال ۱۳۹۷ نیز درباره افتخار به حکومت‌های کیانیان و هخامنشیان گفته بود: «اینها تصورات واهی و توهم است، افتخارآفرین نیست.»

مطالب بیشتر در سایت ایران وایر

روح‌الله خمینی نیز مخالفت آشکاری با ملی‌گرایی و تاریخ شاهنشاهی ایران داشت. او در سال ۱۳۵۹ اعلام کرده بود: «افراد ملی به درد ما نمی‌خورند، افراد مسلم به درد ما می‌خورند. اسلام با ملیت مخالف است.» خمینی همچنین تاریخ شاهنشاهی ایران را محکوم کرده و حتی عنوان «انوشیروان عادل» را رد کرده بود.

این تناقض تنها به سخنرانی‌ها محدود نمی‌شود. در حالی که مقام‌های جمهوری اسلامی اکنون برای مقابله با آمریکا به نام کوروش استناد می‌کنند، گردهمایی مردم در آرامگاه او در پاسارگاد، به مناسبت هفتم آبان، سال‌ها با محدودیت‌ها و برخوردهای امنیتی روبه‌رو بوده است. به بیان دیگر، استفاده از نام کوروش برای دفاع سیاسی از حکومت مجاز است، اما بزرگداشت مستقل او از سوی شهروندان همچنان با مانع مواجه می‌شود.

چرخش حکومت به سوی نمادهای ملی پس از جنگ ۱۲روزه نیز آشکارتر شد. از درخواست خامنه‌ای برای اجرای «ای ایران» در مراسم مذهبی تا نمایش مجسمه پیروزی شاپور ساسانی بر امپراتور روم در میدان انقلاب تهران، نمادهایی که زمانی در حاشیه گفتمان رسمی حکومت قرار داشتند، به ابزار نمایش قدرت و برانگیختن احساسات ملی تبدیل شدند.

پرسش اصلی این است: چگونه پادشاهانی که زمانی افتخار به آن‌ها «توهم» و «طاغوت‌پرستی» تلقی می‌شد، اکنون به پشتوانه تبلیغاتی جمهوری اسلامی تبدیل شده‌اند؟ آنچه در این تغییر موضع دیده می‌شود، استفاده گزینشی از تاریخ ایران است؛ تاریخی که حکومت هنگام رویارویی با دشمن خارجی به افتخارات آن استناد می‌کند، اما در داخل کشور همچنان برای بزرگداشت مستقل همان میراث محدودیت ایجاد می‌کند.

خبرنامه گویا - دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز شنبه ۱۰ اکتبر، در گردهمایی انتخاباتی جمهوری‌خواهان در شهر کلارکسویل ایالت تنسی، با تقلید لحن رهبران جمهوری اسلامی و تکرار سه‌باره عبارت «الحمدلله، الحمدلله، الحمدلله»، آن‌ها را به تمسخر گرفت.

ترامپ در بخشی از سخنانش، حکومت ایران را «دیوانه» توصیف کرد و گفت: «خودشان هم این را می‌دانند. من همیشه به آن‌ها می‌گویم شما واقعاً دیوانه‌اید!» او سپس با تقلید شیوه سخن گفتن مقام‌های جمهوری اسلامی، آن‌ها را به تهدید دیگران به کشتار و تکرار شعارهای مذهبی متهم کرد.

ترامپ همچنین هشدار داد که رهبران جمهوری اسلامی ممکن است پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر آمریکا، برای ضربه زدن به موقعیت جمهوری‌خواهان دست به اقدامات تازه‌ای بزنند، اما تأکید کرد که آمریکا می‌تواند «خیلی سریع» به این اقدامات پایان دهد. رئیس‌جمهور آمریکا پیش از این نیز بارها از عبارت «الحمدلله» برای طعنه زدن به مقام‌های جمهوری اسلامی استفاده کرده بود؛ از جمله در پیام‌های خود در شبکه تروث سوشال درباره حملات نظامی آمریکا و محاصره دریایی ایران.

نیم‌قرن فرصت‌سوزی؛ خسارت‌هایی که حتی با رفتن این حکومت هم جبران نمی‌شوند

امیر دها

ایران بر یکی از بزرگ‌ترین ذخایر نفت و گاز جهان نشسته، در چهارراه شرق و غرب جای دارد و ظرفیتی برای گردشگری دارد که کمتر کشوری از آن برخوردار است. و از همه مهم‌تر، مردمانی دارد که هر جای جهان فرصت یافته‌اند، درخشیده‌اند.

با این همه، پس از نزدیک به نیم‌قرن حکومت جمهوری اسلامی، با تناقضی تلخ روبه‌روییم. کشوری نشسته بر دریایی از نفت و گاز، زمستان‌ها با کمبود انرژی دست‌وپنجه نرم می‌کند. کشوری که می‌توانست شاهراه تجارت آسیا و اروپا باشد، نظاره‌گر راه‌های ترانزیتی تازه‌ای است که بیرون از مرزهایش کشیده می‌شوند. سرزمینی که می‌توانست میزبان میلیون‌ها گردشگر باشد، این بازار را به همسایگانش واگذار کرده است. و ملتی که می‌توانست آینده‌اش را در خانه خود بسازد، فرزندانش را در فرودگاه‌ها بدرقه می‌کند.

فاجعه اما تنها در فرصت‌های ازدست‌رفته نیست. هولناک‌تر آن است که بخشی از این زخم‌ها حتی با تغییر حکومت هم به‌آسانی التیام نمی‌یابند. نفتی که از زمین بیرون کشیده شد، به زمین بازنمی‌گردد. سرمایه‌ای که رفت، لزوماً برنمی‌گردد. و نسلی که بهترین سال‌های عمرش را باخت، آن سال‌ها را هرگز پس نخواهد گرفت.

آنان که امروز نگرانی از «انهدام زیرساخت‌ها» را سپر دفاع از بقای جمهوری اسلامی کرده‌اند، اما از انهدامی که این حکومت نزدیک به نیم‌قرن است در آن نقش داشته، سخنی نمی‌گویند: ویرانی تدریجی یک کشور؛ بی‌صدا و بی‌انفجار، اما بی‌وقفه.

ایندیپندنت فارسی - فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) روز شنبه، با انتشار ویدیویی در اکس اعلام کرد که نیروهای این فرماندهی «یک کشتی باری تجاری را در دریای عمان پس از آنکه خدمه آن هشدارهای مکرر را نادیده گرفتند و قصد نقض محاصره دریایی مداوم علیه ایران را داشتند، از کار انداختند.»

به گفته سنتکام، یک جنگنده ارتش آمریکا «بخش انتهایی (پاشنه) کشتی با پرچم پاناما به نام «ام‌وی اوشن مولیکا» (معروف به اریکا سان) را با مهمات هدایت‌دقیق هدف قرار داد و بدون آسیب رسیدن به خدمه، سامانه رانش کشتی را کاملا از کار انداخت.» این بیانیه می‌افزاید که این کشتی تجاری بزرگ «پس از خروج از یک بندر ایرانی، در تلاش برای عبور از آب‌های منطقه‌ای بود.»

سنتکام همچنین تاکید کرد که نیروهای آمریکایی از ۱۴ ژوئیه محاصره کلیه شناورهای ورودی و خروجی به بنادر ایران را از سر گرفته‌اند و طی سه ماه اجرای سخت‌گیرانه این مقررات، «چهار شناور تجاری از کار افتاده، ۱۳۵ کشتی بازگردانده شده و ۱۰ نفتکش مرتبط با شبکه چندمیلیارد دلاری سایه سپاه پاسداران منهدم شده‌اند.»

در پایان این بیانیه از همه دریانوردان خواسته شده است هشدارهای محاصره را رعایت کنند و در خلیج عمان و ورودی‌های تنگه هرمز با نیروهای دریایی آمریکا در تماس باشند.

دادستانی امارات: کمک‌خلبان عمانی فلای‌دبی که قصد داشت هواپیمای مسافربری را به فرودگاه اسرائیل بکوبد، از دوران دانشجویی در استرالیا تحت تأثیر افکار افراطی قرار گرفته بود

خبرنامه گویا - دادستانی کل امارات متحده عربی جزئیات تازه‌ای از پرونده کمک‌خلبان عمانی شرکت فلای‌دبی منتشر کرده است؛ فردی که متهم است با الهام از حملات ۱۱ سپتامبر، قصد داشته یک هواپیمای مسافربری را به فرودگاه بن‌گوریون اسرائیل بکوبد. به گفته مقام‌های اماراتی، گرایش او به افکار افراطی از سال ۲۰۱۷ و دوران دانشجویی در استرالیا آغاز شده بود.

به گفته حمد سیف الشامسی، دادستان کل امارات، همام الحمامی، کمک‌خلبان ۲۹ ساله، هنگام تحصیل در دانشگاه RMIT ملبورن با تبلیغات گروه‌های افراطی و مطالب ترویج‌کننده عملیات انتحاری آشنا شد. او همچنین با افرادی مرتبط با مرکزی موسوم به «My Centre» ارتباط برقرار کرده بود؛ مرکزی که به گفته بازپرسان، فردی لبنانی معروف به «ابوحمزه» مدیریت آن را بر عهده داشت.

نکته قابل توجه اینکه در شرایطی که برخی کشورهای غربی همچنان با انتقادهایی درباره سهل‌گیری در برابر فعالیت جریان‌های اسلام‌گرای افراطی و سیاست‌های مهاجرتی خود روبه‌رو هستند، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، از جمله امارات، رویکرد سخت‌گیرانه‌تری در قبال برخی از این جریان‌ها اتخاذ کرده‌اند.

در همین ارتباط، امارات در ژانویه ۲۰۲۶ دانشگاه‌های بریتانیا را از فهرست مراکز مشمول بورسیه دولتی دانشجویان خود کنار گذاشت؛ تصمیمی که به گزارش فایننشال تایمز، ناشی از نگرانی ابوظبی درباره نفوذ اخوان‌المسلمین و احتمال گرایش دانشجویان به افراط‌گرایی اسلامی در محیط دانشگاه‌های بریتانیا بود. گروهی که در امارات تروریستی شناخته می‌شود، در بریتانیا ممنوع نیست. به این ترتیب، طنز تلخ ماجرا آنجاست که کشوری اسلامی نگران افراطی‌شدن جوانانش در دانشگاه‌های غربی است؛ همان غربی که قرار بود الگوی مقابله با افراط‌گرایی باشد.

خبرنامه گویا - به گزارش ایران اینترنشنال مارک کتز، پژوهشگر ارشد مسائل روسیه، می‌گوید بزرگ‌ترین نگرانی کرملین نه دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای، بلکه سقوط حکومت کنونی و روی کار آمدن دولتی متمایل به غرب در ایران است. به گفته او، مسکو حتی حاضر است با ایرانِ مجهز به بمب اتمی کنار بیاید، اما نمی‌خواهد تهران از مدار سیاست‌های ضدغربی خارج شود.

کتز، استاد دانشگاه جورج میسون و پژوهشگر ارشد غیرمقیم شورای آتلانتیک، در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال تأکید کرد که روسیه برخلاف آمریکا و اسرائیل، برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی را تهدیدی حیاتی نمی‌داند. او گفت: «برای آن‌ها، بدترین سناریو، ایرانی متمایل به غرب است» و افزود: «آن‌ها می‌خواهند این حکومت باقی بماند؛ در این شکی نیست.»

به گفته این تحلیلگر، حمایت مسکو از جمهوری اسلامی به معنای آمادگی روسیه برای دفاع از حکومت ایران نیست. با وجود گسترش همکاری‌های نظامی و امضای پیمان مشارکت راهبردی، روسیه هیچ تعهدی برای دفاع متقابل از جمهوری اسلامی ندارد. کتز یادآور شد که در جنگ ۱۲روزه نیز مسکو کمک چندانی به تهران نکرد.

چرا که با تمام توان خود از مبارزه ایشان حمایت می‌کنم ـ قسمت پایانی

«بخشکید سرچشمه‌های قدیم
نماند آب، جز آب چشم یتیم
نبودی به جز آه بیوه‌زنی
اگر بر شدی دودی از روزنی
نه در کوه سبزی، نه در باغ شخ
ملخ بوستان خورده، مردم ملخ»

امروز آنچه از روزنه‌های تنگ‌شده توسط جمهوری اسلامی برمی‌خیزد جز صدای آه و ناله مادران و پدران عزادار نیست. جز آه و نفرین مردمی دردمند و ناراضی از جمهوری اسلامی که تلخ‌ترین نوع زندگی و گذران سخت توأم با هراس را بر آنها تحمیل کرده است.

روح جامعه سخت آشفته و دردمند است. روحی که هر روز عذاب می‌کشد. از فقر، نداری، جنگ، ویرانی! از بر باد داده شدن ثروت‌های ملی‌اش به دست حکومتی ابله و آخرالزمانی سخت عصبی‌ست. وجودش لبریز از فریاد و کینه است. دردمند از دیدن و شاهد بودن بر پرپر شدن غنچه‌های جوان و رعنای باغ وطن توسط حکومتی که هیچ‌گونه تعهد اخلاقی نسبت به مردمش احساس نمی‌کند.

حکومتی که از گلوی کودکان خود می‌بُرد و سرازیر شکم نیروهای نیابتی خویش می‌کند. هم‌زمان و دردناک‌تر این‌که داعیه‌داران مبارزه برای آزادی، عدالت اجتماعی، به‌جای تجدیدنظر در دیدگاه‌های ایدئولوژیک خود نسبت به حاکمیت و ایستادن در کنار مردم خود! باز رگ‌های ضد امپریالیستی و ضد اسرائیلی‌شان بالا آمده و در دفاع از سیاست ضد امپریالیستی رژیم جامه می‌درانند و دیگر افراد و جریان‌هایی که چنین حمایتی از عملکرد رژیم نمی‌کنند را به باد انتقاد گرفته، به‌عنوان وطن‌فروش زیر سؤال می‌برند.

شاهزاده رضا پهلوی را که مورد حمایت جهان آزاد نیز می‌باشد! مورد هجوم حکومت و بیرق‌گردانان آن قرار می‌گیرد و به‌اصطلاح مبارزان ضد امپریالیست نیز نقش ستون پنجم را در رابطه با آقای رضا پهلوی بازی می‌کنند.

ایران اینترنشنال - روزنامه اسرائیلی هاآرتص در تحلیلی هشدار داد که حملات حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی به عربستان سعودی، آمریکا را در برابر انتخابی دشوار قرار داده است: رها کردن ریاض در برابر حملات یا مداخله نظامی که می‌تواند واشینگتن را در زمانی که حوثی‌ها تعیین می‌کنند، به جنگ مستقیم با جمهوری اسلامی بکشاند.

تسوی بارئل، تحلیلگر هاآرتص، می‌نویسد هدف حوثی‌ها تنها مقابله با عملیات نظامی عربستان در یمن نیست؛ آن‌ها می‌خواهند نشان دهند هرگونه پیشروی نیروهای تحت حمایت ریاض در یمن می‌تواند با حملات موشکی و پهپادی به خاک عربستان پاسخ داده شود. به این ترتیب، حتی موفقیت نظامی عربستان نیز لزوماً به معنای تأمین امنیت این کشور نخواهد بود.

حملات پیاپی به فرودگاه ریاض، برگزاری کنگره جهانی انرژی با حضور حدود ۲۵ هزار مهمان بین‌المللی را نیز با اختلال روبه‌رو کرده است. به نوشته هاآرتص، حوثی‌ها با هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی و رویدادهای بین‌المللی، علاوه بر تحمیل خسارت اقتصادی، اعتبار عربستان را به‌عنوان کشوری امن برای سرمایه‌گذاری و میزبانی نشست‌های جهانی زیر سؤال می‌برند.

​در تاریخ معاصر ایران، خطای اولویت‌شناسی بارها سرنوشت یک ملت را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. نگاهی به مسیر طی‌شده در چند دهه اخیر نشان می‌دهد که چگونه ایدئولوژی‌زدگی و نگاه انتزاعی به مناسبات بین‌المللی، گاه نیروهای سیاسی را از واقعیت‌های ملموس جامعه دور کرده و آنان را در نقطه‌ای قرار داده که با خواست عمومی مردم همخوانی ندارد.

​از جمله عملکرد حزب توده در دهه ۱۳۲۰--گواه آن است که وقتی هدف، «مبارزه با امپریالیسم» یا «پیشبرد ایدئولوژی» تعریف شود، حقیقت و جان انسان‌ها به مسائلی حاشیه‌ای تبدیل می‌شوند.

نمونه‌های تاریخی مانند ترور محمد مسعود و بهره‌برداری تبلیغاتی از آن، هشداری ماندگار در تاریخ ماست که نشان می‌دهد چگونه آرمان‌های ایدئولوژیک می‌توانند اخلاق سیاسی را قربانی کنند. سرودن و بعدها پس‌گرفتن اشعار در وصف شخصیت‌های مبارز، نمادی از سرخوردگی روشنفکرانی است که حقیقت تاریخی را دیرتر از واقعیت درک کردند.

​ماجرای جایزه آزادی و فرار از همبستگی ملی

​نمونهٔ روشن این تناقض تحلیلی در واکنش اخیر برخی گروه‌های چپ به تصمیم بنیاد فریدریش ناومن تجلی یافته است. این بنیاد آلمانی «جایزه آزادی ۲۰۲۶» را به مردم ایران اهدا کرده و از رضا پهلوی خواسته است آن را به عنوان نماینده‌ای شناخته‌شده به صورت امانی دریافت کند.

-- اِوا، خان‌خانم، این چه حرفیه که می‌زنید؟

شوک‌خانم، مادرشوهر نجیبه، سرش را تکان داد.

نجیبه هفده سال بیشتر نداشت. با مردی ازدواج کرده بود که همسر اولش را از دست داده و دو پسر سه و پنج‌ساله داشت.

او اهل دهی در نزدیکی شهر مرکزی بود؛ دهی که حالا پشت سر گذاشته و همراه شوهرش در پایین‌شهر زندگی می‌کرد. مادرشوهر و دو خواهر شوهرش نیز در همان خانه بودند.

نجیبه، به قول شوهرش و حتی مادرشوهرش، «دهاتی» بود؛ اما در رفتارش وقار و فهمی بود، هرچند هنوز گاهی رفتارش شبیه دختر بچه‌ها می‌شد و با بچه‌ها مامان‌بازی می‌کرد.

مدرسه رفتن آرزویش بود؛ آرزویی که هیچ‌وقت به آن نرسیده بود. با این حال، از ارمینه، دختر همسایه که هم‌سن‌وسالش بود و خانه‌شان بام‌به‌بام خانه‌ی آنها قرار داشت، خواندن و نوشتن را یاد گرفته بود؛ آن‌قدر که بتواند یک کتاب را بخواند.

مراد، بعد از مرگ همسر اولش، حاضر نبود زن شهری بگیرد. البته این تصمیم بیشتر از آنکه از خودش باشد، نتیجه‌ی حرف‌های مادرش بود.

یک روز شوک‌خانم به پسرش گفته بود:

-- پسرم، این زنای شهری وجدان ندارن. اولش با بچه‌ها خوب رفتار می‌کنن، اما وقتی خودشون بچه‌دار بشن، وای به حال بچه‌های تو.

مراد پرسیده بود:

-- پس مادر، از کجا زن بگیرم که از این بچه‌ها مراقبت کنه؟

سیما، خواهر کوچک‌تر مراد، که آنجا نشسته بود، با شنیدن این حرف اخم کرد.

-- یعنی زن می‌خوای که فقط از بچه‌هات مراقبت کنه؟

مادرش با تندی نگاهش کرد.

-- حرف نزن.

سیما کوتاه نیامد.

-- تو خودت دو تا دختر داری. اگه یکی بیاد خواستگاری و دو تا بچه هم داشته باشه، منو بهش می‌دی؟

شوک‌خانم عصبانی شد.

-- زبونت رو گاز بگیر! مگه تو کلفت بچه‌های مردمی؟

سیما لبخند تلخی زد.

-- پس چرا برای زن گرفتن مراد، دنبال دختری می‌گردی که همین کار رو بکنه؟

شوک‌خانم جواب نداد.

سیما ادامه داد:

-- همه‌ی مادرها آرزوی خوشبختی دخترهاشون رو دارن. ولی تو به پسرت می‌گی برو از دهات زن بگیر، چون از خداشونه که به تو شوهر کنن؟

این بحث‌ها نزدیک یک سال بود که در خانه تکرار می‌شد.

سهیلا، خواهر بزرگ‌تر مراد، خودش درگیر عشق و زندگی خودش بود و کمتر در خانه دیده می‌شد. اما سیما نمی‌توانست نسبت به سرنوشت دختری که قرار بود وارد این خانه شود بی‌تفاوت باشد.

یک بار گفت:

انتخاب رئیس پارلمان زاکسن-آنهالت و معمای چهار رأی اضافی

انتخاب توبیاس راوش از حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) به ریاست پارلمان ایالتی زاکسن-آنهالت در ۶ اکتبر ۲۰۲۶، بحث گسترده‌ای درباره مرزهای سیاسی احزاب آلمان و امکان همکاری میان جریان‌هایی با گرایش‌های متفاوت ایجاد کرد. راوش در یک رأی‌گیری محرمانه ۴۸ رأی موافق، ۲۹ رأی مخالف و پنج رأی ممتنع به دست آورد.

در این پارلمان، AfD دارای ۳۹ کرسی و حزب اتحاد سارا واگن‌کنشت (BSW) دارای پنج کرسی است؛ بنابراین، مجموع کرسی‌های این دو حزب ۴۴ کرسی می‌شود و راوش چهار رأی بیشتر از مجموع کرسی‌های آن‌ها دریافت کرد. این نتیجه پرسش مهمی را مطرح می‌کند: چهار رأی اضافی از کجا آمده است؟

حمایت حزب سارا واگن‌کنشت از نامزد AfD

نکته مهم این ماجرا آن است که حزب BSW پیش از رأی‌گیری اعلام کرده بود از نامزدی راوش حمایت خواهد کرد. بنابراین، حمایت این حزب از نامزد AfD موضوعی اعلام‌شده بود، نه صرفاً یک گمانه‌زنی رسانه‌ای.

تصمیم حزب سارا واگن‌کنشت توجه بسیاری را جلب کرد؛ زیرا BSW با پیشینه و هویت چپ‌گرایانه شناخته می‌شود، درحالی‌که AfD در جناح راست سیاست آلمان قرار دارد.

این تصمیم پرسش مهمی را درباره جهت‌گیری سیاسی BSW مطرح می‌کند: چگونه حزبی که از سنت چپ سیاسی برخاسته است، در یک رأی‌گیری مهم پارلمانی از نامزد حزبی در جناح راست حمایت می‌کند؟ برای پاسخ به این پرسش، باید به مواضع مشترک این دو جریان در برخی موضوعات، به‌ویژه سیاست روسیه، جنگ اوکراین، تحریم‌ها و مهاجرت، توجه کرد.

خبرنامه گویا - مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در سفر به آتن با استقبال کیمبرلی گیلفویل، سفیر آمریکا در یونان و نامزد سابق دونالد ترامپ جونیور، روبه‌رو شد؛ سفیری که اکنون با اتهام‌های تازه درباره سوءاستفاده از موقعیت و روابط سیاسی خود مواجه است.

روزنامه وال‌استریت ژورنال گزارش داده که گیلفویل پیش از تأیید انتصابش به سفارت، از یکی از حامیان مالی ترامپ خواسته بود بدهی ۱۰۰ هزار دلاری کارت اعتباری امریکن اکسپرس او را پرداخت کند و در مقابل، وعده دسترسی به مقام‌های بلندپایه دولت ترامپ را داده بود. به گفته این روزنامه، گیلفویل همچنین خواسته بود پرداخت پول به شکلی انجام شود که ردپایی از آن باقی نماند.

روبیو در نشست خبری مشترک با وزیر خارجه یونان، از پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره این اتهام‌ها خودداری کرد، اما با دفاع از عملکرد گیلفویل گفت که سفارت آمریکا در آتن کار خود را به‌خوبی انجام می‌دهد و سفیر آمریکا عملکرد قدرتمندی داشته است. گیلفویل اتهام‌های تخلف را رد کرده و وکیل او نیز اصالت برخی پیام‌های منتشرشده را زیر سؤال برده است. هم‌زمان، شماری از نمایندگان دموکرات کنگره خواستار تحقیق درباره رفتار و فعالیت‌های او شده‌اند.

شرایط چسبندگی و جدایی مقامات حکومتی به رژیم مستقر کدام است؟

۱. مقدمه: چرا بحران الزاماً به جدایی مقامات حکومتی از رژیم منجر نمی‌شود؟

یکی از خطاهای رایج در تحلیل رژیم‌های اقتدارگرا، این تصور است که تشدید بحران اقتصادی، افزایش نارضایتی اجتماعی، کاهش مشروعیت یا گسترش اختلافات در رأس قدرت، به‌طور خودکار موجب جدایی مقامات حکومتی از رژیم می‌شود. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که رابطه میان بحران و جدایی خطی نیست. ممکن است یک رژیم با تورم بالا، بحران ارزی، کاهش قدرت خرید، اعتراضات اجتماعی و شکاف‌های سیاسی مواجه باشد، اما مقامات آن همچنان به ساختار حاکمیت وابسته باقی بمانند.

علت این وضعیت را نمی‌توان صرفاً در سرسپردگی به گفتمان مسلط جست‌وجو کرد. مقام حکومتی ممکن است علاوه بر منصب سیاسی، از سرمایه اقتصادی، شبکه‌های قدرت، موقعیت اجتماعی، اعتبار خانوادگی، دگم های روانشناختی، سابقه امنیتی و سرمایه نمادین برخوردار باشد. این دارایی‌ها در طول سال‌ها با استمرار رژیم پیوند می‌خورند و خروج از ساختار حاکم را برای فرد پرهزینه می‌کنند. بنابراین، باید میان نارضایتی از شرایط موجود، انتقاد از سیاست‌ها و تصمیم به جدایی از رژیم تمایز گذاشت. به همین دلیل است که برخی از مقامات حکومتی در خلوت نسبت به سیاست های رژیم انتقاد ورزیده و با آن مخالفند اما در جلوت و محیط اداری سرسپردگی نشان میدهند. پرسش اساسی این است که آیا مقام حکومتی به این نتیجه رسیده است که آینده شخصی، خانوادگی و سیاسی او خارج از رژیم بهتر و مطمئن‌تر از ماندن در آن خواهد بود یا خیر.

۲. ائتلاف حاکم و انسجام مقامات حکومتی

بقای رژیم‌های اقتدارگرا به ائتلافی متشکل از مقامات سیاسی، نظامی، امنیتی، اقتصادی و اداری وابسته است. این ائتلاف زمانی پایدار می‌ماند که اعضای آن ادامه همکاری با رژیم را سودمندتر از گزینه‌های جایگزین بدانند. از این منظر، رژیم فقط یک ساختار سیاسی نیست، بلکه نظامی برای توزیع منابع، منافع، موقعیت و امنیت نیز هست.

هنگامی که منابع کاهش می‌یابد، لزوماً ائتلاف حاکم فرو نمی‌پاشد. چه‌بسا رقابت میان مقامات برای دستیابی به منابع محدودشده تشدید شود، اما آنان همچنان از استمرار رژیم حمایت کنند؛ زیرا سقوط آن می‌تواند منافع مشترکشان را به خطر اندازد. بنابراین، باید میان بحران ائتلاف و فروپاشی آن تفاوت گذاشت. بحران ائتلاف با افزایش اختلاف، رقابت و بی‌اعتمادی مشخص می‌شود، در حالی که فروپاشی زمانی آغاز می‌شود که بخشی از اعضای ائتلاف، استمرار رژیم را دیگر سازگار با منافع خود ندانند. پژوهش‌های حول موضوع نشان می‌دهد که کاهش اطمینان مقامات به توانایی رژیم در توزیع منابع و منافع، احتمال جدایی آنان را افزایش می‌دهد. بااین‌حال، برخورداری از شبکه‌های شخصی و ارتباطات اقتصادی مستقل نیز در تبدیل نارضایتی به خروج اهمیت دارد.

۳. نظریه چسبندگی چندلایه مقامات حکومتی

برای توضیح تداوم وابستگی مقامات به رژیم، می‌توان از مفهوم «چسبندگی چندلایه مقامات حکومتی» استفاده کرد. بر اساس این انگاره، چسبندگی نتیجه پیوند هم‌زمان چند نوع سرمایه و منفعت است که تنها به منفعت مالی منحصر نمی شود. سرمایه اقتصادی شامل دسترسی به قراردادها، منابع دولتی، اعتبارات، فرصت‌های سرمایه‌گذاری و شبکه‌های تجاری است. سقوط رژیم ممکن است نه‌تنها منصب سیاسی، بلکه بخش مهمی از دارایی‌ها و منافع اقتصادی فرد را نیز تهدید کند. پژوهش سموحی سینان‌اوغلو درباره ۷۶ کشور در فاصله سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که روابط مادی متقابل میان حکومت‌های اقتدارگرا و متحدان اقتصادی می‌تواند انگیزه جدایی را کاهش دهد.

سرمایه سیاسی از سابقه فعالیت در ساختار قدرت، روابط سازمانی و نفوذ در نهادهای حکومتی شکل می‌گیرد. هرچه موقعیت فرد بیشتر درون ساختار موجود ساخته شده باشد، خروج می‌تواند به معنای از دست دادن سرمایه سیاسی انباشته‌شده باشد.

سرمایه امنیتی به امنیت شخصی و خانوادگی مقامات مربوط است. کسانی که در ساختارهای نظامی، امنیتی یا سیاسی نقش داشته‌اند، ممکن است از پیامدهای خروج و آینده خود در نظم بعدی نگران باشند. در نتیجه، حتی در صورت نارضایتی از رژیم، خطرهای احتمالی خروج می‌تواند آنان را به ماندن ترغیب کند.

ایران وایر - بر اساس اطلاعات رسیده به «ایران‌وایر» بامداد ۱۳مهر۱۴۰۵ در جنایتی خون‌بار، زن جوان ۲۸ ساله‌ای در قشم توسط برادرش با چاقو مثله شد.

به گفته یک منبع آگاه «مریم یارمحمدی» با انگیزه‌های ناموسی با همکاری همسر و با دخالت مستقیم یکی از برادرانش از طریق سلاح سرد (چاقو) به شکلی فجیع کشته شده است: «همسرش با برادرش هماهنگ کرد. بچه‌ها را از خانه بیرون برد. برادرش شبانه به خانه مریم آمد و با ضربات مهلک چاقو ابتدا پستان‌ها و واژن او و در نهایت گردنش را هدف قرار داد. بعد هم بالای سر مریم ایستاد تا مطمئن شود مرده است و بعد او را به بیمارستان برد.»

به گفته این منبع آگاه برادر مریم توسط پلیس بازداشت شد اما خانواده و نزدیکانش مقابل بیمارستان تجمع کرده و با اعلام اینکه «ما هیچ شکایتی نداریم و رضایت می‌دهیم چرا که مرگ کمترین مجازات برای او بود» قاتلان را آزاد کردند.

برجسته کردن آسیب به اندام‌های جنسی آشکارا نشان می‌دهد که این قتل با انگیزه‌های ناموسی رخ داده و مریم یاراحمدی قربانی ناکارآمدی قوانین شده است. قوانینی که به مردان یک خانواده مجوز می‌دهد در هماهنگی و همدستی آشکار، جان زنی را بگیرند و در نهایت با حمایت تمام قد دیگر اعضا از مجازات رهایی پیدا کنند.

حمید آصفی

مصطفی میرسلیم در تازه‌ترین اظهارات خود، بار دیگر بحث «انفال» را پیش کشیده و با استناد به تعاریف فقهی، تأکید کرده است که نفت متعلق به «خدا و رسول» است، نه مردم. این سخنان بار دیگر پرسشی اساسی را مطرح می‌کند: ثروت‌های طبیعی ایران متعلق به چه کسانی است و چه نهادی حق دارد درباره سرنوشت آن‌ها تصمیم بگیرد؟

در جمهوری اسلامی، تفسیر حکومتی از انفال به ابزاری برای توجیه تمرکز مالکیت و مدیریت بخش بزرگی از منابع ملی در اختیار حکومت و نهادهای وابسته به قدرت تبدیل شده است؛ ساختاری که به باور منتقدان، به جای تأمین منافع عمومی، زمینه گسترش رانت، انحصار و کاهش نظارت مردم بر ثروت‌های کشور را فراهم کرده است.

۱. فریب انفال

در منطق میرسلیم و همفکران او، مفهوم «انفال» چنان تفسیر می‌شود که گویی مردم ایران اختیار مستقیمی بر ثروت‌های طبیعی سرزمین خود ندارند و تصمیم‌گیری درباره این منابع در انحصار حکومت است.

حال آنکه حتی اگر منابع طبیعی در چارچوب فقهی انفال تعریف شوند، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: درآمد حاصل از این منابع چگونه هزینه می‌شود، چه کسانی بر آن نظارت دارند و مردم چه سهمی از منافع آن می‌برند؟

مشکل از جایی آغاز می‌شود که مفهوم انفال از یک عنوان فقهی به پوششی برای تمرکز قدرت اقتصادی تبدیل می‌شود؛ جایی که بخش‌هایی از ثروت ملی در اختیار نهادهایی قرار می‌گیرد که عملکرد مالی آن‌ها از شفافیت و نظارت عمومی کافی برخوردار نیست.

به این ترتیب، آنچه قرار است متعلق به عموم باشد، در عمل به منبعی برای تقویت ساختارهای اقتصادی وابسته به قدرت تبدیل می‌شود.

خبرنامه گویا - حمله موشکی تازه به فرودگاه بین‌المللی ملک خالد در ریاض، پایتخت عربستان سعودی، دست‌کم ۱۲ کشته و ۳۰۹ زخمی برجای گذاشت. در میان کشته‌شدگان یک شهروند آمریکایی نیز دیده می‌شود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، در واکنش به این حمله احتمال پیوستن واشینگتن به عملیات نظامی عربستان علیه حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی را رد نکرد.

به گزارش رویترز، سازمان هواپیمایی کشوری عربستان اعلام کرد چهار شهروند سعودی، دو بنگلادشی و شش شهروند دیگر از آمریکا، مصر، اردن، سوریه، فلسطین و سودان در این حمله کشته شده‌اند. وضعیت شماری از مجروحان وخیم است و مصدومان با آمبولانس و بالگرد به بیمارستان‌ها منتقل شده‌اند.

این سومین حمله به فرودگاه ریاض در یک هفته گذشته است. به گزارش وال‌استریت ژورنال، موشک به ترمینال شماره سه فرودگاه، محل انتظار مسافران، اصابت کرده است. تصاویر منتشرشده از محل حادثه آثار خون بر کف فرودگاه و خسارات ناشی از حمله را نشان می‌دهد.

بر اساس گزارش رویترز، حمله بدون هشدار قبلی صورت گرفت و سامانه هشدار تهدید عربستان هیچ اخطاری صادر نکرد. فعالیت فرودگاه متوقف و پروازها لغو یا به مسیرهای دیگر هدایت شدند. سفارتخانه‌های غربی نیز به شهروندان خود هشدار دادند از فرودگاه و مناطق اطراف آن دور بمانند.

فرزانه روستایی

پوتین و پزشکیان در مدت کمتر از دو ماه برای دومین بار یکدیگر را ملاقات کردند که امری عادی نیست. این دیدار در ترکمنستان انجام شد. هر دو کشور درگیر جنگی هستند که برایشان به باتلاقی مرگ آور تبدیل شده است.

تفاوت پوتین و پزشکیان در این است که پوتین رئیس نظامی های روسیه است، اما رئیس جمهور ایران ماشین امضای نظامی ها و امنیتی هاست و نیز این مسئولیت را بر عهده دارد که نگذارد غارت کشور از سوی طبقات حاکم زیادی علنی و باعث ابروریزی بیشتر نظام شود. اساسا مقام های ایران زیاد از روسیه دیدار می کنند و این ملاقات ها بقدری زیاد است که می شود گفت بدون اجازه روسیه آب نمی خورند.

درست است که جواد ظریف با افشای نقش روسیه در معادلات ایران و هم پیمانی میدان و روسیه تا حدودی انتحار کرد، اما ناگفته نماند که او در جریان برجام و در دوران وزارت حارجه خود ۳۰ بار به روسیه سفر کرد و تو گویی به غیر از مسئولیت وزارت خارجه ایران، رئیس میز ایران در کرملین نیز بوده است.

آینده ایران از مسآئل مهم روسیه است. زیرا ایران اهرم فشاری است که به صورت هماهنگ مورد استفاده قرار میگیرد تا کرملین راهی برای معامله با غرب بر سر جنگ اکراین پیدا کند. پزشکیان سواد سیاسی این را ندارد تا درک کند چگونه گردانندگان سپاه و آپاراتچی های نظام دارند سرنوشت کشور را با روسیه معامله می کنند، هر چند مردم با دقت رفتار او را زیر نطر دارند.

تشدید اختلاف با زلنسکی بر سر صلح و معامله با روسیه

خبرنامه گویا - دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با انتقاد شدید از ولودیمیر زلنسکی، خواستار تغییر رهبری اوکراین شده و گفته است این کشور به «رهبری جدید که بتواند به توافق برسد» نیاز دارد. او زلنسکی را به مخالفت با توافق‌های صلح متهم کرده و حملات اوکراین به پالایشگاه‌های نفت روسیه را عامل فشار بر قیمت سوخت و کشاورزان آمریکایی دانسته است.

این موضع‌گیری در شرایطی مطرح می‌شود که روابط واشنگتن و کی‌یف پس از توافق تازه ترامپ با ولادیمیر پوتین برای عرضه میلیون‌ها تن گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی، وارد بحرانی تازه شده است. ترامپ امیدوار است این توافق به کاهش قیمت سوخت در آمریکا کمک کند، اما اوکراین هشدار داده است که کاهش تحریم‌های انرژی روسیه، منابع مالی بیشتری برای ادامه جنگ در اختیار مسکو قرار می‌دهد.

بر اساس گزارش اکسیوس، ترامپ پس از آن به توافق سوختی با پوتین روی آورد که زلنسکی دست‌کم شش درخواست واشنگتن برای توقف حملات به پالایشگاه‌های روسیه را نپذیرفت. زلنسکی پیشنهاد کرده بود در صورتی که روسیه حملات به نیروگاه‌های اوکراین را متوقف کند، کی‌یف نیز حملات به تأسیسات نفتی روسیه را متوقف خواهد کرد؛ پیشنهادی که به توافق نینجامید.

هم‌زمان، گزارش فایننشال تایمز حاکی است فرستادگان ترامپ به مقام‌های اوکراینی هشدار داده‌اند که ادامه حملات به پالایشگاه‌های روسیه می‌تواند همکاری اطلاعاتی آمریکا با کی‌یف را به خطر بیندازد. مقام‌های آمریکایی درباره مطرح شدن تهدید صریح به قطع اطلاعات، روایت متفاوتی ارائه کرده‌اند.

ایران وایر - صفحه اینستاگرام مصطفی مهرآیین، جامعه‌شناس و استاد سابق دانشگاه، از بازداشت و انتقال او به زندان برای اجرای حکم حبس خبر داده است. مجموع محکومیت این پژوهشگر علوم اجتماعی هشت سال حبس تعزیری است که پنج سال آن قابل اجراست.

مهرآیین پس از انتشار نامه‌های سرگشاده خطاب به علی خامنه‌ای، انتقاد از سیاست‌های جمهوری اسلامی و درخواست کناره‌گیری او از قدرت، بازداشت و محاکمه شد و پس از مدتی با تودیع وثیقه به‌طور موقت آزاد شده بود.

دادگاه انقلاب مهرآیین را به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به پنج سال، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال و «اهانت به مقام رهبری» به دو سال حبس محکوم کرده است.

حکم اولیه در آذر ۱۴۰۴ صادر و در اواخر دی‌ماه در دادگاه تجدیدنظر تایید شده بود. ابلاغیه اجرای حکم نیز ۱۵ بهمن همان سال صادر شد. از مجموع هشت سال محکومیت، مجازات اشد، یعنی پنج سال حبس، قابل اجراست.

مهرآیین پیشتر روز ۲۵ خرداد ۱۴۰۴، ساعاتی پس از انتشار نامه‌ای خطاب به خامنه‌ای و مقام‌های سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی، بازداشت شده بود. او در آن نامه خواستار پایان فوری جنگ، بازگشت به مذاکرات و کناره‌گیری خامنه‌ای از قدرت شده و از مردم خواسته بود با پرچم‌های سفید و شعار «صلح با جهان» به خیابان‌ها بیایند.

او پیش از آن نیز چندین‌بار به‌ دلیل نامه‌های انتقادی‌اش به خامنه‌ای با پرونده قضایی و احضار به دادسرا روبه‌رو شده بود.

این جامعه شناس و استاد سابق دانشگاه دهم فروردین ۱۴۰۴، یک روز پس از انتشار نخستین نامه انتقادی خطاب به خامنه‌ای، ابلاغیه تشکیل پرونده در دادسرای فرهنگ و رسانه دریافت کرده بود. مهرآیین در آن نامه از خامنه‌ای خواسته بود از مردم عذرخواهی کند و از قدرت کنار برود.

او پس از انتشار تصویر احضاریه‌ای برای حضور در شعبه نهم بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه در حساب کاربری‌اش در اینستاگرام

، در نامه دیگری اعلام کرد در دادسرا حاضر نخواهد شد و خامنه‌ای را به گفت‌وگو و مناظره دعوت کرد.

مهرآیین در همان نامه تأکید کرده بود تهدید و پیگرد قضایی او را به سکوت وادار نمی‌کند و خطاب به خامنه‌ای نوشته بود: «من آنچه بیش از همه به آن نیاز دارید را از شما خواهم گرفت: سکوت را.»

خبرنامه گویا - جمشید اسدی، اقتصاددان و تحلیلگر سیاسی، در گفت‌وگو با آریا کنگرلو در برنامه «منافع ملی» از شبکه یک، با انتقاد از نقش نیروهای چپ و مذهبی در انقلاب ۱۳۵۷، اعتراف کرد که خود نیز از حامیان انقلاب بوده و امروز آن را اشتباهی بزرگ می‌داند. او گفت: «من خودم چپ بودم آن موقع، مقصرترین خودم را می‌دانم» و افزود: «من انقلابی بودم، من اشتباه کردم، بسیار اشتباه بدی کردم، برای اینکه نمی‌شناختم آزادی یعنی چه.» اسدی تأکید کرد مردم پیش از انقلاب مطالبات به‌حقی داشتند، اما شناخت کافی از آزادی و پیامدهای انتخاب خود نداشتند.

اسدی همچنین هشدار داد که نارضایتی گسترده از جمهوری اسلامی به‌تنهایی تضمین‌کننده سقوط حکومت نیست. او گفت: «هیچ نظامی به این خاطر نیفتاده که در اوضاع بدیه. یک نظام می‌افته برای اینکه یه گزینه قوی در مقابلش وجود داره.» به گفته او، اپوزیسیون ملی‌گرا و مشروطه‌خواه باید به نیرویی قدرتمند تبدیل شود. وی همچنین نسبت به اختلافات درون اپوزیسیون و احتمال تهدید تمامیت ارضی ایران پس از سقوط جمهوری اسلامی هشدار داد.

در مقابل، آریا کنگرلو با رد احتمال تجزیه ایران، این سناریو را ساخته حکومت برای ترساندن مردم و جلوگیری از تغییر نظام دانست. او تأکید کرد هیچ گزینه‌ای را بدتر از ادامه جمهوری اسلامی نمی‌داند.

اسدی در پاسخ گفت هدفش دفاع از حکومت نیست، بلکه هشدار درباره خطرات دوران گذار و جلوگیری از تکرار اشتباهات انقلاب ۵۷ است. این اختلاف‌نظر به بحثی تند میان دو طرف درباره آینده ایران و نقش اپوزیسیون انجامید.

خبرنامه گویا - در حالی که میلیون‌ها ایرانی همچنان نگران ازسرگیری جنگ و پیامدهای ویرانگر آن هستند، روزنامه اسرائیلی «معاریو» از اختلاف‌نظر تازه میان واشنگتن و تل‌آویو بر سر زمان و مسئولیت حمله نظامی مجدد به ایران خبر داده است. بر اساس این گزارش، مقام‌های آمریکایی طی دو هفته گذشته از اسرائیل خواسته بودند بدون مشارکت مستقیم آمریکا، حمله‌ای یک‌جانبه به ایران انجام دهد.

به نوشته معاریو، هدف واشنگتن این بود که در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا در سوم نوامبر، هزینه‌های سیاسی آغاز دور تازه درگیری‌ها متوجه دونالد ترامپ نشود. مقام‌های آمریکایی ظاهراً تصور می‌کردند اسرائیل نیز با توجه به انتخابات پارلمانی خود در ۲۷ اکتبر، ممکن است مایل باشد پیش از آن تاریخ دست به عملیات نظامی بزند.

اما این محاسبه با نگرانی فرماندهان نظامی اسرائیل روبه‌رو شده است. ایال زمیر، رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل، در گفت‌وگو با مقام‌های آمریکایی هشدار داده که آغاز دوباره جنگ با ایران می‌تواند به حملات گسترده موشکی جمهوری اسلامی علیه اسرائیل منجر شود و حتی برگزاری انتخابات این کشور را به تعویق بیندازد.

گزارش معاریو حاکی است که یکی از دلایل فشار اولیه واشنگتن، نگرانی از سرعت بازسازی توانایی‌های جمهوری اسلامی در تولید موشک‌های بالستیک و پهپادهای نظامی بوده است. با این حال، منابع این روزنامه می‌گویند آمریکا فعلاً از درخواست خود برای حمله یک‌جانبه اسرائیل عقب‌نشینی کرده است. موضع نهایی بنیامین نتانیاهو در قبال این پیشنهاد نیز روشن نیست.

با وجود کشته‌شدن خامنه‌ای، ضربات سنگین نظامی و نارضایتی گسترده مردم، چرا جمهوری اسلامی هنوز سقوط نکرده است؟

وحید پوراستاد - رادیو فردا (تلخیص و ویرایش‌شده از متن اصلی)

کشته‌شدن علی خامنه‌ای در حملات آمریکا و اسرائیل و از میان رفتن شماری از فرماندهان ارشد نظامی و امنیتی، ضربه سنگینی به ساختار قدرت جمهوری اسلامی وارد کرد. با این حال، حکومت توانست با جانشینی مجتبی خامنه‌ای و حفظ بخشی از زنجیره فرماندهی، از فروپاشی فوری جلوگیری کند. این در حالی است که جمهوری اسلامی هم‌زمان با بحران اقتصادی، تورم، فقر گسترده، نارضایتی عمومی و کاهش شدید مشروعیت اجتماعی روبه‌روست.

مهم‌ترین دلیل تداوم حکومت را باید در بقای دستگاه سرکوب، حفظ شبکه‌های اقتصادی و امنیتی وابسته به قدرت، نبود ریزش سازمان‌یافته در نیروهای نظامی و امنیتی و تبدیل‌نشدن نارضایتی گسترده مردم به حرکتی سراسری و هماهنگ جست‌وجو کرد. جمهوری اسلامی بخش بزرگی از توان اقناع جامعه را از دست داده، اما همچنان منابع و ابزارهای لازم برای حفظ قدرت و اجرای فرمان را در اختیار دارد.

سپاه پاسداران؛ شبکه‌ای که بقایش با حکومت گره خورده است

سپاه پاسداران طی چهار دهه از یک نیروی نظامی و ایدئولوژیک به شبکه‌ای گسترده در سیاست، اقتصاد، امنیت و تجارت تبدیل شده است. منافع مالی، موقعیت سیاسی و امنیت بسیاری از فرماندهان، مدیران و نهادهای وابسته به این مجموعه با ادامه حیات جمهوری اسلامی پیوند خورده است.

در چنین ساختاری، حتی بحران‌های شدید اقتصادی یا شکست‌های نظامی لزوماً به جدایی نیروهای کلیدی از حکومت منجر نمی‌شود. تغییر نظام می‌تواند موقعیت و منافع این شبکه‌ها را به خطر اندازد و همین وابستگی، انگیزه حفظ ساختار موجود را تقویت می‌کند.

با وجود کشته‌شدن فرماندهان ارشد سپاه و نیروهای امنیتی در حملات آمریکا و اسرائیل، تاکنون نشانه آشکاری از ریزش سازمان‌یافته در دستگاه نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی دیده نشده است. حکومت توانسته بخش‌هایی از فرماندهی آسیب‌دیده را بازسازی کند و زنجیره اجرای دستورات را حفظ کند.

این انسجام نسبی، یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های وضعیت کنونی جمهوری اسلامی با حکومت‌هایی است که در جریان بحران‌های سیاسی یا انقلاب‌ها فروپاشیده‌اند.

جمهوری اسلامی به کارت بازی قدرت‌های بزرگ تبدیل شده است

گفتگوی حسین آقایی با ایران اینترنشنال

حسین آقایی: روسیه و چین برای نجات جمهوری اسلامی خود را به آب‌وآتش نمی‌زنند؛ آن‌ها به دنبال حفظ ایرانی ضعیف هستند و پوتین حاضر نیست کارت ایران را بدون گرفتن امتیاز از آمریکا واگذار کند.

توافق دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین برای صادرات گازوئیل روسیه به آمریکا را باید در چارچوب تلاش دو کشور برای ترمیم و بهبود روابطشان ارزیابی کرد. تماس تلفنی ترامپ و پوتین و اظهارات یوری اوشاکوف، دستیار ارشد رئیس‌جمهور روسیه، نشان می‌دهد که واشنگتن و مسکو به‌طور جدی به دنبال بهبود روابط هستند و برای رسیدن به این هدف، از جنگ اوکراین و مسئله ایران به‌عنوان ابزار معامله استفاده می‌کنند.

این توافق را باید در کنار دو معامله احتمالی دیگر بررسی کرد؛ نخست، طرحی ۲۰ میلیارد دلاری برای خرید دارایی‌های بین‌المللی شرکت نفتی لوک‌اویل روسیه از سوی سرمایه‌گذاران آمریکایی، اماراتی و قطری و دوم، احتمال سرمایه‌گذاری آمریکا در پروژه نورد استریم برای انتقال گاز روسیه به اروپا.

اگرچه حجم اولیه گازوئیلی که روسیه قرار است در اختیار بازار آمریکا و جهان قرار دهد در مقایسه با مصرف آمریکا چندان زیاد نیست، اما اهمیت سیاسی این توافق بسیار فراتر از ارزش اقتصادی آن است. به نظر می‌رسد روسیه و آمریکا برای پایان دادن به جنگ اوکراین و بهبود روابط خود تلاش می‌کنند و هم‌زمان از کارت ایران نیز استفاده می‌کنند.

پوتین از یک‌سو به دنبال تأمین هزینه‌های جنگ اوکراین است و از سوی دیگر، با این توافق به ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا کمک می‌کند. او می‌داند که اگر جمهوری‌خواهان اکثریت کنگره را از دست بدهند، دموکرات‌ها رویکرد مشابه ترامپ در قبال روسیه نخواهند داشت. هدف دیگر پوتین می‌تواند جلوگیری از ادامه حملات اوکراین به پالایشگاه‌های نفت روسیه باشد؛ حملاتی که ترامپ نیز با آن‌ها مخالفت کرده است.

از درس حقوق بشر جمهوری اسلامی تا نقد دموکراسی آمریکا از سوی اصغر فرهادی؛ هنر ما در مبتذل کردن مفاهیم بزرگ

دارکوب - خبرنامه گویا

ایرنا خبر داده وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی سفیر فرانسه را به دلیل «نقض فاحش حقوق بشر» و برخورد خشونت‌آمیز با اعتراض‌های دانش‌آموزی احضار کرده است.

اگر خبر را جدا از گوینده بخوانیم، حرف عجیبی نیست. پلیس فرانسه نباید دانش‌آموز را بی‌دلیل بزند، معترض را ناقص کند یا از نیروی نامتناسب استفاده کند. حقوق بشر اگر معنایی داشته باشد، باید همان‌جا هم رعایت شود؛ مستقل از اینکه ناقض آن جمهوری اسلامی باشد یا دولت فرانسه.

اما وقتی سرمان را برمی‌گردانیم و قیافه گوینده را می‌بینیم، دچار «خنده عصبی» می‌شویم. حکومتی که فقط چند ماه پیش، در فاصله‌ای کوتاه، چند ده هزار نفر از مردم خود را در خیابان‌ها به طرزی وحشیانه کشته؛ عمداً به سر و سینه معترض شلیک کرده، اینترنت را بسته و بازداشت و سرکوب را ادامه داده و هنوز هم ادامه می‌دهد، اکنون سفیر یک کشور دیگر را احضار کرده تا درباره «حق تجمع مسالمت‌آمیز» و «استفاده بیش از اندازه از زور» به او درس بدهد.

جل‌الخالق! این دیگر فقط ریاکاری نیست؛ ابتذال یک مفهوم است.

فرانسه، همین «ناقض حقوق بشری» که بناست از جمهوری اسلامی درس مدارا بیاموزد، در اعتراض‌هایی که بخش‌هایی از آن به خشونت و تخریب کشیده شد، بیش از هفتصد پلیس و ژاندارم زخمی داده است؛ در برابر حدود دویست دانش‌آموز مجروح. با این همه، دولت باید در برابر افکار عمومی، رسانه‌ها و نهادهای نظارتی درباره رفتار پلیس پاسخ بدهد و حتی استفاده از یکی از ابزارهای پلیس پس از جراحت شدید یک نوجوان متوقف می‌شود. در ایران اما نیروهای حکومتی ده‌ها هزار نفر را با قساوت و وحشیگری، از خیابان تا بیمارستان و حتی درون خانه‌ها، می‌کشند؛ و بعد همین حکومت سفیر فرانسه را برای تدریس «مدارا با معترضان» فرامی‌خواند.

اینجا اگر قرار بود کسی به وزارت امور خارجه احضار شود، نه سفیر فرانسه، که خودِ «وقاحت» و «بی‌شرمی» بود.

گاهی فکر می‌کنم جمهوری اسلامی تعمداً چنین بلایی بر سر واژه‌ها می‌آورد؛ آن‌قدر آنها را در وارونه‌ترین موقعیت‌ها مصرف می‌کند تا معنا و وزنشان را از بین ببرد. «حقوق بشر» وقتی از دهان یکی از خونبارترین ناقضان حقوق بشر دوران معاصر بیرون می‌آید، کم‌کم از یک مفهوم به عبارتی بی‌خاصیت تبدیل می‌شود. جمهوری اسلامی از اول همین بوده و همین است دیگر...

و اما بدا به حال ما نویسندگان و صاحبان تریبون اگر خواسته یا ناخواسته همان الگو را تکرار کنیم.

اصغر فرهادی در جشنواره ریو می‌گوید اینکه آمریکا را دموکراسی بنامیم «دروغ» است و برای توضیح آمریکای واقعی به زندان‌ها، سیاه‌پوستان و مهاجران اشاره می‌کند.

خبرنامه گویا - مصطفی میرسلیم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، در گفت‌وگویی تازه تأکید کرد که نفت ایران متعلق به مردم نیست و گفت: «چه کسی گفته نفت مال مردم است؟ نفت انفال است و متعلق به خدا و رسول.» او همچنین اظهارات مسئولانی را که نفت را حق مردم دانسته‌اند، رد کرد و گفت «بیخود گفته‌اند».

میرسلیم با انتقاد از قیمت بنزین در ایران مدعی شد که این سوخت «مفت» در اختیار مردم قرار می‌گیرد و افزود نفت سرمایه کشور است، نه درآمدی که باید با سوزاندن آن مصرف شود.

او پیش‌تر نیز در اسفند ۱۴۰۳ گفته بود ملی شدن صنعت نفت به معنای تعلق نفت به ملت ایران نیست، بلکه به این معناست که نفت دیگر متعلق به انگلیسی‌ها نیست.

میرسلیم در بخش دیگری از این گفت‌وگو از کیفیت خودروهای داخلی دفاع کرد و مدعی شد خودروی تیبا قابلیت رقابت با محصولات خارجی را دارد و «لگن» خواندن خودروهای داخلی مغلطه است. او همچنین بخش عمده تلفات تصادفات رانندگی را ناشی از شیوه رانندگی و شرایط جاده‌ها دانست و با نسبت دادن آن به کیفیت خودروها مخالفت کرد.

هک تلگرام علیرضا نوری‌زاده؛ ارسال پیام‌های درخواست پول از مخاطبان

خبرنامه گویا - علیرضا نوری‌زاده، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی مقیم لندن، در تماس مستقیم با خبرنامه گویا از هک شدن حساب تلگرام خود و سوءاستفاده مالی از نامش خبر داد. به گفته او، فرد یا افراد ناشناس در ساعات گذشته با دسترسی به حساب تلگرام وی، پیام‌هایی حاوی درخواست واریز پول و کمک مالی برای صدها نفر از دوستان، همکاران و مخاطبان او ارسال کرده‌اند.

آقای نوری‌زاده تأکید کرده است که تمامی درخواست‌های مالی ارسال‌شده از این حساب جعلی بوده و ارتباطی با او ندارد. وی از دریافت‌کنندگان این پیام‌ها خواسته است به هیچ‌یک از درخواست‌های واریز وجه پاسخ ندهند و تا زمان رفع کامل مشکل امنیتی، حساب تلگرام او را مسدود کنند تا از هرگونه سوءاستفاده احتمالی جلوگیری شود.

هنوز مشخص نیست چه فرد یا گروهی مسئول نفوذ به این حساب بوده و آیا کسی در نتیجه پیام‌های جعلی پولی پرداخت کرده است یا خیر. همچنین اطلاعاتی درباره چگونگی دسترسی مهاجمان به حساب تلگرام آقای نوری‌زاده منتشر نشده است.

هم اکنون که سرنگونی جمهوری اسلامی به باور بسیاری صاحب نظران قریب الوقوع است طبیعتأ ذهن آنان که نگران ایران اند متوجه اوضاع بعدی است. مسیری را که سیاست و تحولات پس از سرنگونی خواهد پیمود نبایستی مانند سیل انقلاب دیگری فرض کرد که قابل پیش بینی و کنترل نیست و منتهی به آشوب و اغتشاش میشود. این همان استدلال احمقانه بعضی دولت های غربی است که تا بحال حکومت اسلامی را بخاطر منافعشان در ثبات نسبی لازم برای معاملات اقتصادی سرپا نگاه داشته است.

اکراه این غربی های مماشات گر درمخالفت تمام عیار با دولت اسلامی شاید قسمتی بخاطر ترسشان از اسلامیست های داخلی اروپا باشد و در کل ملاحظه با جهان اسلام را نیز باید در نظر داشت. ولی ایرانی دلسوز ایران نمیتواند بخاطر ترس ها و منافع این و آن از راه و کار صحیح خود منحرف شود.

زمانی بود که پس از وقایع ۲۸ مرداد ۳۲ اصطلاح راه مصدق از طرف هواداران او و آنچه از جبهه ملی باقیمانده بود برای ابراز مخالفت با حکومت شاه فقید که دولت و سیاست های نخست وزیر وقت محمد مصدق را واژگون کرده بود بکار میرفت. راه مصدق به کارها و سیاست هایی اطلاق میشد که عمدتأ شامل اجرای دقیق قانون اساسی مشروطه به معنای حکومت به شیوه دموکراسی پارلمانی و سلطنت شاه در رل مقام غیر مسئول تشریفاتی بود. این در واقع در تضاد با شیوه حکمرانی پادشاهی پهلوی از آغاز تأسیس این سلسله بود و بدین جهت کسانی مانند مصدق که اصرار به اجرای قانون اساسی داشتند مخالف محسوب میشدند.

از احترام به تمدن ایران در واشنگتن تا تقابل تمدنی در آتن

سخنان مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، در هفتم اکتبر ۲۰۲۶ در آتن، پرسشی جدی را درباره مسئولیت سیاسی و اخلاقی مقامات یک کشور دموکراتیک مطرح می‌کند: آیا می‌توان در واشنگتن از عظمت تمدن ایران و ضرورت تفکیک ملت ایران از جمهوری اسلامی سخن گفت، اما در آتن، تاریخ ایران را در چارچوب تقابل میان تمدن غرب و دشمنان آن بازخوانی کرد؟

مسئله دفاع از خشایارشاه یا توجیه کشورگشایی هخامنشیان نیست. مسئله استفاده گزینشی از تاریخ، پیوند تلویحی گذشته یک ملت با حکومت کنونی آن و مهم‌تر از همه، مسئولیت وزیر امور خارجه کشوری است که مدعی دفاع از ارزش‌های جهان‌شمول دموکراسی است.

روبیو در آتن چه گفت؟

مارکو روبیو در سخنرانی خود در آتن، با اشاره به حمله خشایارشاه به یونان در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، چنین گفت:

"سپاهیان خشایارشاه به این شهر رسیدند و پرستشگاه‌های آن را به آتش کشیدند. بیشتر آتنی‌ها پیش‌تر شهر را ترک کرده بودند، اما گروه کوچکی در آکروپولیس باقی ماندند و مقاومت کردند. آنان سرانجام شکست خوردند. ایرانیان معابد را غارت کردند، پرستشگاه‌ها را سوزاندند و آکروپولیس را با خاک یکسان کردند."

او سپس از بازسازی آتن و ساخت پارتنون سخن گفت و میراث یونان و روم را از سرچشمه‌های تمدن غرب معرفی کرد.

روبیو در بخش دیگری از سخنرانی، با ستایش مقاومت اسپارتیان در برابر سپاهیان ایران، مفاهیمی چون شجاعت، وفاداری، فداکاری و انجام وظیفه را به میراث تمدن غرب پیوند زد.

او سپس با اشاره به حاکمان کنونی ایران گفت: "این کاملاً متفاوت است با آنچه حتی امروز در میان متعصبانی مانند ملاهای تندروی ایران می‌بینیم؛ کسانی که در آیین مرگ‌پرستی خود، کودکان بمب‌گذار انتحاری را قهرمانان ملی می‌خوانند و شهادت را هدفی فی‌نفسه معرفی می‌کنند."

و افزود: "قهرمانان ما ممکن است آماده باشند برای آرمان خود بمیرند، اما مرگ را پرستش نمی‌کنند." این گزیده‌ها ترجمه بخش‌های مرتبط از سخنرانی روبیو هستند.

خون‌ریز، خون‌شور، خون‌خوار

س. روزبه

جمهوری اسلامی این روزها بیش از گذشته از «خون‌خواهی» سخن می‌گوید. خون کشته‌شدگان خود را فراموش‌نشدنی می‌خواند، از انتقام حرف می‌زند و رسانه، منبر و تریبون رسمی را برای زنده نگه داشتن آن به کار می‌گیرد و حتی برای آن جایزه تعیین می کند .

اما درست در همین نقطه پرسشی ساده پیش روی ما قرار می‌گیرد: حکومتی که خود را خون‌خواه معرفی می‌کند، با خون کسانی که خود متهم به ریختن آن است چه کرده است و رهبر و عامرین تصویب قتل عام چگونه باید پاسخ دهند ؟

شاید بتوان بخشی از پاسخ را در سه واژه خلاصه کرد: خون‌ریز، خون‌شور و خون‌خوار.

این سه واژه قرار نیست اصطلاحات حقوقی یا دانشگاهی باشند. استعاره‌ای هستند برای دیدن سه چهره متفاوت یک سازوکار: جایی خون ریخته می‌شود؛ جایی تلاش می‌شود رد آن خون از روایت رسمی پاک شود؛ و جایی دیگر، دستگاه قضایی با صدور و اجرای حکم مرگ، جان انسانی را که در خیابان کشته نشده، می‌گیرد.

خون‌ریز؛ وقتی گلوله جای پاسخ را می‌گیرد

نخستین ضلع، آشکارترین آنهاست.

تاریخ جمهوری اسلامی با پرونده‌های متعددی از اعدام، سرکوب خیابانی، تیراندازی به معترضان، شکنجه و مرگ در بازداشتگاه روبه‌رو بوده است. اما برای دیدن این ضلع اول لازم نیست فهرستی بلند از قربانیان تهیه کنیم. و سعی کردم برای هر ضلع یک مثال نام ببرم . نام مهسا ژینا امینی کافی است تا یکی از مهم‌ترین فصل‌های این تاریخ به یاد آورده شود.

در فرهنگ عامیانه ما ایرانیان، حکایت‌های زیادی از قضاوت‌های طنزآمیز کدخدایان (دهبان، دهیار) وجود دارد. کدخدایان آن دوران‌ها، وظیفه حل‌وفصل اختلافات محلی، داوری و قضاوت میان اهالی و طایفه را نیز بر عهده داشته‌اند.

در هر حال روایت می‌کنند که یک روستایی از دست پسر کدخدای روستا به ژاندارمری محل شکایت می‌برد که پسر کدخدا دیشب از بالای دیوار خانه من به درون خانه آمده و به دختر من دست‌درازی کرده است. در ضمن اسامی چندین شاهد را هم در لیستی ضمیمه شکایت می‌کند.

کدخدا حسین با پسرش در ژاندارمری حاضر و در برابر شکایت روستایی می‌گوید: پسر من از دیوار خانه این فرد بالا نرفته است. می‌گویند: عجب حرفی می‌زنی کدخدا، اسامی شهادت‌دهندگان در این لیست آمده است که پسر شما دیشب از دیوار خانه این فرد بالا رفته است. کدخدا می‌گوید: بنده هم فردا لیستی از امضاشدگانی را می‌آورم که شهادت می‌دهند، پسر من از دیوار خانه بالا نرفته است!

در گذشته به این‌گونه استدلال‌ها و داوری‌ها می‌گفتند: قضاوت کدخدا حسینی!

در هر حال، در خبرنامه گویا آمده بود که حدود ۷۰۰ نفر نامه‌ای را به بنیاد فریدریش ناومان آلمان نوشته‌اند تا این بنیاد «جایزه آزادی ۲۰۲۶» را، که به مردم ایران تعلق گرفته است، به امانت به رضا پهلوی نسپارد.

حال تصور کنید؛ فردا اگر ۱۷۰۰ نام و نشان امضاشده در لیست دیگری به دست بنیاد فریدریش آلمان برسد که: خواهشمندیم جایزه را حتماً به آقای رضا پهلوی بدهید!

شما فکر می‌کنید بنیاد مربوطه درباره این جایزه چه تصمیمی خواهد گرفت و مهم‌تر اینکه درباره ما ایرانیان چه فکر خواهند کرد؟

قضاوت کدخدا حسینی!؟

پشت پرده پیام‌های متناقض ترامپ؛ جمهوری اسلامی در تله خطرناک جنگ

بیژن کیان: نه دولت آمریکا و نه رسانه‌های بزرگ بدون دلیل خبری را منتشر نمی‌کنند. هر خبری هدفی دارد و اگر قرار نبود ما از موضوعی آگاه شویم، احتمالاً آن خبر به این شکل به دستمان نمی‌رسید. بنابراین، به‌جای گمانه‌زنی درباره آنچه پشت درهای بسته، از جمله در نشست کمپ دیوید، گذشته است، باید تحولات را با منطق و بر اساس رفتار بازیگران اصلی بررسی کنیم.

امروز پرسش این است که آیا واقعاً توافقی با جمهوری اسلامی در راه است؟ توافق با چه کسی و با چه اختیاری؟ مسعود پزشکیان و عباس عراقچی چه قدرت مستقلی برای تصمیم‌گیری دارند؟ این افراد حتی اگر بخواهند تعهدی بدهند، چه تضمینی وجود دارد که بتوانند آن را اجرا کنند؟ طرف مقابل با حکومتی روبه‌روست که سابقه دروغ‌گویی و نقض تعهدات، اعتماد به آن را از بین برده است.

ترامپ از یک سو می‌گوید تا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا قصد عملیات نظامی ندارد، اما چه تضمینی وجود دارد که فردا تصمیم دیگری نگیرد؟ اتفاقاً همین پیش‌بینی‌ناپذیری یکی از ابزارهای فشار اوست. جمهوری اسلامی باید دائماً در این بلاتکلیفی بماند که آیا با مذاکره روبه‌روست یا حمله نظامی.

نباید تصور کنیم ترامپ از فریبکاری و روش‌های جمهوری اسلامی آگاه نیست. این هفتمین رئیس‌جمهور آمریکاست که با این حکومت روبه‌رو می‌شود و دلیلی وجود ندارد که او در برابر حکومتی که همچنان امیدوار است بحران را پشت سر بگذارد و سرکوب مردم را ادامه دهد، کوتاه بیاید.

باید نوشت

از بوسه ای که از لبان غزل خوان عاشقان نور

بی هیچ دریغی ربوده اند

باید نوشت از بازوان جوان علی رضا

که در شب اعدام

در انتظار تن گرم عاشقانه ی مهشاد

بازو گشوده ماند

باید از سوگ ورنج و غم نوشت

که

برجای جشن و شادمانی دلدادگان نشست

باید

از اشک های گرم

از اه های سرد

از چوبه های دار

از جوخه های مرگ

از ان جوان نوشت که با چشم های بسته ودر انتظار مرگ

خواهان جشن و شادمانی و اوای عشق شد

باید

از گیسوان باد برده ی مهسا

از بی گناهی نیکا

از جان برکفان وهزاران هزارها

از دست های سبز شکسته ی دی ماه

از موج های سرخ پیاپی

از زندگی و زن نوشت

واکنش منفی تماشاگران نمایش «آرش» در تهران به حضور اسماعیل بقایی

ایندیپندنت فارسی - اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، هنگام سخنرانی در حاشیه اجرای نمایش ارکسترال «آرش» در هتل اسپیناس تهران، با اعتراض و هو کردن گروهی از تماشاگران روبه‌رو شد.

در ویدیویی که رسانه انصاف‌نیوز منتشر کرده است، بقایی پس از حضور در مقابل تماشاگران، سخنان خود را با خواندن شعری آغاز می‌کند، اما گروهی از حاضران با هو کردن، به حضور و سخنرانی او واکنش نشان می‌دهند.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، سخنگوی وزارت امور خارجه برای قدردانی از عوامل نمایش درخواست میکروفون کرده بود.

هنوز جزئیات بیشتری درباره دلیل اعتراض تماشاگران و واکنش بقایی به این اتفاق منتشر نشده است. نمایش «آرش» به کارگردانی علی سرابی و همراه با اجرای زنده موسیقی ارکسترال، بر اساس داستان اسطوره‌ای آرش کمانگیر روی صحنه رفته است.

علی شادمان در نقش آرش و حمید صفت در نقش افراسیاب در این اثر حضور دارند. پیش‌تر نیز خبر کنار گذاشته شدن نوید محمدزاده از گروه بازیگران این نمایش مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته بود.

خبرنامه گویا: این مقاله برای رعایت معیارهای تحریریه درباره حجم مطالب کوتاه شده است؛ متن کامل آن را می‌توانید از طریق این لینک بخوانید

به یاد ابوالحسن بنی‌صدر؛ از «فضای حق» تا ایستادگی در برابر استبداد

در سالگرد درگذشت ابوالحسن بنی‌صدر، با احترام به یاد و جایگاه او، باید به پرسش‌هایی پاسخ داد که سال‌ها درباره شخصیت، عملکرد و مواضع او مطرح شده‌اند؛ پرسش‌هایی که بخش مهمی از آنها در فضای قدرت و از سوی مخالفان سیاسی او شکل گرفت و سپس به‌عنوان «واقعیت» تکرار شد.

این پرسش‌ها را نباید نادیده گرفت. برعکس، باید آنها را روشن، صریح و مستند مطرح کرد و پاسخ داد؛ نه برای دفاع کورکورانه از بنی‌صدر، بلکه برای روشن کردن حقیقت و پایان دادن به روایت‌هایی که بدون بررسی تاریخی، سال‌ها تکرار شده‌اند.

آیا بنی‌صدر واقعاً خودخواه و خودرأی بود، یا استقلال رأی او با خودخواهی یکی گرفته شد؟

آیا مخالفت او با تصمیم‌های قدرت، ناشی از جاه‌طلبی سیاسی بود، یا دفاع از اصولی که برای آنها انقلاب شده بود؟

آیا او واقعاً در برابر آزادی و حقوق مردم ایستاده بود، یا در مواردی که با اجبار و سرکوب مخالفت کرد، همین مواضع بعدها علیه او به کار گرفته شد؟

این مقاله تلاشی است برای پاسخ دادن به همین پرسش‌ها؛ برای جدا کردن واقعیت از تبلیغات، حقیقت از روایت قدرت، و قضاوت تاریخی از اتهام سیاسی.

زیرا اگر قرار است درباره بنی‌صدر قضاوت کنیم، باید یک معیار روشن داشته باشیم:

حق، نه قدرت.

در «فضای قدرت»، مخالفت با حاکمیت می‌تواند دشمنی تلقی شود، استقلال رأی خودخواهی نام بگیرد و پرسش، تهدید به شمار آید.

اما در «فضای حق»، انسان صاحب حق است.

حق دارد بیندیشد.

حق دارد مخالفت کند.

حق دارد پرسش کند.

و حق دارد در برابر قدرت بایستد.

زنگنه پس از اعلام خبر واگذاری اراضی در بندر چابهار به افغانستان: با طالبان برای «انتقال نفت ایران از طریق خط لوله» صحبت کردیم

محسن زنگنه، نماینده تربت حیدریه و رئیس کمیسیون ویژه اصل ۴۴ در مجلس شورای اسلامی، در پی بازتاب گسترده سخنان پیشین خود درباره واگذاری ۱۱۰ هکتار از اراضی بندر چابهار به افغانستان و اینکه «افغانستان می‌تواند سرزمینی متعلق به خود در منطقه آزاد داشته باشد»، در ویدیویی جدید با متهم کردن برخی رسانه‌ها به «شیطنت و دشمنی»، از برنامه‌ریزی‌های جدید و «آغوش باز» جمهوری اسلامی برای همکاری با حکومت طالبان خبر داد.

زنگنه با اشاره به محاصره دریایی ایران گفت: «امروز با افغانستان بر سر انتقال نفت ایران از طریق خط لوله صحبت کردیم و امیدواریم در سال‌های آینده شاهد تاسیس پالایشگاه‌های بزرگ نفتی در غرب افغانستان باشیم.» او همچنین به توافق بر سر احداث ۷۰۰ کیلومتر خط‌آهن و شهرک‌های صنعتی مشترک با افغانستان اشاره کرد.
این امتیازدهی‌ها و «پروژه‌های میلیاردی» با طالبان در حالی مطرح می‌شود که این نماینده مجلس هیچ اشاره‌ای به نقض مکرر «معاهده هیرمند» و پرداخت نشدن حقابه قانونی ایران از سوی طالبان نکرد. موضوعی که بحران شدید بی‌آبی و خشکسالی را برای مردم سیستان و بلوچستان به همراه داشته است. طالبان در سال‌های اخیر از اجرای «معاهده هیرمند» و رهاسازی ۸۲۰ میلیون مکعب آب این رودخانه به سوی هامون خودداری می‌کنند.

دعوای کارشناس صدا و سیما با علی علیزاده

درگیری لفظی شدید میان علی علیزاده و وحید خضاب، کارشناس برنامه «به وقت ایران» شبکه خبر، به مشاجره و توهین‌های متقابل کشیده شد. این جدال در جریان بحث درباره استفاده از چهره‌های سیاسی مختلف در ساختار جمهوری اسلامی رخ داد.

***

حرکت روشنفکری؛ از منورالفکران مشروطیت تا مداحان توده و خمینی

جایگاه دهخدا، کسروی و یار شاطر کجا است؟

علیرضا نوری‌زاده - ایندیپندنت فارسی

آیا ما در خانه پدری و در جمع ایرانیان به‌غربت‌نشسته (تبعیدی و مقیم با آمدوشد بی‌اشکال به خانه پدری) روشنفکر در مفهوم جهانی آن داریم؟ اصولا در جهانی که با عنوان «اسلامی» از دیگر نقاط ارض، نوعی جدایی را‌ــ خواسته یا ناخواسته‌ــ پذیرا شده، آیا مفهوم روشنفکر در معنای «منورالفکر» باقی مانده است؟

معدود کسانی مثل مشیرالدوله پیرنیا و برادرش موتمن‌الملک و داور و تیمورتاش بدون ذره‌ای تردید، از منورالفکران در دوران پسامشروطیت بودند، اما همین‌ها در رابطه با دین، آزادی زنان (منهای تیمورتاش)، پذیرش یکی بودن شهروندان و تصدیق اینکه انسانی چون کسروی حق دارد با نگرشی متفاوت، مذهب جاری را نقد کند، مشکل داشتند.

سعد زغلول پاشا، الکواکبی نقراشی پاشا و محمد عبده هم روشنفکر بودند، اما آن‌ها نیز در تمام سرزمین‌های عربی و اسلامی، با معنای روشنفکر در تعبیر اروپایی آن بیگانه بودند.

تا امروز کدام روشنفکر عراقی در برابر مافیای الدعوه و کدام روشنفکر افغان در برابر تروریسم ارتجاعی طالبانی جانانه ایستاده است؟ مخالفان طالبان اغلب عضو همان هیأت حاکمه‌ای‌اند که ابعاد فسادشان چنان بالا گرفت که مردم از شر مار به افعی طالبان پناه بردند.

شما یک روشنفکر ترک را نام ببرید که هنوز جان و جهانش را راهبرد آتاتورک مشخص می‌کند. در اروپا و آمریکا و... روشنفکر نه فقط وجدان جامعه که وجدان خویش است. شما نگاه کنید چند تن از روشنفکران ایرانی در ماه‌های اخیر در تحلیل و بررسی جنایت دی‌ماه و جنایات بعدی در اعدام جانفدایان خانه پدری نوشتند و گفتند.

مطالب بیشتر در سایت ایندیپندنت فارسی

شما می‌توانید روشنفکر مخالف نظام پادشاهی باشید و در نقد آن، آرایتان را عنوان کنید، ولی امروز که بحث فقط نجات خانه پدری است و کسی غنیمتی را تقسیم نمی‌کند، این حمله و دشمنی با رضا پهلوی که قبل از انقلاب خمینی ولیعهد ایران بود و ۴۷ سال است با همه توان، برای رهایی وطنش از طاعون ولایت فقیه می‌کوشد و در دی‌ماه ۱۴۰۴ میلیون‌ها ایرانی در داخل کشور و چهار سوی جهان نامش را آواز دادند، آیا تکرار همان خطای ۵۷ نیست که سیاستمدار روشنفکر مرتکب شد و به جای همدلی با دکتر بختیار، نخست‌وزیر قانونی، به خورشیدی بله گفت که از مغرب طلوع کرده بود؟ (اشاره به مضمون اطلاعیه دکتر سنجابی، دبیرکل جبهه ملی، در روز بازگشت خمینی)

پوتین میانجی تهران و واشنگتن است یا در پی معاملۀ بزرگ‌تری با آمریکا؟

ناصر اعتمادی

رییس جمهوری روسیه در ملاقات با مسعود پزشکیان گفته است که حاضر است تمام توان خود را برای پایان دادن به جنگ میان تهران و واشنگتن به کار بگیرد. اما آیا مسکو در پی میانجیگری است یا می‌خواهد از نیاز جمهوری اسلامی به خروج از جنگ در معاملۀ بزرگ‌تری با آمریکا استفاده کند؟

دیدار ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان در زمانی صورت گرفته که دو مسیر هم‌زمان در برابر جمهوری اسلامی باز شده است. از یک سو گفتگو و میانجیگری و از سوی دیگر تدارکات سنتکام برای ازسرگیری احتمالی حملات گسترده به رژیم تهران.

دونالد ترامپ گفته است پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر حملۀ تازه‌ای انجام نخواهد داد. این سخن بیش از آنکه احتمال حمله را منتفی کند، واقعی بودن تدارکات نظامی و تعویق تصمیم نهایی را تأیید می‌کند. در چنین وضعی، پیشنهاد پوتین برای کمک به پایان جنگ را نمی‌توان صرفاً یک ژست دیپلماتیک دانست.

پرسش نخست این است که مسکو از ایفای این نقش چه سودی می برد. ادامۀ بحران در تنگۀ هرمز و افزایش بهای نفت، دست‌کم از حیث قیمت انرژی، به زیان روسیه نبوده است. بنابراین اگر کرملین اکنون برای پایان جنگ اعلام آمادگی می‌کند، باید فرض کرد منفعت مهم‌تری در پایان آن می‌بیند. این منفعت شاید اساساً بیرون از پروندۀ جمهوری اسلامی باشد.

خبرنامه گویا - تریتا پارسی، معاون اجرایی اندیشکده کوئینسی در واشنگتن، معتقد است در صورت آغاز دور سوم جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، واشنگتن به احتمال زیاد به تکرار حملات پیشین بسنده نخواهد کرد و جنگ جدید می‌تواند ابعاد بسیار گسترده‌تری داشته باشد.

پارسی در گفت‌وگو با وب‌سایت «انتخاب» گفت: «بعید می‌دانم که آن‌ها سراغ دور سوم جنگ بروند، شبیه به آنچه در دور اول و دوم گذشت. تجربه‌اش به وضوح به بن‌بست رسیده، بنابراین تکرار همان کار، به هیچ وجه فکر نمی‌کنم کسی را در دولت آمریکا متقاعد کند که این کار بن‌بست را می‌شکند.»

او درباره احتمال ورود چین برای جلوگیری از جنگی گسترده‌تر گفت: «اگر چینی‌ها درک می‌کردند که دور سوم آنقدر بزرگ است که آن‌ها نمی‌توانند خودشان را از تبعات آن دور کنند، ممکن است وارد عمل می‌شدند تا جلوی آن را بگیرند.»

به گفته پارسی، چین از اهرم‌های فشار قابل‌توجهی بر واشنگتن برخوردار است، اما تا زمانی که بتواند خود را از پیامدهای جنگ دور نگه دارد، تمایلی به مداخله جدی نشان نخواهد داد. با این حال، تهدید مستقیم منافع اقتصادی و امنیت انرژی چین می‌تواند محاسبات پکن را تغییر دهد.

تریتا پارسی، بنیان‌گذار پیشین شورای ملی ایرانیان آمریکا (نایاک)، از چهره‌های بحث‌برانگیز محافل سیاسی واشنگتن است که به دلیل ارتباطات و تعاملات گذشته با مقام‌ها و چهره‌های نزدیک به جمهوری اسلامی، همواره با انتقاد مخالفان حکومت ایران روبه‌رو بوده است.

پارسی پیش‌تر نیز در تحلیلی مشترک با توماس پیکرینگ، دیپلمات باسابقه آمریکایی، نسبت به خطر گسترش دور سوم جنگ هشدار داده و چین را از معدود قدرت‌هایی دانسته بود که می‌تواند برای شکستن بن‌بست میان تهران و واشنگتن نقش مؤثری ایفا کند.

العربیه - فیلم "فروشنده" اصغر فرهادی، کارگردان ایرانی، که در فستیوال کان فرانسه موفق به دریافت جایزه شد، با سرمایه "موسسه فیلم دوحه" به مدیریت خانم فاطمه الرمیحی ساخته شده است.

در فستیوال فیلم کان امسال، موسسه فیلم دوحه 7 فیلم را معرفی کرده بود که فیلم "فروشنده" فرهادی یکی از این فیلمها بود. این 7 فیلم با سرمایه این موسسه ساخته شده اند، و در فستیوال امسال 3 فیلم از این میان موفق به دریافت جایزه شدند.

گفتنی است که فیلم قبلی فرهادی، بنام "جدایی نادر از سیمین" نیز که برنده جایزه اسکار شد، بدون کمک مالی دولت ایران و با کمک 25 هزار دلاری "انجمن فیلم آمریکا" ساخته شده است.

خبرنامه گویا - ظاهراً موسیقی رپ هم سرانجام توانسته از فیلترهای جمهوری اسلامی عبور کند!

ویدئوهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که در تجمعات شبانه حامیان جمهوری اسلامی، موسیقی رپ به بخش تازه‌ای از برنامه‌ها تبدیل شده است.

در یکی از این ویدئوها، سینا آبگون، معروف به «رپر انقلابی»، با ادبیاتی تهدیدآمیز علیه کشورهای منطقه رجزخوانی می‌کند و حاضران نیز او را همراهی می‌کنند.

این استقبال تازه از رپ در حالی است که خوانندگان منتقد حکومت، از جمله وفا احمدپور، به دلیل ترانه‌های اعتراضی خود سابقه بازداشت و زندان دارند و بنا بر گزارش‌ها، شماری دیگر از رپرهای معترض نیز همچنان پشت میله‌های زندان هستند.

حکومتی که برای تک‌خوانی زنان ایرانی محدودیت‌های گسترده وضع کرده، از اجرای جولیا بطرس، خواننده زن لبنانی، در مراسم حکومتی تهران استقبال می‌کند.

در جمهوری اسلامی، مشکل ظاهراً نه با رپ است و نه با صدای زن؛ مسئله این است که چه کسی می‌خواند و برای چه کسی!

خبرنامه گویا - سازمان هواپیمایی کشوری عربستان سعودی روز جمعه ۱۷ مهر اعلام کرد در دو حمله حوثی‌های یمن به فرودگاه بین‌المللی ملک خالد ریاض، سه شهروند سعودی، از جمله یک خلبان شرکت هواپیمایی سعودیا، کشته و شماری از شهروندان سعودی و اتباع خارجی زخمی شده‌اند. این حملات که روز پنجشنبه انجام شد، به تأسیسات فرودگاهی و یک هواپیمای مسافربری آسیب رساند و اختلال گسترده‌ای در پروازهای بین‌المللی ایجاد کرد.

شرکت هواپیمایی سعودیا در بیانیه‌ای جداگانه کشته شدن کاپیتان حمود بن علی الکثیری، از خلبانان این شرکت، را تأیید کرد. به گفته این شرکت، یکی از هواپیماهای سعودیا هنگام توقف روی زمین هدف قرار گرفت و آسیب دید، اما در زمان حمله هیچ مسافری داخل هواپیما حضور نداشت.

سازمان هواپیمایی عربستان اعلام کرد حمله نخست تأسیسات فرودگاه و حمله دوم یکی از هواپیماهای شرکت سعودیا را هدف قرار داد. مجروحان این حملات با جراحات متفاوت به مراکز درمانی منتقل شدند. مقام‌های سعودی همچنین از فعال شدن برنامه‌های واکنش اضطراری و آغاز بررسی خسارات خبر داده‌اند.

یادآوری: محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، پیش‌تر در واکنش به محدودیت پرواز شرکت‌های هواپیمایی ایرانی هشدار داده بود که اگر کشورهای همسایه با آمریکا برای توقف این پروازها همکاری کنند، «فرودگاه‌های آنان هم نمی‌توانند پرواز داشته باشند». محمد مخبر، مشاور رهبر جمهوری اسلامی، نیز تأکید کرده بود: «پرواز در منطقه یا برای همه آزاد است، یا برای هیچ‌کس». با این حال، شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی بعداً اعلام کرد قصد مقابله‌به‌مثل نظامی در این زمینه را ندارد.

خبرنامه گویا - به گزارش رویترز جمهوری اسلامی در میانه جنگ، تعقیب معترضان و مخالفان حکومت را در داخل و خارج از ایران تشدید کرده است. ضبط اموال، مسدودسازی حساب‌های بانکی، ابطال گذرنامه و تهدید خانواده‌های مخالفان در کنار بازداشت‌های گسترده و اعدام معترضان، بخشی از کارزار هماهنگ دستگاه‌های امنیتی، قضایی و رسانه‌ای حکومت برای ایجاد فضای ترس و افزایش هزینه اعتراض است.

۹ ماه پس از اعتراضات خونین دی‌ماه، ایران یکی از شدیدترین دوره‌های سرکوب سیاسی در چند دهه اخیر را تجربه می‌کند. بررسی پرونده‌های معترضان و گفت‌وگو با بیش از ۷۵ کارشناس حقوق بشر، وکیل و شهروند ایرانی نشان می‌دهد که با وجود حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به مراکز نظامی، انتظامی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی، دستگاه سرکوب حکومت همچنان پابرجاست و به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

بر اساس گزارش‌های سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری، دست‌کم ۳۴ نفر در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه اعدام شده و هزاران نفر به زندان افتاده‌اند. بسیاری از بازداشت‌شدگان با اتهام‌هایی مانند خیانت و همکاری با دشمنان جمهوری اسلامی روبه‌رو شده‌اند. محاکمه‌های پشت درهای بسته، صدور و اجرای شتاب‌زده احکام اعدام و پخش اعترافات اجباری از تلویزیون حکومتی، از ابزارهای اصلی ایجاد ترس در جامعه است.

سرکوب مخالفان به مرزهای ایران محدود نمانده است. گفت‌وگو با ده‌ها ایرانی در ترکیه، ارمنستان و گرجستان نشان می‌دهد که نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی با تهدید خانواده‌های آنان در ایران، جلوگیری از صدور یا تمدید گذرنامه و محروم کردن مخالفان از خدمات کنسولی، در تلاش برای متوقف کردن فعالیت‌های اعتراضی در خارج از کشور هستند.

فشارهای مالی و تهدید به مصادره اموال نیز به یکی از ابزارهای مقابله با مخالفان تبدیل شده است. سخنگوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی در بیانیه‌ای که ۷ ژوئن منتشر شد، اعلام کرد اموال صدها نفر به اتهام ارتباط با دشمن شناسایی و توقیف شده است. رئیس کل دادگستری اصفهان نیز با اشاره به تأثیر این مصادره‌ها بر اعتراضات خارج از کشور، گفته است چنین اقداماتی باعث می‌شود این اعتراضات کم‌رمق‌تر و ناامیدکننده‌تر شوند.

زهرا، دانشجوی ۲۳ ساله ایرانی در استانبول، یکی از افرادی است که همراه خانواده‌اش هدف این فشارها قرار گرفته است. او پس از انتشار مطالبی در حمایت از اعتراضات در اینستاگرام، با تهدید مأموران اطلاعاتی روبه‌رو شد. مأموران به خانواده‌اش هشدار دادند که اگر او مطالب انتقادی خود را حذف نکند، مادرش بازداشت خواهد شد. حساب بانکی زهرا در ایران نیز مسدود شده است.

پیام دونالد ترامپ مبنی بر توقف حملات به ایران تا انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، گمانه‌زنی‌هایی درباره اهداف او را برانگیخته است. آیا ترامپ برای جلوگیری از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات سوم نوامبر عقب نشسته یا قصد غافلگیر کردن جمهوری اسلامی را دارد؟

خبرنامه گویا - سی‌ان‌ان در تحلیلی نوشت جنگ با ایران، برخلاف وعده‌های اولیه ترامپ، به پیروزی سریع منجر نشده و اکنون به یکی از مشکلات جدی جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات تبدیل شده است.

ترامپ پنج‌شنبه ۱۶ مهر در تروث سوشال اعلام کرد آمریکا تا پیش از انتخابات حمله تازه‌ای به ایران نخواهد کرد، اما محاصره نفتی جمهوری اسلامی ادامه می‌یابد. او همچنین مدعی شد مذاکرات واشنگتن و تهران «سازنده» بوده است.

به نوشته سی‌ان‌ان، اشاره ترامپ به انتخابات می‌تواند نشانه نگرانی او از پیامدهای سیاسی جنگی باشد که پس از نزدیک به هشت ماه همچنان ادامه دارد و افزایش قیمت سوخت و هزینه‌های زندگی، نارضایتی رأی‌دهندگان آمریکایی را برانگیخته است.

بر اساس نظرسنجی سی‌ان‌ان، بیش از هفت نفر از هر ۱۰ رأی‌دهنده در آیووا و اوهایو معتقدند سیاست‌های ترامپ هزینه زندگی را افزایش داده است. نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو نیز نشان می‌دهد ۷۴ درصد آمریکایی‌ها نگران قیمت انرژی هستند، در حالی که پیش از جنگ این رقم ۴۳ درصد بود.

این وضعیت حتی برخی نامزدهای جمهوری‌خواه را به فاصله گرفتن از مواضع ترامپ واداشته است.

اما آیا وعده ترامپ برای توقف حملات قابل اعتماد است؟ رئیس‌جمهوری آمریکا پیش از عملیات نظامی گذشته نیز با اظهاراتی درباره ادامه مذاکرات یا به تعویق افتادن تصمیم‌گیری، طرف مقابل را درباره زمان حمله در ابهام نگه داشته بود.

هشدار فرمانده ارتش اسرائیل درباره جنگ با رژیم ایران

خبرنامه گویا - باراک راوید، خبرنگار اکسیوس، به نقل از یک مقام آمریکایی و منبع دیگری که در جریان گفت‌وگوهای نظامی قرار گرفته، گزارش داد ایال زمیر، رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل، روز سه‌شنبه ۱۴ مهر در تماس با مقام‌های ارشد آمریکایی از آماده‌سازی ارتش ایالات متحده برای احتمال ازسرگیری عملیات نظامی گسترده علیه جمهوری اسلامی طی سه هفته آینده مطلع شده است.

به گفته این منابع، زمیر در این گفت‌وگو هشدار داده است که آغاز دوباره جنگ در چنین بازه زمانی ممکن است به تعویق انتخابات پارلمانی اسرائیل، برنامه‌ریزی‌شده برای ۲۷ اکتبر (۵ آبان)، منجر شود؛ زیرا ارزیابی مقام‌های نظامی حاکی از آن است که جمهوری اسلامی در واکنش به حملات آمریکا، اسرائیل را هدف حملات موشکی قرار خواهد داد.

گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی همچنین از بررسی گزینه‌های مختلف نظامی، از جمله حملات چندروزه به تأسیسات هسته‌ای، زیرساخت‌ها و مراکز انرژی ایران حکایت دارند. در این میان، گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال آغاز عملیات غافلگیرانه پیش از انتخابات اسرائیل مطرح شده است.

این هشدار در حالی مطرح شده که پیش‌تر برخی چهره‌های مخالف بنیامین نتانیاهو در اسرائیل نسبت به احتمال استفاده او از تشدید درگیری‌های نظامی برای به تعویق انداختن انتخابات هشدار داده بودند. روزنامه اسرائیلی معاریو نیز در ماه اوت به نقل از مقام‌های ارشد نظامی گزارش داده بود که نگرانی‌هایی درباره احتمال تشدید عمدی جنگ از سوی نتانیاهو برای ایجاد اختلال در روند انتخابات وجود دارد. یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون اسرائیل، نیز اخیراً در واکنش به هشدارهای امنیتی نتانیاهو تأکید کرده بود که انتخابات باید در موعد مقرر برگزار شود و هیچ‌کس بهانه‌ای برای مختل کردن آن ندارد.

نه راه پس، نه راه پیش

یدالله کریمی‌پور

حکومت بعث جمهوری عراق به رهبری صدام حسین، از سال ۱۹۹۱ در وضعیت ترکیبی شگفت‌انگیزی قرار گرفت:

۱- انزوای استراتژیک بین‌المللی؛
۲- تحریم‌های خردکننده؛
۳- رویارویی با دشمنان خارجی توانمند؛
۴- نارضایتی عمیق و گسترده داخلی؛
۵- و در واکنش به آن، سرکوب سخت و فراگیر.

صدام و یارانش برای تداوم قدرت، بیش از پیش به ارتش، گارد جمهوری، دستگاه‌های امنیتی و شبکه‌ها و میلیشیاهای حزبی متکی شدند. تقریباً همه گروه‌های مهم اجتماعی، از شیعیان و کردها تا حتی مخالفان سنی، در دوره‌هایی هدف سرکوب قرار گرفتند. صدام خود را قهرمان جهان عرب و اسلام، فاتح جنگ و مدافع «ضد امپریالیسم» و «ضد اسرائیل» معرفی می‌کرد؛ ولی در عمل، بقای حکومت بیش از هر چیز به بعثیسم، وفاداری سازمانی و قدرت سرکوب وابسته شده بود.

از سوی دیگر، حکومت هنوز از نظر نظامی خود را قدرتی قابل‌اعتنا می‌دانست: ارتشی با ده‌ها لشکر، صدها هواپیمای جنگی، انبارهای موشک اسکاد و دستگاه امنیتی گسترده که مدعی توان مقابله مؤثر با آمریکا بود. ولی این قدرت نظامی نتوانست خلأ فزاینده میان حکومت و جامعه را جبران کند.

سرانجام، آن شد که انتظار می‌رفت: در سال ۲۰۰۳، رژیم بعث در پی حمله نظامی ائتلاف به رهبری آمریکا متلاشی شد؛ و نکته مهم‌تر اینکه حمایت گسترده و تعیین‌کننده‌ای از سوی مردم برای حفظ حکومت صورت نگرفت. زیرا صدام و مدیرانش تمرکزی بر کسب حمایت مردم نداشتند.

تجربه عراق نشان می‌دهد که وقتی یک حکومت همزمان پایگاه اجتماعی، مشروعیت داخلی و متحدان استراتژیک خارجی خود را از دست می‌دهد، ممکن است برای مدتی با اتکا به دستگاه امنیتی ـ نظامی همچنان پابرجا بماند؛ ولی این اتکا لزوماً به معنای برخورداری از قدرت پایدار نیست. گاه حکومتی از بیرون قدرتمند و از درون شکننده است.

از همین منظر، مطالعه سرنوشت حکومت‌هایی که در سال‌های پایانی حکمرانی خود به چنین وضعیتی رسیده‌اند، می‌تواند برای پژوهشگران بسیار آموزنده باشد: حکومت‌هایی که نه توان اصلاح مسیر را دارند، نه امکان عقب‌نشینی، نه متحدان قابل اتکا در بیرون و نه پشتوانه اجتماعی کافی در درون؛ یعنی در نهایت، در وضعیتی قرار می‌گیرند که می‌توان آن را «نه راه پس، نه راه پیش» یا «آچمز ژئوپلیتیکی ـ داخلی» نامید.

تاریخ معاصر ایران را می‌توان از زوایای گوناگون بررسی کرد: کشمکش سنت و تجدد، دین و سکولاریسم، استبداد و آزادی، ملی‌گرایی و اسلام‌گرایی، یا غرب‌گرایی و غرب‌ستیزی. اما شاید بتوان از منظری دیگر نیز به این تاریخ نگریست: آیا تجربه دو نظام سیاسی بسیار متفاوت در ایران، جامعه را به سوی صورت تازه‌ای از هویت و سیاست سوق داده است که نه بازگشت به گذشته باشد و نه ادامه وضع موجود؟

برای طرح چنین پرسشی، فلسفه هگل و به‌ویژه مفهوم فراروی یا Sublation می‌تواند چارچوبی قابل تأمل فراهم کند .در توضیح فلسفه هگل اغلب از فرمول مشهور «تز، آنتی‌تز و سنتز» استفاده می‌شود. این فرمول، هرچند برای توضیح ساده دیالکتیک مفید است اما بیان دقیق اندیشه هگل نیست. مفهوم مهم‌تر در اندیشه او همان چیزی است که در انگلیسی Sublation نامیده می‌شود.

ترجمه دقیق این مفهوم به فارسی آسان نیست، زیرا معنای آن را نمی‌توان با یک واژه فارسی به‌طور کامل منتقل کرد. این مفهوم به‌طور هم‌زمان سه حرکت ظاهراً متفاوت را در خود دارد: نفی کردن، حفظ کردن و فراتر رفتن. مرحله تازه، مرحله پیشین را صرفاً نابود و حذف نمی‌کند؛ بخشی از آن را نفی می‌کند، بخشی را در خود حفظ می‌کند و آنچه حفظ شده است در ساختاری تازه و در سطحی دیگر معنا پیدا می‌کند. در این مقاله، از واژه فراروی به‌عنوان معادل کوتاه‌تر Sublation استفاده می‌شود، با این توضیح که مقصود از آن همین معنای سه‌گانه «نفی، حفظ و فراتررفتن» است.

از این منظر می‌توان پرسید آیا تاریخ معاصر ایران را نیز می‌توان، نه به معنای یک قانون جبری تاریخی، بلکه به‌عنوان نوعی کشمکش دیالکتیکی میان دو پروژه سیاسی و فرهنگی بررسی کرد؟

به دوست عزیز و گرامی‌ام دکتر محسن بنائی که بازی پنجاه‌وهفتی‌ها را شناخت و رهایش نمی‌کند

مطلب «خداحافظ ترکیه» درست پانزده سال و دو هفته قبل، (۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰) در ارتباط با به‌وجود آوردن تغییرات مهمی در قوانین ترکیه، منتشر شد.

تغییراتی که اردوغان از الگوی «بازی خطرناک» انقلاب ۵۷ برداشت کرده بود، الگویی که هنوز هم برخی از «پنجاه‌وهفتی‌ها» نمی‌خواهند زیربارش بروند.

در این تاریخ، به گزارش خبرگزاری‌های ترکیه، ۴۹ میلیون تن از ۷۱ میلیون و پانصد هزار جمعیت ترکیه که در رفراندوم قانون اساسی شرکت کردند و ۵۸ درصد از آنها به تغییر قانون اساسی رأی مثبت دادند تا، این‌گونه، رجب طیب اردوغان، (که چهار سال بعد رئیس‌جمهور شد)، برنده‌ی این رفراندوم باشد و ترکیه را هم به مسیری بیندازد که ایران رفت. و تعجبی ندارد که در این یکی دو سال گذشته همه‌جا مستقیم و غیرمستقیم از حکومت اسلامی حمایت می‌کند و نگران فروپاشی آن است.

خداحافظ ترکیه

در ترکیه هم همه چیز، مثل یک بازی/نمایش خطرناک، شروع شده؛ یک بازی که «شخصیت»‌های اصلی‌اش زنان هستند. تا چند سال پیش در ترکیه هم، مثل ایران قبل از انقلاب، مسلمانانی بودند که به اعتقادات مذهبی‌شان پابند بودند و نماز می‌خواندند و روزه می‌گرفتند. زنانی بودند که حجاب داشتند، اما داشتن این حجاب، مثل همان روزه و نماز، نه به‌عنوان نمایشی سیاسی که به‌عنوان امری مذهبی رعایت می‌شد. آن‌که حجاب داشت نه کاری به حزب و گروه و دسته‌ای داشت و نه برای رضایت گروه و دسته‌ای روسری‌اش را بالا و پایین می‌کشید. خودش بود و خدایش و مذهبش؛ درست مثل این همه‌ی مسیحیان مذهبی در سراسر کشورهای اروپایی و آمریکایی که شیوه‌ی پوشیدن و نپوشیدنشان، و حتی شیوه‌ی عبادت کردنشان، ربطی به کسی ــ چه حزب و چه فرد ــ ندارد. رابطه‌ای است بین خدا و خودشان؛ بین مذهب و خودشان.

نقش «لولاگونه» چپ ضد‌امپریالیستی در برقراری ارتباط میان گروه‌های مختلف غیرمذهبی و انتقال روایت‌های جمهوری اسلامی به جامعه آلمان

تقسیم کار سه‌لایه میان جمهوری اسلامی، نیروهای شیعه غیرایرانی و نیروهای غیرمذهبیِ ضداسرائیلی ـ ضدآمریکایی

جایگزینی «شبکه‌های غیرمتمرکز فراملی» در فقدان فرماندهی متمرکز

حنیف حیدرنژاد - روز دوم اکتبر ۲۰۲۶ و در آستانه ۷ اکتبر، سالروز حمله تروریستی حماس به اسرائیل، دو انجمن غیردولتی در آلمان، به نام‌های «مرکز رسانه و دموکراسی» با حروف اختصاری democ و «دفتر کمیته یهودیان آمریکا در آلمان» با حروف اختصاری AJC، نتیجه یک پژوهش مشترک جدید خود را منتشر کردند.

این پژوهش با عنوان «پس از ممنوعیت مرکز اسلامی هامبورگ (IZH)؛ شبکه‌های غیرمتمرکز، حوزه‌های نفوذ جدید و تاب‌آوری اسلام‌گرایی شیعه دوازده‌امامی در آلمان» در ۴۰ صفحه منتشر شده است.

انجمن democ جریان‌های ضددموکراتیک را بررسی، مستندسازی و تحلیل می‌کند. فعالیت‌های آن حوزه‌هایی مانند راست افراطی، یهودستیزی و اسلام‌گرایی را دربرمی‌گیرد.

موسسه AJC برلین، بخشی از شبکه بین‌المللی این سازمان یهودی ـ آمریکایی است که در زمینه مبارزه با یهودستیزی، حفاظت از جوامع یهودی و مسائل مربوط به امنیت و سیاست خاورمیانه فعالیت می‌کند.

منابع و روش پژوهش

گزارش منتشرشده این دو نهاد صرفاً بر اظهارنظرهای سیاسی یا گزارش‌های رسانه‌ای تکیه ندارد. نویسندگان اعلام کرده‌اند که برای بررسی شبکه‌ها از اسناد ثبت انجمن‌ها، تصمیمات قضایی، گزارش‌های نهادهای دولتی و امنیتی، مشاهده مستقیم تجمعات و بررسی شبکه‌های اجتماعی استفاده کرده‌اند. همچنین، در موارد مختلف، به اسناد دادگاه‌ها، پرونده‌های ثبت انجمن‌ها، گزارش‌های سازمان‌های امنیتی و مطالب منتشرشده توسط خود گروه‌ها استناد شده است.

یکی از ویژگی‌های مهم پژوهش آن است که موضوع ارتباطات بین زیرشبکه‌ها، نقش‌ها، رفت‌وآمدها و همکاری‌های میان گروه‌های مختلف را بررسی می‌کند.

آنچه در پی می‌آید، بررسی تحلیلی گزارش فوق است.

موضوع اصلی پژوهش چیست؟

موضوع اصلی گزارش، بررسی وضعیت اسلام‌گرایی شیعه دوازده‌امامی نزدیک به جمهوری اسلامی ایران در آلمان پس از ممنوعیت «مرکز اسلامی هامبورگ» (IZH)، معروف به مسجد آبی یا مسجد امام علی، در سال ۲۰۲۴ است.

گزارش تأکید می‌کند که این جریان را نباید با کل جامعه شیعیان آلمان یکی دانست. منظور پژوهش، جریان مشخصی از اسلام‌گرایی شیعه دوازده‌امامی است که نقطه مرجع ایدئولوژیک آن جمهوری اسلامی و، به‌ویژه، نظریه «ولایت فقیه» است. نویسندگان، این شبکه را یک شبکه «فراملی» می‌دانند که از بخش‌های نسبتاً مستقل ایرانی، لبنانی، آذری و ترک تشکیل شده است. (گزارش مشخص نکرده است که وقتی از ترک‌ها یا آذری‌ها صحبت می‌کند، آیا منظورش افرادی با تابعیت ترکیه و آذربایجان است یا آنکه منظور دیگری دارد. این یکی از ضعف‌های گزارش است.)

گزارش در مورد شیعه دوازده‌امامی و ولایت فقیه می‌نویسد:

آن‌جا که ثانیه‌ها بوی نیستی می‌دهند، اما ناگهان «عقد» می‌بندند تا مرگ، مرد را تنها و بی‌کس نیابد. این قطعهٔ منثور، به همان شکوه و ایستادگی مهشاد کشانی و علیرضا سپاهی تقدیم.

حقا که مهشاد مفهوم عشق را جابه‌جا کرد!

شب، سنگین و عریان بر سجافِ پنجره‌ها افتاده بود و حیاطِ زندان، بوی آخرین مهلت می‌داد.

در آن دهلیزِ تنهایی، مرد ساعت‌ها را نمی‌شمرد؛ او مرگ را منتظر بود که با قدم‌های آهنین به دیدارش می‌آمد. اما پیش از آن‌که دست‌های سردِ جلاد زنجیر بر مچ‌هایش فرو بندد، «او» آمد. مهشاد ــ نه با جامه‌ی سوگ، که با پیرهنی از جنسِ آفتاب و پایداری.

در آستانهٔ طناب و تبر، پای سفره‌ای نشستند که نانش از جنسِ عهد بود و عطرش از بوی سوگند. دست در دستِ محکوم گذاشت؛ نه برای آن‌که از فاجعه بگریزند، بلکه برای آن‌که بر رخسارِ نیستی سیلی بزنند. او در واپسین دقیقهٔ حیات، نامِ خویش را به نامِ مرد گره زد تا جلاد بداند کسی که فردا بر بالای دار می‌چرخد، نه یک تنهای رهاشده در تاریکی، که مردی عاشق، هم‌پیمان و جاودانه است.

مرگ از هولِ این حضور به زانو درآمد؛ چرا که در لحظهٔ آخر، آن‌چه بر چوبهٔ دار آویخته شد، تنها کالبدی خالی بود... روحِ مرد، پیش‌تر در آغوشِ وفاداریِ زن، به بی‌مرگی پیوسته بود.

م. بهمنی

روایتی از پاییز پس از کشتار ۶۷؛ ساک‌هایی که به‌جای زندانیان اعدام‌شده به خانواده‌ها تحویل داده شدند

بوی پیراهنِ مچاله در غربتِ برزنت

مهدی اصلانی - خبرنامه گویا

هنوز زخمِ تابستان بر تن زمین داغ بود که پاییز سر رسید. اما این بار خزان نه از جانِ درختان، که از پسِ درهای آهنی‌ی کمیته‌های انقلاب سر برآورد.

وقتی که بازمانده‌گان را به احضارگاه‌ بی‌رحمِ کمیته‌های چندگانه‌ی تهران فراخواندند.

کاش باران برای شُستنِ گم‌گورها و گونه‌ها می‌بارید و بغض آسمان بر خاکِ زادگاه زخمی هق‌هق می‌شد.

در پاییزِ آن فریب‌سال، آوارِ فراخوان‌ها نازل شد. فراخواندنِ خانواده‌ها پس از انتظاری طولانی.

کسانی هنوز امید داشتند و با خود سند یا قباله‌ی زمین و خانه برای آزادی‌ی احتمالی آورده بودند. شاید زنده باشد!

کودکان شکوفه در جست‌و‌خیز صبح‌گاهی و حسرتِ در‌آغوش کشیدن پدر.

هر مادر و هم‌سری که قدم بر آن جُغد‌مکان می‌گذاشت، چند لحظه بعد ساک‌به‌دست بر آسفالت خیابان فرو می‌پاشید. شماری از خانواده‌ها هم‌چون «بهکیش‌ها» و «ریاحی‌ها» از آن مسلخ، سهمی فراتر از یک ساک نصیب بردند.

ساکی سبک از اشیای به‌جامانده، عینک، پیراهن تا نخورده.

عقربه‌های پرت‌حواس، ایستاده بر ساعتِ مرگِ یاس!

حکومت، جان‌ها را گرفت و استخوان‌های جانِ جوان را بر خاک‌پشته‌ها شیار کرد.

این ساک‌ها، شناس‌نامه‌های جُرم و جنایت باقی ماند.

و بندیان در پشت دیوارهای سربی‌ی بند، در اولین هواخوری.

از باغچه‌های زندان جز زمینی سوخته بر جای نمانده بود.

له‌له و عطشِ باغچه‌های بی‌آب، میراثِ شومِ آن تابستانِ بی‌رحم بود.

این زمین‌سوخته‌گی هم‌جنسِ همه‌ی پاییزها نبود.

یارانِ رفته، بی‌بوسه‌ی واپسین، پاره‌ای از دلِ زندان را با خود برده بودند.

کجا رفت «حاج‌محسن» که فهمِ گل داشت و مَحرَمِ شکوفه‌ها بود؟

«حسین خزائلی» و آن حُسن‌یوسفِ نام‌آورش که سر به سقفِ آسمان می‌سایید؟

حمزه‌ شلالوند که با خدا هم شوخی داشت.

رسول رضائیان و کار‌دستی‌ برای دخترکان‌اش.

و چشم‌های ما در اولین هواخوری‌ی پساکشتار در بند ۸ گوهردشت، بر تنهایی‌ی طناب‌های رخت و زیرپیراهن‌های غایب گره خورده بود.

ساعت‌های مچی‌ی اعدامیان، نبض‌های جامانده‌ای هستند که روی دقیقه‌ی مرگ سکته کردند.

به ساعتِ مرگِ گل.

Der Originaltitel: Ausgewählte Erzählungen von Anton Tschechow

آنتون چخوف (۱۸۶۰-۱۹۰۴) از آن دسته نویسندگانی است که آثارش با گذشت زمان کهنه نمی‌شوند. به همین دلیل با اشتیاق فراوان می‌خواهم مجموعهٔ «داستان‌های برگزیده» او را معرفی و توصیه کنم؛ مجموعه‌ای ارزشمند که در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم نوشته شده و در نسخه‌ای ویراسته توسط انتشارات فرانکلین در مونیخ در سال ۱۹۸۲ منتشر شده است. این کتاب که نزدیک به چهارصد برگ حجم دارد، حاصل تلاش مترجمان برجسته‌ای چون گ. دیک، و. دیول، م. فایفر و اچ. فون شولتز است که توانسته‌اند آثار چخوف را از زبان روسی به آلمانی منتقل کنند. آنان تنها به انتقال معنای واژگان بسنده نکرده‌اند، بلکه روح، فضای فکری و ظرافت‌های هنری آثار چخوف را نیز به خوانندگان آلمانی‌زبان رسانده‌اند؛ امری که در ترجمهٔ ادبی همواره کاری دشوار و ارزشمند به شمار می‌رود.

مطالعهٔ این مجموعه بار دیگر نشان می‌دهد که ادبیات بزرگ مرزهای زمان و مکان را درمی‌نوردد. با وجود آنکه بیش از یک قرن از نگارش این داستان‌ها می‌گذرد، مسائل و دغدغه‌هایی که چخوف مطرح می‌کند همچنان برای انسان امروز آشنا و قابل لمس هستند. او دربارهٔ انسان می‌نویسد؛ دربارهٔ امیدها و شکست‌ها، آرزوها و ناامیدی‌ها، عدالت و بی‌عدالتی، عشق و تنهایی، و جست‌وجوی معنایی که زندگی را ارزشمند می‌سازد. به همین دلیل خواننده، فارغ از ملیت، زبان یا پیشینهٔ فرهنگی خود، می‌تواند با شخصیت‌های او همدلی کند و بخشی از تجربه‌های خویش را در آن‌ها بازشناسد.

یکی از ویژگی‌های برجستهٔ چخوف، سادگی نثر اوست. او از جمله نویسندگانی است که بدون توسل به پیچیدگی‌های زبانی یا ساختارهای دشوار، مفاهیم را روشن بیان می‌کند. در نگاه نخست، داستان‌ها ساده و روان به نظر می‌رسند، اما هرچه بیشتر در آن‌ها تأمل کنیم، ابعاد تازه‌تری از معنا آشکار می‌شود. همین ویژگی باعث شده است که آثار او هم برای خوانندگان حرفه‌ای ادبیات و هم برای کسانی که تازه به دنیای کتاب و داستان قدم گذاشته‌اند، جذاب و دلنشین باشد. چخوف با مهارتی کم‌نظیر نشان می‌دهد که قدرت ادبیات نه در پرگویی، بلکه در انتخاب دقیق واژه‌ها و تصویرسازی‌های ظریف نهفته است.

حکمرانی مدرن؛ چارچوبی برای ایران آینده

رواداری، آزادی‌های اجتماعی و بهره‌گیری از تجربه جوامع موفق با تکیه بر دستاوردهای بشری، بی‌تردید از ضرورت‌های ساختن جامعه‌ای مدرن است. اما مسئله اساسی این است که این تجربه‌ها و دستاوردها در چه چارچوبی قرار می‌گیرند و بر چه بستر فکری و هویتی به کار گرفته می‌شوند. پذیرش صرفِ دستاوردهای بشری، بدون داشتن تصویری روشن از منافع ملی و مسیر تاریخی یک کشور، می‌تواند به ‌جای پیشرفت به سردرگمی منجر شود.

هیچ کشوری را نمی‌توان صرفاً با مجموعه ‌ای از تکنیک‌ها و الگوهای وارداتی اداره کرد. توسعه، پیشرفت و حکمرانی به چارچوبی فکری نیاز دارند؛ چارچوبی که بتواند میان تاریخ، فرهنگ، منافع ملی و الزامات جهان مدرن ارتباط برقرار کند. به عبارتی دیگر، کشورهایی که امروز به‌عنوان نمونه ‌های موفق توسعه شناخته می‌شوند، مسیر خود را بر پایه ترکیبی از عناصر تاریخی، فرهنگی و فکری خود ساخته ‌اند.

چین نمونه قابل ‌توجهی در این زمینه است. این کشور در مسیر تحول خود، مجموعه‌ای از عناصر گوناگون، از میراث کنفوسیوسی، تاریخ و فرهنگ چین گرفته تا ایدئولوژی سوسیالیستی و حتی بخشی از میراث سیاسی دوره مائو را در ساختار فکری و حکمرانی خود ترکیب کرده است. فارغ از ارزیابی ارزشی این عناصر، نکته مهم آن است که چین تلاش کرده مسیر توسعه خود را بر بستر هویت و تجربه تاریخی خویش بنا کند، نه اینکه صرفاً نسخه ‌ای آماده را از دیگران اقتباس کند.

در مقابل، تجربه روسیه می‌تواند از زاویه ‌ای دیگر مورد توجه قرار گیرد. روسیه در بخش بزرگی از تاریخ معاصر خود با سنت‌های اقتدارگرایانه، ضعف آزادی‌های اجتماعی و گسست‌های شدید سیاسی مواجه بوده است. حتی پس از فروپاشی اتحاد شوروی، این کشور نتوانست به ‌طور پایدار مسیری متکی بر نهادهای مدرن، آزادی‌های مدنی و توسعه متوازن ایجاد کند؛ به ‌گونه ‌ای که در سال‌های اخیر، شاهد تقویت دوباره مؤلفه ‌های اقتدارگرایی و بازگشت این کشور به میراث سیاسی گذشته بوده‌ایم. این تجربه نشان می‌دهد که صرفِ سخن گفتن از دستاوردهای بشری، یا حتی برخورداری از پیشینه‌ای تاریخی و طولانی، بدون ایجاد بستر نهادی و هویتی مناسب، الزاماً به توسعه و آزادی منجر نمی‌شود.

ویدیوی ارسال‌شده به ایران اینترنشنال نشان می‌دهد یک آخوند و یک مرد حامی تحمیل حجاب حکومتی با یک زن در پارک در قم بر سر پوشش اجباری مشاجره کردند.

این زن در پاسخ به این دو فرد گفت که بحث کردن با شما مانند آموزش «انتگرال به یک ماهی در دریا» است که چیزی متوجه نمی‌شوند.

***

درگیری میان شماری از تماشاگران در یک کنسرت موسیقی در کرمان، شامگاه چهارشنبه ۱۵ مهر، به توقف زودهنگام برنامه انجامید.

به گزارش عصر ایران، در جریان این درگیری یک فعال شبکه‌های اجتماعی نیز زخمی شده است. هنوز جزئیات بیشتری درباره علت درگیری و وضعیت فرد مجروح منتشر نشده است.

***

خبرنامه گویا - در ادامه حملات مسلحانه به نیروهای نظامی و انتظامی جمهوری اسلامی در سیستان و بلوچستان، نصرت افتخاری، معاون فرهنگی و اجتماعی فرماندهی انتظامی استان، روز جمعه ۱۷ مهر در انفجار بمب کنار جاده‌ای در منطقه چشمه‌زیارت زاهدان کشته شد. هم‌زمان، ویدئوی تازه‌ای از خودروی منهدم‌شده نیروهای شبه‌نظامی فاطمیون در حمله هفته گذشته در منطقه رودماهی منتشر شده است؛ حمله‌ای که به گزارش منابع محلی دست‌کم پنج کشته بر جای گذاشت.

سعید منتظرالمهدی، سخنگوی نیروی انتظامی، کشته‌شدن نصرت افتخاری را تأیید کرد و مدعی شد عامل اصلی بمب‌گذاری نیز هنگام فرار کشته شده است. به گزارش حال‌وش، پس از انفجار در چشمه‌زیارت، نیروهای نظامی و امنیتی به منطقه اعزام شدند و صدای تیراندازی شنیده شد. همچنین گزارش‌هایی از پرواز بالگرد نظامی و تشدید حضور نیروهای امنیتی در منطقه منتشر شده است.

در همین حال، ویدئوی منتشرشده از یک خودروی لندکروز متعلق به نیروهای فاطمیون، آثار حمله مسلحانه روز جمعه ۱۰ مهر در منطقه رودماهی زاهدان را نشان می‌دهد. بر اساس گزارش شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان، این خودرو هنگام گشت‌زنی در مسیر کله‌پده ابتدا هدف انفجار مین قرار گرفت و سپس افراد مسلح به سوی آن تیراندازی کردند. در این حمله دست‌کم پنج سرنشین خودرو کشته شدند.

گروه «جبهه مبارزین مردمی» مسئولیت حمله به نیروهای فاطمیون را بر عهده گرفته است. رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران هویت یکی از کشته‌شدگان را احمد یعقوبی اعلام کرده‌اند، اما هویت سایر افراد مشخص نشده است.

پیش‌تر نیز گزارش شده بود که روز ۲۰ شهریور، چهار نیروی افغان وابسته به فاطمیون در حمله‌ای دیگر در منطقه رودماهی کشته شده‌اند. گزارش‌های اخیر از افزایش حضور نیروهای فاطمیون، گروه شبه‌نظامی متشکل از اتباع افغانستان و وابسته به سپاه پاسداران، در مناطق مختلف سیستان و بلوچستان حکایت دارد.

سوال مجری صداوسیما از مدیرعامل اتحادیه لبنی

ایندیپندنت فارسی - در جریان گفتگوی مجری برنامه «تهران بیست» شبکه تهران با علی احسان ظفری، مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های لبنی، درباره افزایش قیمت محصولات لبنی، پرسش مجری درباره تاثیر نرخ دلار بر قیمت شیر و پاسخ مهمان برنامه، واکنش کاربران شبکه‌های اجتماعی را به همراه داشته است.

مجری با اشاره به افزایش قیمت شیر، پنیر و ماست گفت: «اون گاوی که اونجا در دامداری‌ها خرامان خرامان داره شیر تولید می‌کنه که دلار نمی‌خوره.» او همچنین با اشاره به کاهش سرانه مصرف لبنیات از ۱۳۰ به ۴۰ کیلوگرم، از تاثیر افزایش قیمت‌ها بر سفره مردم انتقاد کرد.

مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های لبنی در پاسخ گفت: «می‌فرمایید دلار نمی‌خورند، باید بگیم که نه، دلار می‌خورند اتفاقا!» او توضیح داد که بخشی از نهاده‌های دامی وارداتی است و افزایش نرخ ارز مستقیما بر هزینه تامین آن‌ها تاثیر می‌گذارد.

ظفری همچنین افزود که افزایش قیمت نهاده‌های وارداتی، بر قیمت علوفه تولید داخل نیز تاثیر می‌گذارد و به همراه آثار روانی نوسانات ارزی، هزینه تولید شیر و سایر محصولات لبنی را افزایش می‌دهد.

***

خبرنامه گویا - روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی به قلم دیوید سنگر و اریک اشمیت نوشته است جنگ با جمهوری اسلامی، برخلاف اهداف اولیه دونالد ترامپ، نه‌تنها قدرت نظامی آمریکا را افزایش نداده، بلکه با آسیب‌پذیر کردن پایگاه‌های این کشور در خاورمیانه و حتی بریتانیا، پنتاگون را به عقب‌نشینی و بازنگری در استقرار نیروهایش وادار کرده است.

به نوشته این روزنامه، خروج شتاب‌زده ۱۲ بمب‌افکن B-1 آمریکایی از پایگاه فیر‌فورد بریتانیا، در پی دریافت اطلاعاتی درباره احتمال حمله پهپادی عوامل مرتبط با جمهوری اسلامی، تازه‌ترین نمونه از تغییر آرایش نظامی آمریکا در جریان جنگ است. ترامپ و مقام‌های دولت او این اقدام را احتیاطی توصیف کرده‌اند، اما نیویورک‌تایمز معتقد است این جابه‌جایی‌ها نشان‌دهنده محدودیت‌های تازه‌ای است که جنگ برای ارتش آمریکا ایجاد کرده است.

این گزارش می‌افزاید حملات موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی به پایگاه‌های آمریکا در بحرین، کویت، قطر، امارات و عربستان سعودی، خسارت‌های گسترده‌ای به زیرساخت‌های نظامی وارد کرده و نیروهای آمریکایی را به ترک شماری از این مراکز واداشته است. برخی پایگاه‌ها چنان آسیب دیده‌اند که پنتاگون تمایل چندانی به بازسازی آنها ندارد و انتقال تأسیسات به نقاط دورتر را بررسی می‌کند.

در کویت، حمله به بندر شویبه به کشته شدن شش نظامی آمریکایی و انهدام یک مرکز عملیات تاکتیکی انجامید. پایگاه‌های علی‌السالم و کمپ بوهرینگ نیز آسیب دیدند. در قطر، سامانه راداری پایگاه العدید هدف قرار گرفت و در بحرین، تجهیزات ارتباطی مقر ناوگان پنجم آمریکا آسیب دید. حملات به پایگاه پرنس سلطان عربستان نیز به هواپیماهای سوخت‌رسان و تجهیزات ارتباطی خسارت وارد کرد.

نیویورک‌تایمز تأکید کرده است که این عقب‌نشینی‌ها در حالی رخ داده که نیروی دریایی و هوایی جمهوری اسلامی در حملات آمریکا و اسرائیل به‌شدت آسیب دیده و اقتصاد ایران نیز زیر فشار سنگین جنگ و محاصره دریایی قرار گرفته است. با این حال، تهران همچنان توانسته با تهدید پایگاه‌های آمریکا، هزینه ادامه عملیات نظامی را افزایش دهد.

به نوشته این روزنامه، خروج نیروها از پایگاه‌های منطقه و محدود شدن استفاده از پایگاه بریتانیا، عملیات نظامی آمریکا را پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر کرده است. بمب‌افکن‌های آمریکایی همچنان قادر به حمله هستند، اما ناچارند مسیرهای طولانی‌تری را از خاک آمریکا طی کنند و به سوخت‌گیری بیشتری نیاز دارند.

دانا استرول، مقام پیشین پنتاگون، هشدار داده است که مهم‌ترین پیامد این وضعیت، برداشت احتمالی جمهوری اسلامی از عقب‌نشینی‌های آمریکاست: اینکه حتی تهدید حمله به پایگاه‌های دوردست آمریکا می‌تواند ترامپ را به جابه‌جایی نیروهایش وادار کند. به گفته او، چنین برداشتی ممکن است تهران را به ادامه اقدامات پرخطر تشویق کند.

این گزارش همچنین از احتمال صرف ده‌ها میلیارد دلار برای بازسازی تأسیسات آسیب‌دیده خبر می‌دهد؛ هزینه‌هایی که به گفته قانون‌گذاران آمریکایی، پنتاگون تاکنون برآورد روشنی از آنها ارائه نکرده است. در همین حال، فرماندهی مرکزی آمریکا در حال بررسی بازطراحی شبکه پایگاه‌های نظامی خود در خاورمیانه است؛ تحولی که با وعده اولیه ترامپ برای دستیابی به پیروزی سریع در جنگ تفاوت آشکاری دارد.

در برنامه تازه شهرام همایون در تلویزیون کانال یک، خط زمانی حادثه پرواز فلای‌دبی FZ1073 و تحولات نظامی و سیاسی پیرامون ایران و اسرائیل بررسی می‌شود.

از هشدار نتانیاهو پیش از انتخابات اسرائیل و حادثه بحث‌برانگیز فلای‌دبی تا گزارش‌های مربوط به آمادگی ارتش آمریکا برای حمله احتمالی به ایران و اعلام تازه ترامپ مبنی بر خودداری از حمله پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا.

آیا تصمیم ترامپ معادلات نتانیاهو را تغییر داد؟ آیا حادثه فلای‌دبی می‌توانست زمینه‌ساز تشدید درگیری‌ها شود؟ شهرام همایون با کنار هم گذاشتن این رویدادها، پرسش‌های مهمی را مطرح می‌کند؛ در حالی که ارتباط احتمالی حادثه فلای‌دبی با ایران یا طراحی عمدی آن هنوز اثبات نشده است.

محتوای تبلیغاتی با حمایت تلویزیون کانال یک*

***

خبرنامه گویا - نصرت‌الله تاجیک، سفیر پیشین جمهوری اسلامی در اردن، در گفت‌وگو با انصاف‌نیوز اذعان کرد که در ایران درباره ظرفیت عملیات هفتم اکتبر حماس و تأثیر آن بر اسرائیل «اضافه‌برآورد» صورت گرفت؛ اشتباهی که به گفته او، در کنار تضعیف بازدارندگی منطقه‌ای جمهوری اسلامی، زمینه را برای رویارویی‌های نظامی بعدی با اسرائیل و آمریکا فراهم کرد.

این دیپلمات بازنشسته گفت عملیات هفتم اکتبر در حد توان یک گروه فلسطینی طراحی و اجرا شده بود و ایران و دیگر گروه‌های همسو در منطقه از آن اطلاع یا در اجرای آن هماهنگی نداشتند. با این حال، در تهران این تصور شکل گرفت که عملیات حماس می‌تواند موازنه قدرت را به‌طور اساسی تغییر دهد و دست بالا را به فلسطینی‌ها بدهد؛ تصوری که به گفته تاجیک، به‌اندازه کافی دقیق، علمی و بی‌طرفانه بررسی نشد.

تاجیک با اشاره به ضربات واردشده به نیروهای همسو با جمهوری اسلامی در لبنان و تحولات سوریه گفت ایران طی سال‌ها نفوذ ژئوپلیتیکی خود را تا شرق مدیترانه گسترش داده و از آن برای ایجاد بازدارندگی استفاده کرده بود، اما تحولات پس از هفتم اکتبر بخشی از این ظرفیت را تضعیف کرد.

او تأکید کرد که آسیب دیدن بازدارندگی منطقه‌ای جمهوری اسلامی، در کنار تضعیف انسجام داخلی، آمریکا و اسرائیل را برای اقدامات نظامی بعدی علیه ایران جسورتر کرد. تاجیک جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه را از جمله پیامدهای زنجیره تحولات پس از عملیات حماس دانست و گفت این رویارویی‌ها هزینه‌های انسانی و مادی سنگینی به ایران تحمیل کرده‌اند.

به گفته سفیر پیشین ایران، یکی از اشتباهات در ارزیابی عملیات هفتم اکتبر، توجه ناکافی به شخصیت بنیامین نتانیاهو، وضعیت سیاسی او و احتمال واکنش گسترده اسرائیل بود. تاجیک گفت اگرچه عملیات حماس به تصویر امنیتی اسرائیل ضربه زد، اما پیامدهای آن به جنگی منطقه‌ای کشیده شد که لبنان، سوریه، یمن و ایران را نیز درگیر کرد.

او همچنین روایت‌هایی را که مدعی‌اند اسرائیل و نتانیاهو از ابتدا پشت عملیات هفتم اکتبر قرار داشتند، فاقد شواهد کافی دانست و تأکید کرد که این عملیات از سوی خود حماس طراحی و اجرا شده بود.

تاجیک در ارزیابی نتایج عملیات گفت با وجود افزایش همدلی افکار عمومی جهان با فلسطینی‌ها و آسیب دیدن اعتبار بین‌المللی اسرائیل، این تحولات به دستاورد سیاسی مشخصی برای فلسطینی‌ها منجر نشد و غزه با ویرانی گسترده و تلفات انسانی سنگین روبه‌رو شد.

این دیپلمات پیشین در پایان هشدار داد که معادلات قدرت در خاورمیانه تغییر کرده و نظم تازه‌ای در حال شکل‌گیری است، اما سرنوشت آن هنوز روشن نیست. او خواستار درس گرفتن از تحولات گذشته و پرهیز از تصمیم‌گیری‌های هیجانی شد.

منبع: گفت‌وگوی انصاف‌نیوز با نصرت‌الله تاجیک

خبرنامه گویا - انتشار ویدئویی از بالی باگایوکو، شهردار سن‌دنی در حومه پاریس، که میان دانش‌آموزان معترض و نیروهای پلیس ضدشورش ایستاده و از مأموران می‌خواهد به جوانان حمله نکنند، در شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای داشته است. صحنه‌ای که پرسشی کنایه‌آمیز را برای مخاطبان ایرانی مطرح می‌کند: اگر دانش‌آموزان تهران به خیابان بیایند، علیرضا زاکانی کدام طرف خواهد ایستاد؟

باگایوکو، عضو حزب چپ‌گرای «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، به خبرگزاری رویترز گفته است برای جلوگیری از برخورد پلیس با دانش‌آموزانی به محل اعتراض رفته که بسیاری از آنها رفتار خشونت‌آمیزی نداشتند. او که پدر چهار فرزند است، گفته: «دانش‌آموزان دبیرستانی که در خیابان بودند، می‌توانستند فرزندان خودم باشند... مسئولیت من است که در کنار آنها بایستم.»

با این حال، حضور شهردار مانع برخورد پلیس نشد و مأموران به سوی جمعیت، از جمله خود او، گاز اشک‌آور شلیک کردند. اعتراضات دانش‌آموزی فرانسه از اواخر سپتامبر در واکنش به کمبود معلم، کلاس‌های پرجمعیت، فرسودگی مدارس و نابرابری آموزشی آغاز شده و به شهرهای مختلف گسترش یافته است.

در این میان، جمهوری اسلامی نیز به جمع مدافعان حقوق دانش‌آموزان فرانسوی پیوسته است. وزارت خارجه جمهوری اسلامی سفیر فرانسه در تهران را در اعتراض به برخورد پلیس با معترضان احضار کرد و اسماعیل بقایی، سخنگوی این وزارتخانه، دولت فرانسه را به برخورد دوگانه با حقوق بشر متهم کرد. پاریس نیز در واکنش، سفیر جمهوری اسلامی را احضار و تهران را به انتشار اطلاعات نادرست درباره اعتراضات متهم کرد.

گزارش تکمیلی:

تا انتخابات به ایران حمله نمی‌کنیم

خبرنامه گویا - دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، پنج‌شنبه ۱۶ مهر، تنها ساعاتی پس از انتشار گزارش‌های اکسیوس و آتلانتیک درباره احتمال ازسرگیری حملات نظامی به ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اعلام کرد که تا پیش از انتخابات سوم نوامبر (۱۲ آبان) هیچ حمله‌ای به ایران انجام نخواهد داد. ترامپ در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «ما در حال انجام گفت‌وگوهای سازنده با جمهوری اسلامی ایران هستیم.» او تأکید کرد که با وجود وضعیت بسیار نامساعد اقتصادی و نظامی جمهوری اسلامی، محاصره ایران با تمام قدرت ادامه خواهد یافت. ترامپ همچنین مدعی شد تنها در شب گذشته ۲۲ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز عبور کرده، بدون آنکه حتی یک بشکه متعلق به ایران باشد یا به مقصد ایران حمل شود. او در پایان با حروف بزرگ تأکید کرد: «ایران سلاح هسته‌ای نخواهد داشت!»

این موضع‌گیری در حالی است که اکسیوس ساعاتی پیش به نقل از مقام‌های آمریکایی از دستور پنتاگون برای تکمیل آمادگی حملات گسترده خبر داده بود. به نوشته این رسانه، مذاکرات تهران و واشینگتن تا آن زمان پیشرفتی نداشت و میانجی‌های قطری همچنان منتظر پاسخ جمهوری اسلامی به پیشنهاد متقابل آمریکا بودند. یک مقام اسرائیلی نیز به اکسیوس گفته بود که احتمال حمله پیش از انتخابات آمریکا پایین است، اما پس از انتخابات به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد. اکنون ترامپ عملاً احتمال حمله پیش از ۱۲ آبان را رد کرده، اما درباره اقدام نظامی پس از انتخابات هیچ تعهدی نداده است. در همین حال، به گزارش آسوشیتدپرس، آمریکا همچنان در حال تقویت حضور نظامی خود در خاورمیانه، از جمله اعزام سومین ناو هواپیمابر به منطقه است. بنابراین، اعلام تازه ترامپ به معنای توقف آماده‌سازی‌های نظامی یا منتفی‌شدن جنگ دوباره نیست.

گزارش اولیه:

دو گزارش هشداردهنده از واشینگتن؛ آماده‌سازی برای دور تازه حملات به ایران

خبرنامه گویا - دو رسانه آمریکایی اکسیوس و آتلانتیک در گزارش‌هایی تازه از تشدید آماده‌سازی‌های نظامی واشینگتن برای حمله دوباره به ایران خبر داده‌اند. به گزارش اکسیوس، پنتاگون به فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) دستور داده مقدمات ازسرگیری عملیات رزمی گسترده در ایران را تکمیل کند. هم‌زمان، آتلانتیک به نقل از دو مقام دولت آمریکا نوشته است کاخ سفید خواستار تهیه گزینه‌هایی برای حمله به اهدافی در ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا شده است. با وجود این تحرکات، دونالد ترامپ هنوز تصمیم نهایی برای آغاز حملات نگرفته و زمان اجرای احتمالی عملیات نیز مشخص نشده است.

بر اساس گزارش اکسیوس، دستور آماده‌سازی چند روز پیش به سنتکام ابلاغ شده و در صورت آغاز عملیات، تأسیسات هسته‌ای، زیرساخت‌های انرژی و دیگر اهداف راهبردی جمهوری اسلامی ممکن است هدف بمباران گسترده قرار گیرند. منابع آمریکایی و اسرائیلی احتمال داده‌اند که عملیات حتی پیش از انتخابات اسرائیل، که یک هفته زودتر از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا برگزار می‌شود، آغاز شود. انتظار می‌رود حملات احتمالی با هماهنگی واشینگتن و تل‌آویو و مشارکت ارتش اسرائیل انجام شود.

آتلانتیک در گزارش خود بر ارتباط برنامه‌ریزی نظامی با محاسبات انتخاباتی ترامپ تأکید کرده است. به نوشته این مجله، رئیس‌جمهوری آمریکا می‌خواهد پیش از انتخابات ۱۲ آبان، هم نشانه‌ای از پیشرفت در رویارویی با جمهوری اسلامی ارائه دهد و هم زمینه کاهش قیمت بنزین را فراهم کند. یکی از جمهوری‌خواهان آگاه از رایزنی‌های دولت گفته است حمله تازه می‌تواند به ترامپ امکان دهد تصویری از پیروزی خود ارائه کند. با این حال، حتی طرفداران این گزینه نیز اذعان دارند که حملات محدود لزوماً تهران را به پذیرش توافق وادار نمی‌کند، امنیت تنگه هرمز را بازنمی‌گرداند و قیمت سوخت را در کوتاه‌مدت کاهش نمی‌دهد.

ترور تنگسیری فقط به تنگه هرمز مربوط نبود

خبرنامه گویا - گزارش تازه روزنامه اسرائیلی اورشلیم‌پست، جزئیات جدیدی از پشت پرده ترور علیرضا تنگسیری، فرمانده پیشین نیروی دریایی سپاه پاسداران، فاش کرده است. بر اساس این گزارش، نگرانی اسرائیل فقط از اقدامات تنگسیری در تنگه هرمز نبود؛ مقام‌های ارشد اسرائیلی احتمال می‌دادند او در آینده به فرماندهی کل سپاه پاسداران برسد و به تهدیدی جدی‌تر برای این کشور تبدیل شود.

اورشلیم‌پست روز پنجشنبه ۱۶ مهر گزارش داد که مقام‌های اطلاعاتی و نظامی اسرائیل، تنگسیری را فرماندهی «خلاق و توانمند» ارزیابی می‌کردند و معتقد بودند در صورت رسیدن او به رأس سپاه پاسداران، مقابله با وی دشوارتر از احمد وحیدی خواهد بود. به نوشته این روزنامه، اسرائیلی‌ها وحیدی را در مقایسه با تنگسیری، فرمانده‌ای با قدرت ابتکار و نفوذ محدودتر در تصمیم‌گیری‌های کلان نظامی می‌دانستند.

این گزارش همچنین به جزئیات تماسی محرمانه اشاره می‌کند که حدود ۱۹ مارس، برابر با ۲۸ اسفند، میان برد کوپر، فرمانده نیروهای آمریکایی در خاورمیانه، و ایال زمیر، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، برقرار شد. به نوشته اورشلیم‌پست، کوپر در این تماس خواستار حذف تنگسیری به دلیل نقش او در تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز شد و زمیر نیز با این درخواست موافقت کرد. هفت روز بعد، در ۲۶ مارس، تنگسیری در حمله اسرائیل به بندرعباس کشته شد.

اورشلیم‌پست تأکید کرده است که درخواست آمریکا تنها دلیل این عملیات نبود و اسرائیل پیش‌تر نیز برای حذف تنگسیری برنامه‌ریزی کرده بود. بر اساس این گزارش، نگرانی از آینده فرماندهی سپاه، نقش تنگسیری در عملیات دریایی و احتمال تشدید تهدیدها علیه کشتی‌های تجاری، از عوامل مؤثر در تصمیم اسرائیل بودند.

ارتش اسرائیل در زمان کشته‌شدن تنگسیری اعلام کرده بود این عملیات با استفاده از اطلاعات نیروی دریایی این کشور انجام شده و چند تن دیگر از فرماندهان نیروی دریایی سپاه نیز در حمله کشته شده‌اند. تنگسیری از سال ۱۳۹۷ فرماندهی نیروی دریایی سپاه پاسداران را بر عهده داشت و طی ماه‌های پیش از مرگش بارها تهدیدهایی علیه تأسیسات و منافع آمریکا در منطقه مطرح کرده بود.

مجتبی خامنه‌ای از ضربات آمریکا و اسرائیل به نیروی انتظامی گفت؛ نایب‌رئیس مجلس: روزهاست منتظر حمله هستیم

خبرنامه گویا - مجتبی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در پیامی با اشاره به حملات آمریکا و اسرائیل به نیروهای انتظامی اعلام کرد که این دو کشور تلاش داشتند رده‌های مختلف فرماندهی و عملیاتی فراجا را هدف قرار دهند، اما به گفته او، این حملات نتوانست مانع ادامه فعالیت نیروهای انتظامی شود.

خامنه‌ای در این پیام گفت نیروهای انتظامی حتی پس از خروج از مقرهای خود، در خیابان‌ها و خودروها به انجام ماموریت‌هایشان ادامه دادند. او همچنین خواستار تقویت همه‌جانبه فراجا از نظر نیروی انسانی، تجهیزات و فناوری‌های جدید، از جمله استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل داده‌ها شد.

هم‌زمان، حمیدرضا حاجی‌بابایی، نایب‌رئیس مجلس شورای اسلامی، در رزمایش «جانفدا» در همدان، با اشاره به تهدیدهای دونالد ترامپ برای ازسرگیری حملات نظامی به ایران گفت: «ترامپ آخرین حربه خود را به کار برد و گفت به‌زودی به ایران حمله می‌کنیم؛ ما روزهاست منتظر حمله آمریکا هستیم.»

حاجی‌بابایی با ادعای اینکه جمهوری اسلامی به دنبال جنگ نیست، تهدید کرد هر کشوری که به ایران حمله کند «سیلی محکمی» خواهد خورد. او همچنین درباره احتمال حمله زمینی آمریکا گفت نیروهای بسیج با سربازان آمریکایی خواهند جنگید و «هزاران آمریکایی را اسیر و در برابر دید جهانیان رسوا خواهند کرد».

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مقام‌های جمهوری اسلامی از یک سو درباره حملات پیشین به ساختارهای نظامی و انتظامی سخن می‌گویند و بر ضرورت تقویت این نیروها تاکید دارند و از سوی دیگر، در واکنش به احتمال ازسرگیری حملات آمریکا، تهدید به مقابله نظامی و اسارت سربازان آمریکایی می‌کنند.

ناصر اعتمادی

تا زمانی که واشنگتن نداند با خود این نظام چه می‌خواهد بکند، هر پیروزی نظامی می‌تواند فقط مقدمۀ بحران بعدی باشد.

پنتاگون از فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، خواسته است تدارکات لازم را برای ازسرگیری احتمالی حملات گسترده به جمهوری اسلامی تکمیل کند. به گزارش آکسیوس، دونالد ترامپ هنوز تصمیم نهایی در این باره نگرفته، اما حمله به تأسیسات هسته‌ای، زیرساخت‌های انرژی و دیگر اهداف راهبردی جمهوری اسلامی در دست بررسی است. منابع دیگری، از جمله آتلانتیک، نیز از آماده‌شدن گزینه‌هایی برای حمله، حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، خبر داده‌اند.

با این حال، مسئلۀ اصلی نه زمان حمله است و نه حتی خود حمله. مسئله این است که آمریکا از حملۀ بعدی چه نتیجۀ سیاسی را می‌خواهد به دست آورد؟

حذف محتوای صفحات اینستاگرام با دستور قضایی؛ زنان آرایشگر ارشاد می‌شوند

در هفته‌های اخیر، موج تازه‌ای از برخوردها با صفحات شبکه‌های اجتماعی، گردانندگان حساب‌های مجازی و واحدهای صنفی به ویژه زنان آرایشگر در نقاط مختلف ایران گزارش شده است.

مسدودسازی صفحات، حذف گسترده محتوا، انتشار اجباری تعهدنامه، احضار یا برخورد قضایی با گردانندگان حساب‌ها، پلمب واحدهای صنفی و محدود کردن فعالیت کسب‌وکارهای آنلاین، از جمله اقداماتی است که شهروندان از آن سخن گفته‌اند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد محتوای صفحه اینستاگرام «سودا محمدی»، مدرس بین‌المللی رنگ مو حذف شده و تنها پست موجود در صفحه‌ او تایید می‌کند که «به‌‌دلیل انتشار محتوای مجرمانه در فضای مجازی مورد ارشاد» قرار گرفته است.

بخش قابل توجهی از این اقدامات با موضوع حجاب اجباری، حضور زنان با پوشش اختیاری و مفاهیم مبهمی مانند «هنجارشکنی»، «منافی عفت» و «عدم رعایت شئونات اسلامی» ارتباط دارد.

هم‌زمانی فشار بر فعالیت‌های آنلاین، کسب‌وکارها و محل‌های تجمع عمومی، نشانه‌هایی از تشدید دوباره سازوکارهای کنترل اجتماعی را آشکار می‌کند؛ روندی که فضای مجازی و عرصه عمومی را به‌طور هم‌زمان تحت تأثیر قرار داده است.

حال‌وش از تلفات سنگین نیروهای فاطمیون در نیکشهر خبر می‌دهد؛ ارتش تنها یک کشته و سه زخمی را تأیید کرده است

خبرنامه گویا - هم‌زمان با افزایش حملات مسلحانه به نیروهای نظامی و انتظامی جمهوری اسلامی در سیستان و بلوچستان، روز پنج‌شنبه ۱۶ مهر دست‌کم دو حمله جداگانه در زاهدان و نیکشهر گزارش شد. مقام‌های حکومتی کشته شدن دو نفر و زخمی شدن سه نفر را تأیید کرده‌اند، اما پایگاه خبری حال‌وش با انتشار گزارشی متفاوت، مدعی شده است که شمار تلفات حمله نیکشهر به‌مراتب بیشتر بوده و افراد هدف قرارگرفته، نه کارکنان ارتش، بلکه نیروهای شبه‌نظامی لشکر فاطمیون بوده‌اند. این ادعا هنوز به‌طور مستقل تأیید نشده است.


در نخستین حمله، افراد مسلح خودروی گشت یگان تکاوری پلیس را در محور لخشک، منطقه نصرت‌آباد زاهدان، هدف تیراندازی قرار دادند. پلیس سیستان و بلوچستان اعلام کرد ستوان‌سوم وحید عنایت در این حمله کشته شده و چند نفر از مهاجمان نیز در تیراندازی متقابل زخمی و متواری شده‌اند. جمشید رخشانی‌نسب، فرماندار زاهدان، حمله را به افراد مسلحی که از آنان با عنوان «اشرار» نام برد نسبت داد. پلیس همچنین مدعی شناسایی مهاجمان و ادامه عملیات برای بازداشت آنان شده است.

در حمله دوم، خودروی حامل نیروهای نظامی در منطقه کرین‌دوک نیکشهر هدف قرار گرفت. روابط عمومی لشکر ۸۸ زرهی نیروی زمینی ارتش اعلام کرد یک مینی‌بوس حامل کارکنان این لشکر که برای تعویض شیفت از مسیر نیکشهر به کنارک در حرکت بود، مورد حمله قرار گرفته است. بر اساس روایت رسمی، محمدرضا اوکاتی در این حمله کشته و سه نفر دیگر زخمی شده‌اند. رسانه‌های حکومتی از جمله تسنیم، مهر و نورنیوز همین آمار را منتشر کرده‌اند، بی‌آنکه توضیح بیشتری درباره هویت مهاجمان یا جزئیات درگیری ارائه کنند.

جنگ سوم با حکومت ایران، دو تحلیل متفاوت از نقشه ترامپ و نتانیاهو

علیجانی گفت: «او چند روز قبل گفت ایران ممکن است در آستانه انتخابات به اسرائیل شلیک کند. در نتیجه اگر خودش جنگ را آغاز کند، جمهوری اسلامی هم عکس‌العمل نشان می‌دهد و این شاید به نفع نتانیاهو نباشد.»

به باور او، نتانیاهو ترجیح می‌دهد دیگران را به سمت جنگ سوق دهد و خود در موقعیت حمایت‌کننده باقی بماند. با این حال، مخالفت گسترده افکار عمومی اسرائیل با جمهوری اسلامی، محاسبات سیاسی او را پیچیده کرده است.

خبرنامه گویا - هم‌زمان با ادامه مذاکرات غیرمستقیم جمهوری اسلامی و آمریکا، مجید ابن‌الرضا، سرپرست وزارت دفاع جمهوری اسلامی، با انتشار پیامی تهدیدآمیز در شبکه اجتماعی ایکس، از گسترش احتمالی دامنه حملات موشکی تا نزدیکی خاک آمریکا سخن گفت؛ تهدیدی که در حالی مطرح می‌شود که عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، از ادامه مذاکرات و تبادل پیام با واشنگتن خبر داده است.

ابن‌الرضا خطاب به آمریکا نوشت: «فاصله شما با ما را موشک‌های ما تعیین می‌کند؛ دیروز دریای عمان، امروز اقیانوس هند و فردا خلیج خوک‌ها.»

اشاره او به «خلیج خوک‌ها» در سواحل کوبا، نزدیک به ایالات متحده، بخش قابل‌توجه این تهدید است؛ عبارتی که دامنه رویارویی احتمالی را از آب‌های اطراف ایران تا نزدیکی قاره آمریکا گسترش می‌دهد.

او در ادامه نوشت: «او هنوز جنگ را در مهدکودک پنتاگون نقاشی می‌کند؛ غافل از اینکه جهان را با سخنرانی و نمایش نمی‌توان تقسیم کرد. میدان حرف آخر را می‌زند.» ابن‌الرضا همچنین هشدار داد: «اشتباهی سربزند، تقسیم‌بندی جدیدی خواهید دید.»

در مقابل این تهدیدها، عباس عراقچی اعلام کرد که مذاکرات با آمریکا همچنان ادامه دارد و تهران در حال بررسی دیدگاه‌های واشنگتن درباره پیشنهاد خود است.

عراقچی گفت: «طرح خود را تحت عنوان طرح هفت‌روزه ارائه دادیم و دیدگاه‌های طرف آمریکایی را نیز در مقابل آن شنیدیم و مشغول بررسی آن‌ها هستیم. ظرف چند روز آینده پاسخ خود را ارائه خواهیم کرد.» او تأکید کرد که پیام‌ها همچنان از طریق میانجی‌ها میان دو طرف ردوبدل می‌شود.

نهادهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی پایگاه‌های نظامی آمریکا در آلمان را زیر نظر دارند

ایران اینترنشنال - خبرگزاری رویترز پنج‌شنبه ۱۶ مهر به نقل از هفته‌نامه اقتصادی آلمانی ویرتشافتس‌ووخه گزارش داد نهادهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی پایگاه‌های نظامی آمریکا در آلمان، از جمله رامشتاین و اشپانگدالم، را هدف فعالیت‌های اطلاعاتی خود قرار داده‌اند و نگرانی‌هایی درباره احتمال حملات پنهانی مرتبط با درگیری‌های نظامی در ایران وجود دارد.

این رسانه آلمانی به نقل از چند مقام اطلاعاتی غربی که نامشان فاش نشده، نوشت اسرائیل سه هفته پیش به طرف‌های آمریکایی و آلمانی درباره تهدید احتمالی هشدار داده است.

بر اساس این گزارش، نگرانی‌ها به‌ویژه متوجه پایگاه‌هایی است که از عملیات نظامی و پشتیبانی لجستیکی آمریکا در ارتباط با جنگ ایران حمایت می‌کنند.

رویترز نوشت تا زمان انتشار گزارش، امکان دریافت اظهارنظر از وزارت دفاع آلمان و نیروهای آمریکایی مستقر در این کشور فراهم نشده بود.

از زندان تا پای چوبه دار، آنچه برعلی رضا سپاهی گذشت، با وضوحی خيره کننده ذات و ماهيت جمهوری اسلامی را نشان می دهد.

از بازداشت به دليل شرکت در اعتراضات، تا شکنجه و اعتراف اجباری، مسيرعلی رضا همان بود که بسياری بازداشت شدگان ديگر اعتراضات پيموده اند. به مرگ محکوم اش کردند اما پيش از آنکه به مسلخ رود قلب جوان او به جلادان فرمان ايست داد. علی رضا به سبب سکته قلبی از چوبه دار نجات يافت اما جلادان دست از قصاص او برنداشتند. قانون قصاص خود آيا مروج قتل نيست؟ پاسخ مثبت است . غير قابل انکار است اما که اين قانون منسوخ و نافی تمامی دستاورده های بشری در زمينه عدالت قضائی، به جد مدد رسان جمهوری اسلامی در نقشه های قتل معترضان است.

سال هاست ايرانيان دريافته اند که پرونده سازی برای معترضان جزئی جدا نشدنی از روند سرکوب مبارزات مردم است. حکومت می زند و می کوبد و خون می ريزد و برای لاپوشانی جناياتش معترضان را به خشونت متهم می کند. پرونده می سازد، شاکی به ميدان می آورد و قصاص می کند .

دی ماه پيشين، درخيزش "شير و خورشيد"، شاهد بوديم که انبوهی شگفت آور جمعيت معترضان، که بر پايه برخی مشاهدات علوم سياسی، می تواند سبب ساز سقوط حکومت گردد، از اقدام جمهوری اسلامی به خون ريزی پيش نگرفت و حاکمان برای بقا از هيچ جنايتی روگردان نشدند. اين راهم ديديم و می بينيم که ماشين کشتار رژيم آماده کاراست . پس از به خاک و خون کشيدن مردم به پا خاسته و خفه کردن صدای آنها که خواست تغيير را فرياد می زدند نوبت انداختن طناب بر گردن بازداشت شدگان رسيد. روزها و روزهاست که قاتلان بساط دار را گسترده اند و جان می گيرند . وعاقبت، علی رضا سپاهی، در بيست چهار سالگی ، به همراه علی رضا رئيسی بيست و يک ساله، به قتل رسيد .

شب پيش ازاين جنايت، يکی از وکلای علی رضا سپاهی ، اميرسالار داودی ، عقد او با نامزدش مهشاد کشائی را که اوهم در زندان محبوس است جاری کرد . جمهوری اسلامی، اين پيوندعاشقانه را به خون کشيد اما تصوير باشکوهی از اين وصل در حافظه جمعی ايرانيان ثبت شد . گواه رودروئی عشق و مرگ در دل حبس گاه جمهوری.

و اين همه ، يک بار ديگر، حقايقی را اعلام می کند که اصلاح طلب ها و نيزهمه آنها که با ادعای دفاع از صلح ومنافع مردم در کنار جمهوری اسلامی قرارگرفته اند بر آن پرده ساتر می افکنند.اين حقيقت که جمهوری اسلامی خصم عشق و زندگی است؛ اين حقيقت که ترور در ذات اين نظام است و جنايت پيشگی اين حکومت نه امری عارضی بل ماهوی است.

خبرگزاری فارس در گزارشی با عنوان "تنگه در قُرق؛ رویکرد تهاجمی جمهوری اسلامی در یک هفته گذشته" مدعی شده است که حملات اخیر به نفتکش‌ها بار دیگر عبور نفت از خلیج فارس و دریای عمان را به‌شدت کاهش داده و نشان داده است که آمریکا نتوانسته تردد عادی در تنگه هرمز را برقرار کند.

درباره ارقام این گزارش می‌توان و باید بحث کرد. داده‌های منتشرشده از سوی مؤسسات ردیابی نفتکش‌ها تصویر پیچیده‌تری ارائه می‌کنند. بر اساس داده‌های اولیه کپلر که رویترز منتشر کرده، میانگین هفت‌روزه صادرات نفت خام منطقه در ۳۰ سپتامبر حدود ۱۸.۳ میلیون بشکه در روز بوده و در ۱۴ روز ماه سپتامبر حتی از سطح پیش از جنگ نیز فراتر رفته است. بنابراین ادعای فارس درباره سقوط کل صادرات منطقه به کمتر از پنج میلیون بشکه در روز، دست‌کم بدون توضیح درباره بازه زمانی و تعریف آماری مورد استفاده، قابل پذیرش نیست.

اما اهمیت مطلب فارس شاید بیش از آنکه در ارقام آن باشد، در روایتی باشد که می‌کوشد از راهبرد جمهوری اسلامی در تنگه هرمز ارائه کند.

بستن تنگه هدف نهایی نیست

در تحلیل رفتار جمهوری اسلامی در هرمز معمولاً مسئله به صورت دوگانه مطرح می‌شود: آیا جمهوری اسلامی می‌تواند تنگه را ببندد یا آمریکا می‌تواند آن را باز نگه دارد؟ تحولات اخیر نشان می‌دهد شاید این صورت‌بندی اساساً ناقص باشد. جمهوری اسلامی برای اعمال فشار لزوماً نیازی ندارد تنگه هرمز را به طور کامل ببندد. در مقابل، بازبودن تنگه نیز الزاماً به معنای بازگشت شرایط عادی نیست.

میان این دو وضعیت، حالت سومی وجود دارد: تنگه باز باشد، اما عبور از آن پرخطر، گران و غیرقابل پیش‌بینی باقی بماند. همین وضعیت می‌تواند از نظر اقتصادی آثار مهمی ایجاد کند. رویترز گزارش کرده است که با وجود بازیابی قابل توجه صادرات نفت، هزینه اجاره برخی نفتکش‌های بسیار بزرگ در مسیر خاورمیانه به آسیا از حدود ۳۰ هزار دلار در روز در ژانویه به بیش از ۱.۲ میلیون دلار رسیده است. سهم حمل‌ونقل که پیش‌تر حدود سه درصد قیمت تحویل‌شده نفت بود، در برخی محاسبات به حدود ۲۷ درصد رسیده است. بنابراین ممکن است برای ایجاد فشار اقتصادی نیازی به متوقف‌کردن میلیون‌ها بشکه نفت وجود نداشته باشد. کافی است "ریسک" باقی بماند.

(هفته نامه ماریان) برگردان: علی شبان

یادداشت مترجم:

دنی سترینوویچ Danny Citrinowicz عضو ِ ارشد برنامه ی محور ِ ایران و شیعه، در مؤسسه ی مطالعات امنیت ملی است که یک اندیشکده برجسته ی اسرائیلی می باشد. دنی سترینوویچ به مدت ۲۵ سال در سرویس اطلاعات دفاعی اسرائیل خدمت کرده و سمت های فرماندهی گوناگونی از جمله رئیس بخش ایران در پژوهش های تحلیلی و نماینده ی این بخش در ایالات متحده به عهده او گذاشته شده بود. برای دهه ها، ایران جایگاه ِ ویژه ای از تهدید ها، چه برای دولت های چپگرا، میانه رو و یا راست گرای اسرائیل داشته؛ و به عنوان مهمترین چالش استراتژیک ِ بلند مدت برای امنیت این کشور در نظر گرفته شده است.

شش ماه پس از آنکه اسرائیل اعلام کرد آخرین رویاروئی او با ایران، تهدید جمهوری اسلامی را به طور قابل توجهی کاهش داده است، تهران در حال ِ باز سازی برنامه‌های هسته ای و موشک های بالستیک خود است. بنابراین، بازدارندگی، مانند دوره های پیشین، بیشتر موقتی به نظر می‌رسد تا دگرگون کننده. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، مدت هاست که معتقد است تنها فشار پایدار - که در حالت ایده‌آل به اقدام قاطع ایالات متحده منجر می‌شود - می‌تواند مسیر استرا تژیک ایران را اساساً نغییر دهد. به گفته وی، تضعیف هر چه بیشتر ِ زیر ساخت های هسته ای و موشک های بالستیک ِ ایران، حتی اگر بلافاصله رقابت منطقه ای را حل نکند، یک موفقیت تاریخی خواهد بود. و طبیعتاً فرض اساسی این است که انباشت شکست ها ی نظامی در نهایت تهران را مجبور به تجدید نظر در استراتژی خود خواهد کرد.

باید توجه داشت که بعید است مسیر سیاست اسرائیل در قبال ایران، پس از انتخابات [ اسرائیل] - صرف نظر از اینکه چه کسی نخست وزیر شود - تغییر چشمگیری کند. تمرکز راهبردی بر مسأله ی ایران چنان مزایای سیاسی و امنیتی ای برای نظام اسرائیل به همراه دارد که بعید است هیچیک از رهبران اصلی، آن را کنار بگذارند یا سرمایه‌گذاری برای مقابله با تهدیدهای ایران را به طور قابل توجهی کاهش دهند.

ایران به عنوان یک اصل سازمان دهنده و وحدت بخش در سیاست امنیت ملی اسرائیل عمل می کند. این امر اجماع سیاسی گسترده ای ایجاد کرده است : تداوم هزینه‌های دفاعی را توجیه می نماید و با نظریه ی امنیتی ی پس از۷ اکتبر ۲۰۲۳- که بر اقدام پیش دستانه و به حداقل رساندن ریسک تأکید دارد - همسو است. از این منظر، پرونده ی ایران به یک چهره ی خاص وابسته نیست، بلکه در فرهنگ راهبردی این کشور، نهادینه شده است.

اگر حکومت ایران با ثبات بماند و پیشبرد توانمندی‌های هسته ای و موشکی خود را ادامه دهد، اسرائیل احتمالاً بر اساس اصلی عمل خواهد کرد که پس از ۷ اکتبر تثبیت شده است : ارزیابی تهدید ها نه بر پایه ی خواسته‌های اعلام شده، بلکه بر مبنای توانمندی‌های اثبات شده بررسی خواهد شد.ضربه ی ناشی از غافلگیری راهبردی [ پس از۷ اکتبر ۲۰۲۳]، نظریه ی مبتنی بر توانمندی‌ها را عمیقاً تقویت کرده است. در چنین شرایطی، تصور شکل‌گیری چالشی داخلی و معنا داردر اسرائیل علیه رویکردی فعالانه تر و یا حتی پیشگیرانه در برابر ایران، دشوار است. همین همگامی، میزان خطر پذیری و تشدید تنش ِ اسرائیل را در سال‌های پیش رو، تعیین خواهد کرد. ع.ش

***

و اینک مقاله ی دنی سیترینوویچ ، با عنوان ِ « ایران می‌تواند ظرف ۱۲ تا ۱۸ ماه به بمب هسته ای دست یابد» را که در هفته نامه ماریان ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شده است، می خوانیم :

این هشدار ِ دنی سیترینوویچ ، رئیس سابق پرونده ایران در اداره اطلاعات نظامی اسرائیل و پژوهشگر INSS [ مؤسسه مطالعات امنیت ملی در اسرائیل] است که در کنفرانس ِ بنیاد ژان ژورس[ اندیشکده ای است که در سال ۱۹۹۲توسط وزیر سوسیالیست فرانسه تاسیس شده است] در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶، ابراز داشت. او ارزیابی دقیقی از جنگ علیه ایران ارائه داد. او می‌گوید : با توجه به اینکه رژیم هنوز پا برجاست، و مسئله ی هسته ای حل نشده و حوثی ها فعالانه در میدان هستند و موفقیت نظامی نتایج مطلوب را به همراه نداشته است؛ ممکن است رویاروئی ها ی جدیدی در پی آن رخ دهد.

حذف خامنه ای باعث فروپاشی مورد انتظار نشد

برای او، نتیجه واقعی یک جنگ، با تعداد ِ اهداف نابود شده سنجیده نمی شود، بلکه با اهدافی که به دست می‌آید سنجیده می شود. و به گفته او، اهداف اصلی به ثمر نرسیده اند. جمهوری اسلامی هنوز پا برجاست، مسأله هسته ای حل نشده باقی‌مانده است و شبکه ی متحدان تهران، از جمله حوثی ها در یمن، خنثی نشده ا ند.

از «یکی برای همه، همه برای یکی» تا نفت ما نه، نفت شما هم نه

در «سه تفنگدار» الکساندر دوما، دارتانیان و سه همراهش شعاری دارند که بعدها به نماد رفاقت و همبستگی بدل شد؛ در ترجمه رایج فارسی: «یکی برای همه، همه برای یکی.» یعنی خطر یکی، خطر همه است و هیچ‌کس دیگری را در میدان تنها نمی‌گذارد.

اما در سیاست منطقه‌ای جمهوری اسلامی، طی سال‌ها فرمول دیگری بارها تکرار شده که می‌توان آن را وارونه همان عبارت دانست: اگر ما نتوانیم، دیگران هم نباید بتوانند. اگر نفت ما صادر نشود، نفت دیگران نیز نباید صادر شود؛ اگر امنیت ما تامین نشود، زیرساخت دیگران هم نباید امن بماند؛ و اگر هواپیمای ما نتواند پرواز کند، دیگران نیز نباید امکان پرواز داشته باشند.

«دکترین همه یا هیچ‌کس» نام رسمی هیچ سند اعلام‌شده‌ای در جمهوری اسلامی نیست. این تعبیر، یک عنوان تحلیلی برای الگویی تکرارشونده در سخنان مقام‌های مختلف است. پرسش این است که آیا تکرار یک منطق واحد در نفت، کشتیرانی، امنیت، زیرساخت و هوانوردی آن‌قدر منسجم شده که بتوان از یک دکترین غیررسمی سخن گفت؟

ریشه روشن این منطق دست‌کم به سال ۲۰۱۸ بازمی‌گردد. حسن روحانی در واکنش به تلاش آمریکا برای رساندن صادرات نفت ایران به صفر گفت اگر جلوی صادرات نفت ایران گرفته شود، نفتی نیز از خلیج فارس صادر نخواهد شد. علی خامنه‌ای همان سال مضمون «اگر نفت ایران صادر نشود، نفت هیچ کشور منطقه‌ای صادر نخواهد شد» را «سیاست و رویکرد نظام» توصیف کرد.

در ۲۰۲۶ این زبان صریح‌تر شد. محمدباقر قالیباف نوشت: «معادله این جنگ مشخص است: یا همه یا هیچکس» و افزود: «در منطقه‌ای که ما نفت نفروشیم، کسی نفت نخواهد فروخت. اگر امنیت ما تامین نشود، هیچ زیرساختی ایمن نخواهد بود.» چند هفته بعد همین منطق به آسمان رسید؛ محمد مخبر نوشت: «پرواز در منطقه یا برای همه آزاد است یا برای هیچکس.

درباره زندگی، آزادی و اشتباهی که سیاست را به هدف تبدیل کرد

شاید یکی از اشتباه‌های دیرپای ما این بوده است که سیاست را بیش از اندازه جدی گرفته‌ایم.

نه به این معنا که سیاست مهم نیست. تصمیم سیاسی می‌تواند جنگ یا صلح بسازد، آزادی را حفظ یا نابود کند، ثروت یک ملت را افزایش دهد یا نسل‌ها را فقیر کند. مسئله دقیقاً همین است: سیاست مهم است، اما اهمیتش ابزاری است، نه ذاتی.

سیاست برای سیاست نیست. حکومت برای حکومت نیست.

استقلال، جمهوری، سلطنت، دموکراسی، انتخابات و حتی قانون اساسی هیچ‌کدام به خودی خود مقصد نیستند. همه اینها، در بهترین حالت، ابزارهایی هستند برای اینکه انسان بتواند فردا کمی بهتر از امروز زندگی کند.

اگر چنین نکنند، باید درباره ارزششان شک کرد.

ممکن است گفته شود که اتفاقاً برای رسیدن به همین زندگی بهتر است که شکل سیاست اهمیت پیدا می‌کند؛ مثلاً جمهوری یا دموکراسی را می‌خواهیم چون آزادی و رفاه بیشتری می‌آورد. اگر قرار بود از هیچ، دولتی بسازیم، این استدلال قابل فهم بود. اما مسئله ما چنین نبوده است. نظمی وجود داشته که، با همه کاستی‌هایش، سیاست را در خدمت بهتر شدن زندگی قرار داده بود؛ اما ما به جای سنجیدن آن با حاصلش، خودِ شکل سیاست را معیار کردیم. وسیله آرام‌آرام جای غایت نشست و کار به جایی رسید که به جای آنکه سیاست را با کیفیت زندگی بسنجیم، کیفیت زندگی را با «درستی سیاست» توجیه کردیم.

شاید یکی از خطرناک‌ترین خطاهای ما همین بود که آنچه ساخته شده بود را بدیهی فرض کردیم. مدرسه و دانشگاه، راه و صنعت، دستگاه اداری، امنیت و گسترش حقوق اجتماعی را «حداقل‌هایی» دانستیم که گویا هر حکومتی، صرف‌نظر از ماهیت و توانش، ناگزیر آنها را حفظ خواهد کرد.

پس تمام آنچه موجود بود با کاستی‌های واقعی‌اش سنجیده شد، اما آنچه قرار بود جایش بنشیند با آرزوهایش.

گویی می‌شد بر سر حاصل چند دهه ساختن قمار کرد، چون شکل سیاسی مطلوب نبود. شاید آدم معمولی، آنکه نه تریبونی دارد و نه نامی در سپهر روشنفکری، گاه بهتر می‌فهمد که هیچ‌یک از اینها بدیهی نیست؛ چون هزینه خراب شدن نظریه‌ها را نه در مقاله، که در زندگی خودش می‌پردازد.

شاید از همین‌جا بسیاری از اختلاف‌های سیاسی ما صورت دیگری پیدا کنند. ما غالباً درباره شکل ظرف بحث کرده‌ایم و محتوای آن را فراموش کرده‌ایم. اینکه حکومت جمهوری باشد یا سلطنتی، مستقل باشد یا در اتحاد با قدرت‌های دیگر، رئیس دولت چگونه انتخاب شود و حتی قدرت از چه مسیری به دست آمده باشد، همگی پرسش‌های مهمی‌اند؛ اما پیش از همه آنها سؤال ساده‌تری وجود دارد:

این نظم سیاسی با زندگی انسان چه می‌کند؟ محتوای زندگی است که اهمیت دارد.

چکیده

این مقاله با بررسی و مقایسهٔ اشعار حافظ، نگاه او را به پیامبر اسلام و نهاد پیامبری بررسی می‌کند. با مقایسهٔ دیوان حافظ با آثار سعدی و مولوی، مشخص می‌شود که حافظ برخلاف سنت شاعران هم‌عصر خود، هیچ شعر مستقلی در ستایش پیامبر اسلام نسروده است. او در حالی که برای پادشاهان زمان خود مثل شاه شجاع مداحی‌های مفصل کرده و عالی‌ترین صفات را به آن‌ها نسبت داده، دربارهٔ پیامبر اسلام تنها در سه بیت سخن گفته که هیچ‌کدام هم مدح پیامبر نیستند. این مقاله نشان می‌دهد که این سکوت، اتفاقی یا از سرِ «پرهیز از ریا» نبوده، بلکه نشانهٔ موضع‌گیری آگاهانهٔ حافظ نسبت به دین رسمی و نهاد پیامبری است. همچنین با نقد ادعای محمد گل‌اندام، نشان داده می‌شود که یکی از دلایل اصلیِ جمع‌آوری نشدن دیوان در زمان حیات حافظ، ترس او از برملا شدن همین باورها و به خطر افتادن جانش بوده است.

۱. مقدمه: چطور باورهای دینی یک شاعر را بشناسیم؟

شناخت حافظ کار ساده‌ای نیست؛ چرا که برداشت‌های مختلف و گاه متناقضی از شخصیت و باورهای دینی او وجود دارد. بخشی از این تفاوت‌ها به دلیل تعبیرپذیر بودن شعر حافظ است و بخشی دیگر به پیش‌داوری‌های حافظ‌پژوهان برمی‌گردد. اما وجود ابیات متعددی که با ظاهر شریعت ناسازگارند، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا حافظ اساساً به شریعت رسمی باور داشته است یا نه؟

شاید بهترین راه برای پاسخ به این پرسش، مقایسهٔ حافظ با دیگر شاعران بزرگ و رجوع به اشعاری باشد که شاعران در اقرار به باورهای خود می‌سرایند. برای نمونه، سعدی در دیباچهٔ گلستان به روشنی به توحید و نبوت اقرار می‌کند و می‌نویسد:

خبرنامه گویا - سعید مدنی، جامعه‌شناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی، با انتقاد از سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی می‌گوید حکومت به جای کاهش فقر، نابرابری و بهبود رفاه مردم، منابع کشور را صرف غنی‌سازی اورانیوم و ساخت تأسیسات زیرزمینی می‌کند.

مدنی تأکید می‌کند که انتخاب غنی‌سازی به‌عنوان اولویت، به معنای پذیرش پیامدهایی مانند تحریم‌های اقتصادی و فشار بیشتر بر معیشت مردم است. به گفته او، وقتی حکومت چنین مسیری را انتخاب می‌کند، در واقع کاهش فقر، افزایش رفاه و توسعه کشور را در اولویت قرار نداده است.

او همچنین با انتقاد از تأمین کسری بودجه دولت از طریق چاپ پول می‌گوید این سیاست به افزایش تورم و کاهش قدرت خرید مردم منجر می‌شود؛ پیامدهایی که دولت از آنها آگاه است، اما عملاً برای جبران کسری بودجه «دست در جیب مردم می‌کند».

تصاویر تازه منتشرشده از فرودگاه بین‌المللی ملک خالد در ریاض، پایتخت عربستان سعودی، یک هواپیمای آسیب‌دیده و دود برخاسته از آن را پس از حملات موشکی حوثی‌های یمن نشان می‌دهد. خبرگزاری رویترز نیز به نقل از منابع آگاه گزارش داده که یک هواپیمای ظاهراً بدون سرنشین در این فرودگاه دچار آتش‌سوزی شده و آتش آن مهار شده است.

یحیی سریع، سخنگوی نظامی حوثی‌های مورد حمایت جمهوری اسلامی، روز پنجشنبه ۱۶ مهر اعلام کرد که نیروهای این گروه با موشک بالستیک فرودگاه ریاض را هدف قرار داده‌اند.

این حملات موجب اختلال گسترده در پروازها شده و شرکت‌هایی از جمله لوفت‌هانزا و ایر ایندیا پروازهای خود به ریاض را به حالت تعلیق درآورده‌اند

از منتقد پوتین تا مخالفان جمهوری اسلامی؛ وقتی چپ افراطی به راست افراطی می‌رسد!

گری کاسپاروف، قهرمان پیشین شطرنج جهان و از سرسخت‌ترین منتقدان ولادیمیر پوتین، با بازنشر تصویری از یک حساب کاربری ایرانی، متعلق به یکی از مخالفان جمهوری اسلامی در شبکه ایکس، به تناقض‌های چپ افراطی غرب تاخت.

کاسپاروف نوشت تا پیش از مشاهده دفاع چپ‌گرایان افراطی غربی از روسیه فاشیستی پوتین، تصور نمی‌کرد ضدآمریکایی‌بودن تا این اندازه در مواضع آنها ریشه داشته باشد؛ همان‌هایی که روزگاری با حرارت از اتحاد جماهیر شوروی دفاع می‌کردند، حالا به مدافعان پوتین تبدیل شده‌اند.

تصویر بازنشرشده نیز با کنار هم قرار دادن نازیسم، اسلام‌گرایی و کمونیسم، بر نقاط اشتراک ادعایی آنها تأکید دارد؛ تصویر از جایی که ظاهراً پرچم‌ها و شعارها عوض می‌شوند، اما دشمنی با غرب همچنان وجه مشترک باقی می‌ماند. از دید او در این میان، جمهوری اسلامی هم می‌تواند از داشتن چنین هم‌فکرانی در دو سر طیف سیاسی جهان خرسند باشد!

اختصاص بیش از ۱۱۰ هکتار از اراضی بندر چابهار به افغانستان؛ زنگنه: افغانستان سرزمینی متعلق به خود در چابهار خواهد داشت

ایندیپندنت فارسی - محسن زنگنه، نماینده تربت حیدریه و رئیس کمیسیون ویژه اصل ۴۴ در مجلس شورای اسلامی، از توافق با وزارت صنعت برای واگذاری اراضی در بندر چابهار به کشور افغانستان خبر داد.

او در گفتگو با تلویزیون سحر افغانستان اعلام کرد که پیرو مذاکرات انجام‌شده با وزیر صنعت و تجارت طالبان، مقرر شده است حدود ۱۰ هکتار زمین در حاشیه آب‌های بندر چابهار و بیش از ۱۰۰ هکتار در مرحله نخست در محدوده منطقه ویژه اقتصادی این بندر به افغانستان اختصاص یابد تا دولت افغانستان با سرمایه‌گذاری در این اراضی، زیرساخت‌های لازم برای ترانزیت کالاهای خود به سمت دریا را ایجاد کند. او گفت: «در گفتگو با وزیر صنعت [طالبان] توافق کردیم که افغانستان بتواند در بندر چابهار در منطقه آزاد، یک سرزمین متعلق به خودش داشته باشد.»

زنگنه با اشاره به درخواست طرف افغانستانی برای دریافت زمین‌های بیشتری در حاشیه دریا افزود که به دلیل محدودیت‌های موجود در سواحل، این موضوع با چالش‌هایی مواجه است، اما پیگیری‌ها برای نهایی‌سازی این توافق ادامه دارد. او اختصاص این اراضی را در راستای توافقنامه امضا شده در سال ۱۳۹۵ میان ایران، هند و افغانستان دانست؛ این در حالی است که با بازگشت طالبان و سقوط جمهوری افغانستان، اعتبار این توافقنامه و تعهدات ذیل آن نیز مورد پرسش قرار گرفته بود.

تقدیم به خانم کیانی گرامی

ندیده ام تا کنون هیچ شاعری چهره ی وحشت را ترسیم کند.

حافظ ما گفته شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل و این اوج تجربه ی شاعر است از ترس و وحشت اما من که شاعر نیستم هرگاه یاد ۷ اکتبر می افتم که لشکریان حماس به خانه های مردم هجوم بردند و زدند و کشتند و سوختند و روی مغول را سفید کردند و یادم می آید که زن و مرد و پیر و جوان و کودک در اتاق های امن
با چشمان دریده از وحشت به صدای نعره های آدمخوران پشت در گوش می دهند و بر خود می لرزند و مرددند که آیا در را بگشایند و رحمانیت و راستگویی اسلام را باور کنند و یا در همان جا که هستند بمانند شاید کسی به کمک شان بیاید و نجات شان دهد.... باری می ترسم.

نه از آن ترس ها که دقایقی بعد از یاد می رود بل از آن ترس ها که به طور ناگهانی مو را سفید می کند.

تصاویر آن روز را که دیدم از خودم خجالت کشیدم که چرا نتوانستم از سال انقلاب شوم ۵۷ تا الان حکومت آدمخوران را از پای بیندازم تا شاهد چنین کشتاری نباشم.

من شرمنده ام از تو ای کودک ای زن ای مرد. من هم به خاطر بی عرضگی ام مسوول ام. ۵۰ سال جنگ بی پیروزی و سراسر شکست مرا هم فرسوده کرده است و جز چند قطره اشک برای جان ترسیده ات چیزی برای نثار به تو ندارم.

خبرنامه گویا - به گزارش انصاف نیوز در حالی که جهش قیمت طلا باعث افزایش شمار طلافروشی‌ها در اصفهان شده، رئیس اتحادیه طلا و جواهر این شهر از رکود شدید بازار، تعطیلی واحدهای صنفی و فروش طلا از سوی مردم برای تأمین هزینه‌های ضروری زندگی خبر داده است.

حمیدرضا نیکخواه، رئیس اتحادیه طلا و جواهر اصفهان، در گفت‌وگو با سایت «اصفهان زیبا» گفته است افزایش قیمت طلا برخلاف تصور عمومی به معنای رونق کسب‌وکار طلافروشان نیست و بسیاری از واحدهای فروش و کارگاه‌های تولیدی با کاهش شدید تقاضا، کم‌کاری و بیکاری روبه‌رو شده‌اند.

به گفته او، گرایش به راه‌اندازی طلافروشی در سال‌های اخیر افزایش یافته، اما بسیاری از تازه‌واردان پس از مواجهه با هزینه‌های سنگین و نبود مشتری، ناچار به تعطیلی کسب‌وکار خود می‌شوند.

این مقام صنفی تأکید کرده است که کاهش قدرت خرید مردم بازار را در رکود فرو برده و بخش قابل‌توجهی از مراجعه‌کنندگان به طلافروشی‌ها نه برای خرید، بلکه برای فروش طلا و تأمین نقدینگی مورد نیاز زندگی مراجعه می‌کنند.

گزارش «اصفهان زیبا» همچنین نشان می‌دهد که ویترین طلافروشی‌ها تغییر کرده است. سرویس‌های سنگین ۴۰ تا ۸۰ گرمی جای خود را به زنجیرهای باریک، انگشترهای ساده و زیورآلات چندگرمی داده‌اند. تولیدکنندگان و حتی برندهای بزرگ نیز برای جلوگیری از تشدید رکود، به ساخت طلاهای سبک‌تر و کاهش اجرت ساخت روی آورده‌اند.

هم‌زمان، تقاضای باقی‌مانده در بازار بیشتر به سمت طلای آب‌شده، طلای دست‌دوم و سکه‌های کوچک سوق پیدا کرده است؛ خریدارانی که به‌جای خرید زیورآلات، به دنبال حفظ ارزش پس‌انداز خود در برابر کاهش ارزش پول هستند.

"فرایند سقوط جمهوری حکومت آغاز شده و «پایان شب سیه سپید است"

***

ایندیپندنت فارسی - کریستیانو رونالدو، ستاره فوتبال باشگاه النصر عربستان سعودی، پس از خداحافظی لیونل مسی از تیم ملی آرژانتین، زیر عکس خداحافظی او در اینستاگرام پیامی نوشت و برای دستاوردهایش با آرژانتین ابراز احترام کرد.

رونالدو نوشت: «لئو، سال‌های زیادی از کشورت دفاع کردی و داستانی رقم زدی که برای همیشه باقی خواهد ماند. برای تمام آنچه با آرژانتین به دست آورده‌ای، احترام قائلم. در آغوشت می‌گیرم.»

مسی، ستاره فوتبال آرژانتین، روز سه‌شنبه در دیداری دوستانه برابر بنین در ورزشگاه مونومنتال بوئنوس‌آیرس برای آخرین بار با پیراهن تیم ملی آرژانتین به میدان رفت و با یک گل و دو پاس گل به پیروزی تیمش کمک کرد.

دوران حضور مسی در تیم ملی آرژانتین بیش از دو دهه ادامه داشت و با قهرمانی در جام جهانی و دو قهرمانی در کوپا آمریکا همراه شد.

مسی با هشت توپ طلا، پرافتخارترین بازیکن تاریخ این جایزه است و دوران ملی خود را پس از سال‌ها حضور در بالاترین سطح فوتبال جهان به پایان رساند.

خبرنامه گویا - ارتش جمهوری اسلامی ویدیویی تبلیغاتی برای جذب خلبانان جوان منتشر کرده است؛ اما یک جزئیات در فرم‌های استخدام توجه‌ها را جلب کرده: از داوطلبان خواسته شده میزان تسلط خود به زبان روسی را اعلام کنند.

این موضوع گمانه‌زنی‌ها را درباره آماده‌سازی نسل تازه‌ای از خلبانان ایرانی برای آموزش با جنگنده‌های روسی، از جمله خانواده سوخو، تقویت کرده است.

تهران در سال‌های اخیر همکاری نظامی خود با مسکو را گسترش داده و پیش‌تر جنگنده‌های آموزشی یاک-۱۳۰ روسی را تحویل گرفته است. مقام‌های ایرانی همچنین خرید سوخو-۳۵ را تأیید کرده‌اند و در سال ۲۰۲۵ یک نماینده مجلس از ورود جنگنده‌های میگ-۲۹ روسی به ایران و در راه بودن سوخو-۳۵ها خبر داد

ایندیپندنت فارسی - پلیس مونته‌نگرو اعلام کرد که یک مرد ایرانی متهم به مشارکت در پروژه هک بیش از ۱۵۰ دانشگاه و شرکت آمریکایی از طرف سپاه پاسداران و سرقت اطلاعاتی به ارزش بیش از ۳ میلیارد دلار، از مونته‌نگرو به ایالات متحده مسترد شده است.

امیر براتی ۴۰ ساله که تابعیت ترکیه را نیز دارد، قرار است با اتهامات کلاهبرداری اینترنتی و رایانه‌ای در دادگاه فدرال ناحیه جنوبی نیویورک روبرو شود؛ جایی که او و ۱۶ تبعه دیگر ایرانی در ماه اوت در یک کیفرخواست اصلاح‌شده متهم شده بودند. پلیس مونته‌نگرو براتی را در ماه ژوئن به درخواست اف‌بی‌آی بازداشت کرده بود. استرداد وی دستاوردی مهم برای مجریان قانون آمریکا به شمار می‌رود، چرا که هکرهای ایرانی به ندرت در دادگاه‌های آمریکا محاکمه می‌شوند.

بر اساس کیفرخواست صادرشده، براتی و همدستانش از سال ۲۰۱۳ در کارزاری چندساله برای سرقت داده‌ها از دانشگاه‌ها و شرکت‌های جهان مشارکت داشته و به حدود ۸۰۰۰ حساب ایمیل متعلق به استادان در آمریکا، اروپا و نقاط دیگر نفوذ کرده‌اند. ارزش دارایی‌های فکری و داده‌های سرقت‌شده حدود ۳.۴ میلیارد دلار برآورد شده است.

به گفته دادستانی آمریکا، براتی در ردیابی روند هک دانشگاه‌ها و تهیه فهرست اهداف بخش خصوصی کمک کرده است. از جمله شرکت‌های خصوصی آسیب‌دیده می‌توان به ۱۱ شرکت فناوری و دو پیمانکار دفاعی اشاره کرد که بسیاری از این نفوذها به نمایندگی از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انجام شده است.

از کاسبان تحریم تا محاصره دریایی

ایران وایر - «اسحاق جهانگیری»، معاون اول دولت‌های یازدهم و دوازدهم، در گفت‌وگویی تفصیلی با تلویزیون «اکوایران»، ابعاد تازه‌ای از ناکارآمدی ساختار تصمیم‌گیری، هزینه‌های هنگفت تحریم‌ها بر معیشت مردم، رانت خواران تحریم و ورود مواجهه ایران و آمریکا به مرحله بی‌سابقه «محاصره دریایی» را تشریح کرد. جهانگیری با نقد جدی تاخیر در اتخاذ «تصمیم‌های سخت» و کارشکنی رسانه‌ای علیه دیپلماسی، بر ضرورت انسجام ملی و تشکیل کمیته‌های ویژه برای عبور از بحران تاکید کرد. خلاصه‌ای از این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید.

نظام تصمیم‌گیری؛ فلج در برابر «تصمیم‌های سخت»

جهانگیری با اشاره به وضعیت رکود تورمی و ناترازی‌های گسترده در بخش انرژی، بودجه و نظام بانکی، ریشه بخش مهمی از مشکلات اقتصادی کشور را در «تأخیر در تصمیم‌گیری» می‌داند.

او دراین‌باره تاکید کرده‌است: «امروز تورم، یک تورم بالایی است و آثار اصلی‌اش هم در زندگی مردم است؛ هزینه‌های زندگی خانوار را بالا می‌برد و زندگی بر طبقات حقوق‌بگیر و طبقات ضعیف جامعه سخت می‌شود. ما در یک رکود تورمی هستیم، چون رشد اقتصادی منفی و تورم بالا می‌تواند به خیلی از بخش‌های دیگر اقتصادی آسیب بگذارد. همچنین ناترازی‌ها، مخصوصاً ناترازی انرژی، ناترازی بودجه و نظام بانکی، جزو موضوعاتی است که اقتصاد کشور را تحت تأثیر و فشار قرار می‌دهد.»

خبرنامه گویا - در پی انتشار موج تازه‌ای از خبرها درباره احتمال عفو و آزادی امیرحسین مقصودلو، معروف به «تتلو»، وکلای او اعلام کردند که تا این لحظه هیچ ابلاغ یا سند مکتوبی درباره آزادی، عفو یا تغییر وضعیت قضایی این خواننده زندانی دریافت نکرده‌اند.

شایعات تازه پس از انتشار مطلبی در صفحه یوتیوب منتسب به تتلو بالا گرفت. در این مطلب ادعا شده بود که دادستان و رئیس کل دادگستری گفت‌وگوهای «مثبتی» با او داشته‌اند و در صورت ارائه گزارش مناسب، امکان آزادی‌اش وجود دارد. پس از آن نیز در صفحه‌ای که از سوی خانواده تتلو اداره می‌شود، ادعایی درباره عفو او منتشر شد که بر اساس آن، آزادی این خواننده به پاک کردن تتوهای بدنش ظرف دو ماه مشروط شده است. هیچ مرجع قضایی تاکنون چنین شرطی را تأیید نکرده است.

نسیم مقصودلو، خواهر تتلو، اما ساعاتی بعد خبر آزادی برادرش را تکذیب کرد. به گفته او، ویدئویی که به‌عنوان خبر تازه عفو و آزادی تتلو بازنشر شده، مربوط به گذشته است.

او همچنین گفته برخی محتواهایی که در این باره در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود با استفاده از هوش مصنوعی ساخته شده است:

وکلای تتلو نیز به تسنیم گفته‌اند هیچ سند رسمی درباره تغییر وضعیت او دریافت نکرده‌اند؛ بنابراین، دست‌کم تا روز چهارشنبه ۱۵ مهر، خبر عفو یا آزادی او تأیید نشده است.

پرونده تتلو طی ماه‌های گذشته بارها با اخبار ضدونقیض همراه بوده است. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی پیش‌تر اعلام کرده بود حکم اعدام او در پرونده اتهام «سب‌النبی» تأیید و قابل اجرا شده، اما هم‌زمان درخواست‌های وکلای او، از جمله پذیرش «توبه» و بررسی مجدد حکم، در دستور کار قرار گرفته است.

در ادامه این روند، وکلای تتلو اعلام کردند دادگاه «توبه» او را احراز کرده و پرونده برای تصمیم نهایی به رئیس قوه قضاییه ارسال شده است. آخرین گزارش‌های پیش از موج تازه شایعات نیز حاکی از آن بود که تصمیم نهایی درباره این درخواست هنوز اعلام نشده است.

خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، گزارش داد که پس از حضور علی دایی و همسرش در یک مراسم در قم، تالار محل برگزاری مراسم به‌دلیل آنچه فارس «رعایت نکردن حجاب از سوی همسر علی دایی» عنوان کرده، با دستور دادستان قم پلمب و برای برگزارکنندگان پرونده قضایی تشکیل شده است.

این خبرگزاری به نقل از قرارگاه امنیتی سجاد نوشت برگزاری مراسم در یکی از تالارهای قم به دلیل آنچه «عدم رعایت قوانین و ضوابط مرتبط و حضور افراد خاص و مکشفه‌ها» خوانده شد، اعتراض حامیان حکومت را در پی داشته است.

بر اساس این گزارش، پلیس اماکن با دستور مستقیم دادستان قم محل برگزاری مراسم را پلمب کرد و برای برگزارکنندگان نیز پرونده قضایی تشکیل شد.

شهرام همایون در برنامه «آخرین لحظه پلاس» از تلویزیون کانال یک، به بررسی گزارش تازه آتلانتیک درباره احتمال حمله آمریکا به ایران و پیام‌های ضدونقیض مقام‌های دولت ترامپ می‌پردازد.

از بررسی گزینه‌های نظامی علیه جمهوری اسلامی در پنتاگون تا موضع تازه جی‌دی ونس درباره غنی‌سازی اورانیوم، اختلاف اظهارات ترامپ و ونس درباره ماجرای پرواز فلای‌دوبی و ابهام در جابه‌جایی بمب‌افکن‌های آمریکایی؛ آیا واشنگتن برای حمله آماده می‌شود یا اختلاف‌نظر در دولت ترامپ بر سر نحوه برخورد با جمهوری اسلامی بالا گرفته است؟

محتوای تبلیغاتی با حمایت تلویزیون کانال یک*
***

جمهوری اسلامی برای بازسازی تولید موشک و پهپاد با چالش‌های جدی روبه‌رو است